Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Yamaha και Γιάννης Περιστεράς: 7 Χρόνια Αγωνιστικών Επιτυχιών

Ο Έλληνας πρωταθλητής με πορεία στο WSSP300 και το Yamaha R7 Cup, κατακτώντας νίκες και βάθρα σε Ελλάδα, Ιταλία και διεθνείς πίστες
Peristeras
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/11/2025

Από τα minibike στην παγκόσμια σκηνή, ο Γιάννης Περιστεράς πέρασε επτά χρόνια γεμάτα επιτυχίες με την Yamaha, ξεχωρίζοντας με νίκες, ρεκόρ και αξέχαστες στιγμές για τον ελληνικό μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Ο Έλληνας πρωταθλητής Γιάννης Περιστεράς ολοκλήρωσε το 2025 μια σειρά 7 αγωνιστικών ετών με την Yamaha, με την οποία μεγάλωσε στις πίστες της Ελλάδας, της Ιταλίας και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος WorldSSP300.

Ξεκίνησε από τα minibike και σε ηλικία 12 χρόνων πήρε νίκες και ρεκόρ στο Ιταλικό και Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ohvale.

Peristeras

Από τα 14 του το 2019 ξεκίνησε να αγωνίζεται με μοτοσυκλέτα και από την πρώτη στιμγή βρέθηκε πάνω σε μια Yamaha R3 στην κατηγορία SSP300, με την οποία έγινε τότε ο μικρότερος νικητής στην ιστορία του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας. Στο τέλος της σεζόν του 2019, αντιμετωπίζοντας έναν σοβαρό τραυματισμό, έχασε την κατάκτηση του Τίτλου, αλλά το 2020 κέρδισε και τους δύο Τίτλους στην κατηγορία SSP300 και στην κατηγορία Νέων Οδηγών με την R3. Παράλληλα, συμμετείχε με επιτυχία στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV στην ίδια κατηγορία SSP300.

Peristeras

Το 2021, η συμμετοχή του στο Yamaha R3 bLU cRU FIM European Cup, που διεξήχθη παράλληλα με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike WorldSBK, στέφθηκε με επιτυχία, καθώς πάλεψε συνεχώς για τη νίκη και μια θέση στο βάθρο σε όλους τους 12 αγώνες. Η κορυφαία του επίδοση ήταν η εξαιρετική 2η θέση στην Βαρκελώνη.Peristeras

Το 2022, μετά την εξαιρετική του απόδοση την προηγούμενη χρονιά, ο Γιάννης τράβηξε το ενδιαφέρον των κορυφαίων ομάδων του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, μπαίνοντας στην Ιταλική ομάδα PROGP Racing στο WSSP300, πάντα με μια Yamaha R3.

Peristeras

Το 2023 συνέχισε με την ομάδα PROGP Racing και έγινε ο Έλληνας οδηγός μοτοσυκλέτας με τους περισσότερους βαθμούς σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, με την εξαιρετική 4η θέση που κατέκτησε στην πίστα του Μοστ στην Τσεχία.

Το 2024 ξεκίνησε μια νέα πρόκληση στην κατηγορία Yamaha R7 Cup του Ιταλικού Πρωταθλήματος CIV, με την ομάδα Roc 'N' Dea των Πρωταθλητών Alex De Angelis και Massimo Roccoli και κατάφερε να πάρει τη νίκη στην πίστα του Μιζάνο και να σημειώσει ρεκόρ πίστας στην Ίμολα, τερματίζοντας τελικά στην 5η θέση της βαθμολογίας.

Peristeras

Στο τέλος του 2024 έγινε ο Παγκόσμιος Τελικός του θεσμού στην πίστα Circuit Paul Ricard/Le Castellet όπου ο Γιάννης Περιστεράς κατέκτησε την 3η θέση στην βαθμολογία του Yamaha R7 Cup.

Για την αγωνιστική χρονιά του 2025 συνέχισε με την ομάδα Roc 'N' Dea στην κατηγορία Yamaha R7 Cup του Ιταλικού Πρωταθλήματος CIV. Στον Παγκόσμιο Τελικό του θεσμού, που έγινε όπως και το 2024 στην Γαλλία, ο Γιάννης Περιστεράς πήρε τη νίκη στον πρώτο Αγώνα και με μια άτυχη στιγμή στον δεύτερο Αγώνα πήρε την 3η θέση στη βαθμολογία.

Peristeras

Γιάννης Περιστεράς - Οδηγός Αγώνων

“Από την πρώτη στιγμή που αφήνοντας τα minibike ανέβηκα σε μοτοσυκλέτα, ήταν τα μπλε χρώματα της Yamaha που με κέρδισαν και τα πέντε χρόνια που αγωνίστηκα με R3 μου άφησαν πολλές δυνατές στιγμές, με νίκες και βάθρα. Η Ελληνική σημαία στο βάθρο της Βαρκελώνης ήταν μια συγκινητική ιστορία, όπως και οι Ελληνικές σημαίες από συμπατριώτες μας στο Άσσεν της Ολλανδίας. Η νίκη το 2025 στον Τελικό του Yamaha R7 Cup στην Γαλλία είναι επίσης κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Θέλω να ευχαριστήσω τον Nicolo Canepa Αγωνιστικό Διευθυντή της Yamaha για την υποστήριξή του και όλους τους ανθρώπους της Yamaha Μοτοδυναμική στην Ελλάδα για τη βοήθεια όλα αυτά τα χρόνια. Η Yamaha θα έχει πάντα μια θέση στην καρδιά μου”

Peristeras