Το φετινό Dakar τα είχε όλα και σηματοδοτεί την λήξη της πολυετή κυριαρχίας της KTM, με τον Ricky Brabec να φέρνει την πολυπόθητη νίκη στην Honda, μετά από 31 χρόνια! Η έρημος της Σαουδικής Αραβίας αποδείχτηκε πάρα πολύ μεγάλη πρόκληση για τους αναβάτες αφού απ’ τους 158 που ξεκινήσαν, μονάχα οι 100 κατάφεραν να τερματίσουν, ενώ είχαμε και μια μεγάλη απώλεια απ’ τον κόσμο των rally…

Οι γυναικείες παρουσίες δεν έλειπαν, παρά μόνο απ’ την κατηγορία των Quad, ενώ οι περισσότερες συμμετοχές ήταν στη κατηγορία των μοτοσυκλετών. Οι πέντε αναβάτριες κατάφεραν να ολοκληρώσουν επιτυχώς τον άθλο και να τερματίσουν χωρίς καμία τους να εγκαταλείψει. Η διαφορά μεταξύ της πρώτης στη γενική κατάταξη και της τελευταίας ήταν χαοτική, που έφτανε σχεδόν τη μια μέρα και έκανε ξεκάθαρη τη διαφορά επιπέδου μεταξύ των αναβατριών.

Η Laia Sanz της GasGas –η οποία πλέον ανήκει στην ΚΤΜ- κατάφερε να τερματίσει στη 18^η θέση της γενικής και να υπερασπιστεί τον τίτλο της ταχύτερης αναβάτριας στο Dakar. Η ίδια θεωρεί πως το να βρίσκεται μέσα στους 15 πρώτους αναβάτες είναι μια νίκη γι' αυτήν, έναν άθλο που δεν κατάφερε να πετύχει φέτος. Το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει μέχρι στιγμής ήρθε το 2015, όταν τερμάτισε ένατη. Μέχρι και σήμερα όμως, δεν έχει υπάρξει Dakar που να την κάνει να εγκαταλείψει. Ακόμη και το 2019, που ανάρρωνε από μια λοίμωξη που είχε τον Αύγουστο του 2018, έλαβε μέρος και τερμάτισε κανονικά. Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, έχοντας οδηγήσει μαζί της, η Laia αξίζει και με το παραπάνω μια θέση μέσα στη δεκάδα της γενικής χάρη στον τρόπο που οδηγεί και είναι ελάχιστοι οι άντρες που μπορούν να την ακολουθήσουν και να την ανταγωνιστούν. Εξάλλου, αυτό επιβεβαιώνεται και από τους 18 τίτλους που έχει συνολικά στα παγκόσμια πρωταθλήματα trial και enduro.

Πίσω απ’ τη Sanz και με τη διαφορά τους να φτάνει τις εννέα ώρες και 36 λεπτά… τερμάτισε η Ολλανδή Mirjam Pol με τη μοτοσυκλέτα της Husqvarna στη 41^η θέση. Το φετινό Dakar ήταν το έβδομο που έλαβε μέρος η αναβάτρια, παρότι συμμετείχε για πρώτη φορά το 2006. Τρία χρόνια αργότερα, το 2009 ήταν η ταχύτερη γυναικά στο Rally, τερματίζοντας στην 53^η θέση της γενικής.

Το 2010 θα ήταν η μοναδική χρονιά που θα εγκατέλειπε το Dakar στο 8^ο σκέλος, ενώ απ’ το 2011 μέχρι το 2018 απείχε απ’ το Rally. Φέτος ήταν η καλύτερή της εμφάνιση και για να τα καταφέρει προετοιμαζόταν όλο το χρόνο με εντατικές προπονήσεις ώστε να ανταπεξέλθει στις αντίξοες συνθήκες.

Εξίσου εντυπωσιακή και πολλά υποσχόμενη είναι και η πρωτοεμφανιζόμενη Νοτιοαφρικανή Kirsten Landman με τη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ. Ξεκίνησε να ασχολείται με την οδήγηση μοτοσυκλετών από όταν ήταν οκτώ ετών και έκτοτε έχει λάβει μέρος σε πολλούς αγώνες όπως το Redbull Romaniacs, το King of the Hill Hard Enduro και στο εθνικό πρωτάθλημα enduro της Νότιας Αφρικής. Ωστόσο, το 2013 είχε μια πτώση στην Botswana και λόγω ιατρικούς λάθους έπεσε σε κώμα για 11 μέρες. Από τότε η φοβία που της δημιουργήθηκε ήταν τόσο μεγάλη που ακόμη και δύο εκατομμύρια ευρώ να της έδιναν δεν θα ξανασυμμετείχε σε χωμάτινους αγώνες και Rally.

Όμως η ιστορία του Joey Evans, που γλύτωσε από την παραπληγία και ξαναέλαβε μέρος στο Dakar το 2017 αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για την Landman και βρήκε το θάρρος να επιστρέψει στους αγώνες, παίρνοντας μέρος στο Desert 1000. Φέτος, κατάφερε έγινε η πρώτη Νοτιοαφρικανή που τερματίζει στο Dakar και παράλληλα η τρίτη ταχύτερη αναβάτρια, ενώ τερμάτισε δυο θέσεις πιο κάτω απ’ την Pol στη γενική.

Με 18 ώρες να την χωρίζουν απ’ το πρότυπό της την Laia Sanz και την Kristen Landman να τις κόβεις τα φτερά στο να γίνει η πρώτη Νοτιοαφρικανή αναβάτρια που τερματίζει στο Dakarη, η Taye Perry της ΚΤΜ τερμάτισε στην 77^η θέση της γενικής,. Παρότι έχει ύψος μόλις 1,58μ. και είναι η πιο κοντή αναβάτρια που έχει λάβει μέρος ποτέ στο Dakar, αυτό δεν την εμπόδισε στο να ολοκληρώσει το Rally επιτυχώς.

Το ύψος όμως, λειτουργεί εις βάρος της όπως είπε, διότι χρειάζεται να καταβάλει περισσότερη προσπάθεια για να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα όταν πέσει. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 12 ετών και έχει στεφθεί πρωταθλήτρια στη εθνικό πρωτάθλημα γυναικών της χώρας της.

Η Sara Garcia, ήταν η μοναδική αναβάτρια που δεν χρησιμοποίησε μια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ έμμεσα ή άμεσα, αφού τόσο η Husqvarna όσο και η GasGas είναι πλέον θυγατρικές της αυστριακής εταιρείας. Έλαβε μέρος με την WRF450 της Yamaha και ήρθε 86^η στη γενική ολοκληρώνοντας το Dakar με συνολικό χρόνο 68 ώρες.

Μπορεί συνολικά να έλαβαν μόλις πέντε γυναίκες στο φετινό Dakar, όμως καμία τους δεν εγκατέλειψε τον αγώνα και καμία του δεν ήρθε τελευταία στη γενική, βάζοντας έτσι τα γυαλιά σε όσους έχουν ακόμη την εντύπωση οι αγώνες μοτοσυκλετών και τα Rally είναι μόνο για άντρες. Το βιογραφικό των περισσότερων αναβατριών επιβεβαιώνει τον κανόνα…