Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

IoMTT: O Nathan Harrison με την ομάδα H&H Motorcycles και το 2026

Ο Βρετανός αναβάτης επιστρέφει με Honda στοχεύοντας το βάθρο
Nathan Harrison
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/4/2026

Μετά από μια πολύ θετική σεζόν το 2025, ο Nathan Harrison παραμένει στην H&H Motorcycles με την υποστήριξη της Honda, βάζοντας ψηλά τον πήχη για το 2026.

Ο Nathan Harrison θα συνεχίσει να αγωνίζεται με τα χρώματα της ομάδας H&H Motorcycles και το 2026, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή του πρόοδο στον πιο απαιτητικό αγώνα δρόμου του κόσμου, το Isle of Man TT. Ο 27χρονος από το Douglas θα συμμετάσχει με μοτοσυκλέτες της Honda σε όλες τις μεγάλες κατηγορίες, οδηγώντας τη CBR1000RR Fireblade στους αγώνες Superbike, Superstock και Senior TT, ενώ στους αγώνες Supersport θα χρησιμοποιήσει τη CBR600RR.

Nathan Harrison

Η πορεία του Harrison στους αγώνες δρόμου υπήρξε εντυπωσιακή από την αρχή. Το 2019, σε ηλικία μόλις 21 ετών, κατέκτησε τόσο τον Junior όσο και τον Senior αγώνα στο Manx Grand Prix, θέτοντας τις βάσεις για μια πολλά υποσχόμενη καριέρα. Έκτοτε, έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο δυνατούς αναβάτες της διαδρομής των 37,73 μιλίων, βελτιώνοντας συνεχώς τις επιδόσεις του.

Παρά τις ατυχίες που έχει συναντήσει, με σημαντικότερη τον τραυματισμό του στο North West 200 που τον κράτησε εκτός TT το 2023, η αποφασιστικότητά του τον βοήθησε να επιστρέψει. Το ντεμπούτο του στο TT το 2022 έκλεισε με μια εξαιρετική 10η θέση στο Senior TT, ενώ το 2024, ως μέλος της εργοστασιακής Honda, ανέβασε ακόμη περισσότερο τον πήχη, τερματίζοντας 7ος και σημειώνοντας ταχύτητα γύρου άνω των 207 χιλιομέτρων ανά ώρα.

Nathan Harrison

Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή του έπαιξε και η συνεργασία του με τον John McGuinness, θρύλο του TT, με τον οποίο συνυπήρξαν στην ίδια ομάδα τη διετία 2023-2024, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία στο κορυφαίο επίπεδο.

Nathan Harrison

Το 2025 αποτέλεσε χρονιά-ορόσημο. Δημιουργώντας την ομάδα, H&H Motorcycles, με επικεφαλής τον πατέρα του Dean Harrison (πρόκειται απλά για συνωνυμία με τον Άγγλο αναβάτη, Dean Harrison, με 5 νίκες σε ΤΤ, με τον οποίο ο Νathan έχει υπάρξει επίσης στην ίδια ομάδα) έχοντας τη στήριξη της Honda UK, ο Harrison πραγματοποίησε τις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας του. Κατέκτησε την 4η θέση στο Superbike TT, πετυχαίνοντας παράλληλα τον ταχύτερο γύρο της καριέρας του με μέση ταχύτητα πάνω από 211 χλμ/ώρα. Ακολούθησαν δύο 7ες θέσεις στους αγώνες Superstock, με σταθερά περάσματα άνω των 209 χιλιομέτρων ανά ώρα, ενώ στα Supersport πέτυχε την καλύτερη επίδοσή του με 12η θέση.

Ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα τους στόχους του για το 2026: να συνεχίσει τη σταθερή βελτίωση και να κυνηγήσει το πρώτο του βάθρο. “Θέλω απλά να συνεχίσω να εξελίσσομαι. Αν μπορέσω να κερδίσω ένα ή δύο μίλια ακόμη, θα δούμε πού μπορούμε να φτάσουμε. Το βάθρο είναι το όνειρό μου και δουλεύω κάθε μέρα για αυτό,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Nathan Harrison

Παράλληλα, εκτός TT, είχε αξιόλογη παρουσία στο Pirelli National Superstock Championship το 2025, πριν ένας ακόμη τραυματισμός στο Donington Park διακόψει την πορεία του. Ωστόσο, έχει πλέον επανέλθει πλήρως σε αγωνιστική κατάσταση.

Με την εμπειρία, την ταχύτητα και την ομάδα γύρω του, ο Harrison δείχνει έτοιμος να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα στο TT 2026 και γιατί όχι, να διεκδικήσει την πρώτη του θέση στο βάθρο.