Οι γυναικείες συμμετοχές στο Dakar 2020!

Χωρίς καμία εγκατάλειψη!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/1/2020

Το φετινό Dakar τα είχε όλα και σηματοδοτεί την λήξη της πολυετή κυριαρχίας της KTM, με τον Ricky Brabec να φέρνει την πολυπόθητη νίκη στην Honda, μετά από 31 χρόνια! Η έρημος της Σαουδικής Αραβίας αποδείχτηκε πάρα πολύ μεγάλη πρόκληση για τους αναβάτες αφού απ’ τους 158 που ξεκινήσαν, μονάχα οι 100 κατάφεραν να τερματίσουν, ενώ είχαμε και μια μεγάλη απώλεια απ’ τον κόσμο των rally…

Οι γυναικείες παρουσίες δεν έλειπαν, παρά μόνο απ’ την κατηγορία των Quad, ενώ οι περισσότερες συμμετοχές ήταν στη κατηγορία των μοτοσυκλετών. Οι πέντε αναβάτριες κατάφεραν να ολοκληρώσουν επιτυχώς τον άθλο και να τερματίσουν χωρίς καμία τους να εγκαταλείψει. Η διαφορά μεταξύ της πρώτης στη γενική κατάταξη και της τελευταίας ήταν χαοτική, που έφτανε σχεδόν τη μια μέρα και έκανε ξεκάθαρη τη διαφορά επιπέδου μεταξύ των αναβατριών.

Η Laia Sanz της GasGas –η οποία πλέον ανήκει στην ΚΤΜ- κατάφερε να τερματίσει στη 18^η θέση της γενικής και να υπερασπιστεί τον τίτλο της ταχύτερης αναβάτριας στο Dakar. Η ίδια θεωρεί πως το να βρίσκεται μέσα στους 15 πρώτους αναβάτες είναι μια νίκη γι' αυτήν, έναν άθλο που δεν κατάφερε να πετύχει φέτος. Το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει μέχρι στιγμής ήρθε το 2015, όταν τερμάτισε ένατη. Μέχρι και σήμερα όμως, δεν έχει υπάρξει Dakar που να την κάνει να εγκαταλείψει. Ακόμη και το 2019, που ανάρρωνε από μια λοίμωξη που είχε τον Αύγουστο του 2018, έλαβε μέρος και τερμάτισε κανονικά. Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, έχοντας οδηγήσει μαζί της, η Laia αξίζει και με το παραπάνω μια θέση μέσα στη δεκάδα της γενικής χάρη στον τρόπο που οδηγεί και είναι ελάχιστοι οι άντρες που μπορούν να την ακολουθήσουν και να την ανταγωνιστούν. Εξάλλου, αυτό επιβεβαιώνεται και από τους 18 τίτλους που έχει συνολικά στα παγκόσμια πρωταθλήματα trial και enduro.

Πίσω απ’ τη Sanz και με τη διαφορά τους να φτάνει τις εννέα ώρες και 36 λεπτά… τερμάτισε η Ολλανδή Mirjam Pol με τη μοτοσυκλέτα της Husqvarna στη 41^η θέση. Το φετινό Dakar ήταν το έβδομο που έλαβε μέρος η αναβάτρια, παρότι συμμετείχε για πρώτη φορά το 2006. Τρία χρόνια αργότερα, το 2009 ήταν η ταχύτερη γυναικά στο Rally, τερματίζοντας στην 53^η θέση της γενικής.

Το 2010 θα ήταν η μοναδική χρονιά που θα εγκατέλειπε το Dakar στο 8^ο σκέλος, ενώ απ’ το 2011 μέχρι το 2018 απείχε απ’ το Rally. Φέτος ήταν η καλύτερή της εμφάνιση και για να τα καταφέρει προετοιμαζόταν όλο το χρόνο με εντατικές προπονήσεις ώστε να ανταπεξέλθει στις αντίξοες συνθήκες.

Εξίσου εντυπωσιακή και πολλά υποσχόμενη είναι και η πρωτοεμφανιζόμενη Νοτιοαφρικανή Kirsten Landman με τη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ. Ξεκίνησε να ασχολείται με την οδήγηση μοτοσυκλετών από όταν ήταν οκτώ ετών και έκτοτε έχει λάβει μέρος σε πολλούς αγώνες όπως το Redbull Romaniacs, το King of the Hill Hard Enduro και στο εθνικό πρωτάθλημα enduro της Νότιας Αφρικής. Ωστόσο, το 2013 είχε μια πτώση στην Botswana και λόγω ιατρικούς λάθους έπεσε σε κώμα για 11 μέρες. Από τότε η φοβία που της δημιουργήθηκε ήταν τόσο μεγάλη που ακόμη και δύο εκατομμύρια ευρώ να της έδιναν δεν θα ξανασυμμετείχε σε χωμάτινους αγώνες και Rally.

Το χαμόγελό της τα λέει όλα, η Landman πλέον έχει ξεπεράσει κάθε φοβία...

