Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Classic TT 2026: Ο McGuinness απαντά στον Dunlop με νέο ρεκόρ ταχύτητας

McGuinness στην κορυφή της Historic Senior - Πρωτεία στη Lightweight για τον Michael Dunlop
Classic TT McGuiness qualifying
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/8/2026

Μία ημέρα μετά την κυριαρχία του Michael Dunlop, ο John McGuinness με “εμφάνιση από τα παλιά” πήρε την πρώτη θέση στo δεύτερο προκριματικό session της Historic Senior με 178,64 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Η μάχη για την κορυφή της Historic Senior στο Classic TT 2026 πήρε νέα τροπή στη δεύτερη ημέρα των κατατακτήριων. Μετά την εντυπωσιακή εμφάνιση του Michael Dunlop στο πρώτο session, ήταν η σειρά του John McGuinness να πρωταγωνιστήσει.

Ο 23 φορές νικητής του Isle of Man TT ήταν ο μοναδικός αναβάτης που ξεπέρασε το όριο των 110mph, σημειώνοντας στον δεύτερο γύρο του μέση ωριαία ταχύτητα 111,750mph (178,64 χιλιόμετρα ανά ώρα).

Ο Dean Harrison πραγματοποίησε μόλις έναν γύρο με τη Norton της Craven Classic Racing/Ted Woof και με 108,044mph (173,88 χιλιόμετρα ανά ώρα) πήρε τη δεύτερη θέση.

Η μάχη στη Historic Senior έχει ήδη αποκτήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο McGuinness έδειξε την δυναμική του, απαντώντας με μια εντυπωσιακή επίδοση στην πρωτοκαθεδρία του  Michael Dunlop.

Ο Dunlop ταχύτερος στη Lightweight

Ο Michael Dunlop αγωνίστηκε για πρώτη φορά με τα χρώματα της Milenco Padgetts και ήταν ο ταχύτερος στην κατηγορία Lightweight, που αγωνίστηκε μαζί με την Ultra Lightweight στο ίδιο session.

Μετά από καθυστέρηση περίπου δέκα λεπτών στην έναρξη, ο Dunlop ανέβηκε στην κορυφή με χρόνο που αντιστοιχούσε σε 116,470mph (187,44 χιλιόμετρα ανά ώρα). Ο Paul Jordan έμεινε μόλις 0,235 δευτερόλεπτα πίσω του.

Nathan Harrison στην κορυφή της Formula One

Στη Formula One, ο Nathan Harrison βελτίωσε τη δεύτερη θέση της πρώτης ημέρας και πήρε την κορυφή με 124,721mph (200,72 χιλιόμετρα ανά ώρα) πάνω στην Kawasaki της Greenall Racing.

Ο Jamie Coward, ομόσταυλος του Harrison, ήταν δεύτερος με διαφορά μικρότερη του ενός δέκατου του δευτερολέπτου.

Ο Dunlop ξεκίνησε καθυστερημένα το session με την ομάδα της Classic Suzuki, χάνοντας πολύτιμο χρόνο στην προσπάθειά του να πλησιάσει τους χρόνους των Harrison και Coward. Αρχικά ανέβηκε στην τρίτη θέση, όμως ο David Johnson τον  έριξε στην τέταρτη.

Ο Brian McCormack, που είχε σημειώσει τον ταχύτερο χρόνο στη Formula One την Τετάρτη, περιορίστηκε στην όγδοη θέση.

Ο συνήθης ύποπτος ξαναχτυπά

Παρότι ο καιρός παρέμεινε καθαρός για το μεγαλύτερο μέρος του χθεσινού απογεύματος, η βροχή που έφτασε αργότερα στην περιοχή ανάγκασε τους διοργανωτές να ακυρώσουν τα υπολειπόμενα κατατακτήρια sessions.

Το πρόγραμμα συνεχίζεται σήμερα, με τους δρόμους να κλείνουν στις 11:30 και συνολικά τρία κατατακτήρια sessions να είναι προγραμματισμένα.