Όμως η ιστορία του Joey Evans, που γλύτωσε από την παραπληγία και ξαναέλαβε μέρος στο Dakar το 2017 αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για την Landman και βρήκε το θάρρος να επιστρέψει στους αγώνες, παίρνοντας μέρος στο Desert 1000. Φέτος, κατάφερε έγινε η πρώτη Νοτιοαφρικανή που τερματίζει στο Dakar και παράλληλα η τρίτη ταχύτερη αναβάτρια, ενώ τερμάτισε δυο θέσεις πιο κάτω απ’ την Pol στη γενική.

Με 18 ώρες να την χωρίζουν απ’ το πρότυπό της την Laia Sanz και την Kristen Landman να τις κόβεις τα φτερά στο να γίνει η πρώτη Νοτιοαφρικανή αναβάτρια που τερματίζει στο Dakarη, η Taye Perry της ΚΤΜ τερμάτισε στην 77^η θέση της γενικής,. Παρότι έχει ύψος μόλις 1,58μ. και είναι η πιο κοντή αναβάτρια που έχει λάβει μέρος ποτέ στο Dakar, αυτό δεν την εμπόδισε στο να ολοκληρώσει το Rally επιτυχώς.

Το ύψος όμως, λειτουργεί εις βάρος της όπως είπε, διότι χρειάζεται να καταβάλει περισσότερη προσπάθεια για να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα όταν πέσει. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 12 ετών και έχει στεφθεί πρωταθλήτρια στη εθνικό πρωτάθλημα γυναικών της χώρας της.

Η Sara Garcia, ήταν η μοναδική αναβάτρια που δεν χρησιμοποίησε μια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ έμμεσα ή άμεσα, αφού τόσο η Husqvarna όσο και η GasGas είναι πλέον θυγατρικές της αυστριακής εταιρείας. Έλαβε μέρος με την WRF450 της Yamaha και ήρθε 86^η στη γενική ολοκληρώνοντας το Dakar με συνολικό χρόνο 68 ώρες.

Μπορεί συνολικά να έλαβαν μόλις πέντε γυναίκες στο φετινό Dakar, όμως καμία τους δεν εγκατέλειψε τον αγώνα και καμία του δεν ήρθε τελευταία στη γενική, βάζοντας έτσι τα γυαλιά σε όσους έχουν ακόμη την εντύπωση οι αγώνες μοτοσυκλετών και τα Rally είναι μόνο για άντρες. Το βιογραφικό των περισσότερων αναβατριών επιβεβαιώνει τον κανόνα…

ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Αναβάτρια	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφορά
LAIA SANZ	GAS GAS FACTORY TEAM	44:00:52
MIRJAM POL	HT RALLY RAID HUSQVARNA RACING	53:37:39	+ 09:36:47
KIRSTEN LANDMAN	BAS DAKAR KTM RACING TEAM	56:28:16	+ 12:27:24
TAYE PERRY	NOMADE RACING	62:05:19	+ 18:04:27
SARA GARCIA	PONT GRUP YAMAHA	68:00:00	+ 23:59:08

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_681

ΑΓΩΝΕΣ

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

BSB - Ο Shane Byrne διεκδικεί 1 εκατομμύριο λίρες από τη διοργάνωση!

Αιτία της αγωγής του είναι το ατύχημα που τερμάτισε την καριέρα του στην πίστα του Snetterton το 2018

motomagBSB – Ο Shane Byrne διεκδικεί 1 εκατομμύριο λίρες από την διοργάνωση

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

17/5/2024

Ο Βρετανός θρύλος του BSB, Shane “Shakey” Byrne, μετά το ατύχημα που τον ανάγκασε να αποσυρθεί από τους αγώνες, προχώρησε σε μήνυση της διοργανώτριας αρχής των BSB διεκδικώντας αποζημίωση ύψους 1 εκατομμυρίου λιρών, καθώς σύμφωνα με τον ίδιο ο λόγος του σοβαρού τραυματισμού του ήταν ότι δεν είχαν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.

Ο Byrne, 47 ετών σήμερα, είχε πριν από 6 χρόνια, το 2018, ένα πολύ άσχημο ατύχημα στην πίστα του Snetterton. Η πτώση του ήρθε κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, με αποτέλεσμα ο έξι φορές Πρωταθλητής των Βρετανικών SBK -έχοντας συμμετάσχει και σε MotoGP & WorldSBK στην καριέρα του- να υποστεί πολλαπλά τραύματα στην σπονδυλική του στήλη, αφού χτύπησε πάνω στα προστατευτικά ελαστικά που υπάρχουν στα εξωτερικά όρια της πίστας. Η σφοδρότητα της σύγκρουσης ήταν τέτοια, που ο Byrne αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την αγωνιστική δράση, για να εργαστεί ως σχολιαστής σε αθλητικές εκπομπές στην τηλεόραση και στο youtube, ενώ παράλληλα έγινε και μάνατζερ του Bradley Ray.

BSB – Ο Shane Byrne διεκδικεί 1 εκατομμύριο λίρες από την διοργάνωση

Τώρα, αρκετά χρόνια μετά το ατύχημά του, ο Βρετανός αποφάσισε να προχωρήσει σε αγωγή εναντίον της Motorsport Vision Racing, ιδιοκτήτρια της πίστας και υπεύθυνης για τη διεξαγωγή αγώνων εκεί, και απέναντι στο Motorcycle Circuit Racing Board of Control, τη διοργανώτρια αρχή του Βρετανικού Πρωταθλήματος SBK (BSB). Στην αναφορά του υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να έχουν ληφθεί καλύτερα μέτρα προστασία στο γρήγορο κομμάτι, εκεί δηλαδή που έλαβε χώρα και το ατύχημά του.

Η νομική ομάδα του Byrne υποστηρίζει ότι μπροστά από τα λάστιχα, που χρησιμοποιούνται ως ανάχωμα πριν από τα τσιμεντένια στηθαία, θα έπρεπε να έχουν τοποθετηθεί αεροφράχτες (“air fences”) -όπως βλέπουμε στην άνω φωτογραφία. Μιλάμε στην ουσία για ένα τμήμα σκληρού υφάσματος, το οποίο γεμίζει με αέρα, απορροφώντας μεγάλο μέρος των δυνάμεων που αναπτύσσονται κατά την κρούση. Η σωτήρια λειτουργία των “φουσκωτών φραχτών” έχει αποδειχθεί πολλές φορές στους υψηλότερου επιπέδου αγώνες, όπως τα MotoGP, παρέχοντας κορυφαία επίπεδα ασφάλειας σε σύγκριση με τα παραδοσιακά λάστιχα και τις αχυρόμπαλες, ιδιαίτερα σε σημεία όπου αναπτύσσονται υψηλές ταχύτητες, καθώς οι φράχτες αυτοί λειτουργούν σαν μαξιλάρι. Η απουσία αυτών, σύμφωνα με τον Byrne και την νομική του ομάδα, ήταν που συντέλεσε στον τόσο σοβαρό τραυματισμό του Βρετανού. Όπως ισχυρίζονται, οι διοργανωτές απέτυχαν να εξασφαλίσουν την μέγιστη δυνατή ασφάλεια για τους αγωνιζόμενους, ιδιαίτερα στα επικίνδυνα τμήματα της πίστας.

Από τη μεριά τους οι εναγόμενοι, Motorsport Vision Racing και Motorcycle Circuit Racing Board of Control, δηλώνουν ότι το ατύχημα του Byrne δεν μπορούσε να προβλεφθεί, ενώ οι τραυματισμοί του οφείλονται κυρίως στην ίδια την πτώση και όχι τα προστατευτικά. Σύμφωνα με τους ίδιους, είχαν ακολουθήσει όλα τα μέτρα που απαιτεί το πρωτόκολλο, χωρίς να μπορούν να προβλέψουν ότι θα μπορούσε να συμβεί ένα ατύχημα όπως αυτό του Byrne -αν και σε τέτοιου είδους αγώνες πρέπει πάντα να είσαι προετοιμασμένος για το χειρότερο σενάριο, ώστε να το αποφύγεις. Η υπερασπιστική τους γραμμή κλείνει με την διαβεβαίωση ότι ακόμα και αν υπήρχαν σε εκείνο το σημείο στρώματα αέρα, δεν θα έπαιζαν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο, εξαιτίας της φύσης της σύγκρουσης.

Τώρα, ο δικαστής Bruce Blair είναι αυτός που θα αποφασίσει αν ο Byrne θα δικαιωθεί και αν θα πάρει τα χρήματα -ή μέρος αυτών- που ζητά. Η απόφασή του, ωστόσο, κρύβει και μία ακόμα συνθήκη, καθώς θα δημιουργήσει ιστορικό, ως προς το πώς αξιολογούνται και εφαρμόζονται τα μέτρα προστασίας σε αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού. Η δικαστική αυτή διαμάχη έρχεται να τονίσει τη συνεχιζόμενη κουβέντα στη Βρετανία, που έχει να κάνει με τις ευθύνες των διοργανωτών για την προστασία των αναβατών, αλλά και για το αν τα υπάρχοντα μέτρα ασφαλείας είναι επαρκή.

Η υπόθεση του Byrne έχει τραβήξει τα βλέμματα της μοτοσυκλετιστικής, και όχι μόνο, κοινότητας, πάνω της, αναδεικνύοντας τα ρίσκα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι αναβάτες και πόσο σημαντική είναι η διαρκής εξέλιξη, όσον αφορά την ασφάλεια. Οι θαυμαστές του, αλλά και άλλοι αναβάτες έχουν δείξει την υποστήριξή τους στον Byrne, τονίζοντας την ανάγκη που υπάρχει για αυστηρότερα μέτρα ασφαλείας, προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον τέτοιου είδους ατυχήματα. Το Βρετανικό Πρωτάθλημα SBK αποτελεί ένα από τα πιο προβεβλημένα Πρωταθλήματα στον κόσμο, όμως ταυτόχρονα είναι και ένα από τα πιο επικίνδυνα, μετρώντας σχεδόν κάθε χρόνο τουλάχιστον έναν άσχημο τραυματισμό αναβάτη ή ακόμη και θάνατο.