WESS 2019: Νικτής στο Erzbergrodeo ο Jarvis

Μια σημαντική επιτυχία!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/6/2019

Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη αλλά η πέμπτη φορά που ο Graham Jarvis κατακτά έναν απ’ τους δυσκολότερους αγώνες Enduro. Αναφερόμαστε στον αναβάτη που το περασμένο Μάρτιο είχε επισκεφτεί τη χώρα μας και συγκεκριμένα τη Θήβα για να παραδώσει μαθήματα, χάρη στην διοεγάνωση του Enduro Club Thivas. Έχοντας νικήσει και πέρσι, ο Jarvis ήρθε στον φετινό αγώνα του Erzbergrodeo με πολύ αυτοπεποίθηση, γνωρίζοντας όμως πως με την διαδρομή να είναι ασφυκτικά γεμάτη από αναβάτες, η νίκη δεν θα ερχόταν εύκολα. Παρ’ όλα αυτά, με την εμπειρία του και τη στρατηγική που ακολούθησε κατάφερε να κυριαρχήσει για πέμπτη φορά.

Όπως έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, έτσι κι τώρα, ο Graham Jarvis ξεκίνησε ήπια και άρχισε αργά αλλά σταθερά να κινείται προς την κορυφή. Πέρασε με ασφάλεια το πρώτο check point του αγώνα 14ος και από κει κι έπειτα ξεκίνησε να προσπερνά τον έναν μετά τον άλλον αναβάτη. Μετά από μία ώρα αγώνα ήταν ήδη στη τρίτη θέση και με μικρή διαφορά απ’ τον πρώτο, έχοντας τη δυνατότητα να τον απειλήσει. Μετά τον πρώτο ανεφοδιασμό, όταν έφτασε στο Carl’s Dinner (σημείο της διαδρομής) έκανε την κίνηση ματ για να σφραγίσει τη νίκη του.

Απομακρύνθηκε απ’ τον Manni Lettenbichler και βρέθηκε στο Green Hell (άλλο ένα σημείο της διαδρομής) έχοντας τα ηνία του αγώνα. Παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να ανέβει τον σχεδόν κάθετο λόφο με την πρώτη προσπάθεια, ο Jarvis παρέμεινε ψύχραιμος και δεν έχασε την αυτοσυγκέντρωσή του όταν είδε τον Lettenbichler να βρίσκεται πίσω του. Έπειτα, αφού ήταν στη κορυφή, με τη μεθοδικότητά του κατάφερε να παραμείνει μπροστά για το υπόλοιπο της διαδρομής, μήκους 35,2 χιλιομέτρων,η οποία περιελάμβανε επίσης το Dynamite και Lazy Noon, δύο αρκετά τεχνικά σημεία. Ο Graham Jarvis ολοκλήρωσε πρώτος τον αγώνα μέσα σε  2 ώρες και 27 λεπτά.

Σε δηλώσεις του, ο Jarvis ανέφερε: “Αισθάνομαι υπέροχα. Πιστεύω πως είναι η πιο σημαντική νίκη της καριέρας μου στο Erzberg. Πολλοί άνθρωποι σχολίαζαν την ηλικία μου και στα 44 μου έχω ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με την αντοχή μου κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως διατήρησα την αυτοσυγκέντρωσή μου και συνέχισα να πιέζω. Ήξερα πως είχα πολλή δουλειά να κάνω απ’ την εκκίνηση, αλλά τα γρήγορα κομμάτια του αγώνα που ήταν στην αρχή ποτέ δεν μου ταίριαζαν. Μόλις έφτασα στο Carls Dinner ξεκίνησα να ανακάμπτω. Ήταν διαφορετικό απ’ όταν το περπάτησα, όμως τα πήγα πολύ καλά. Κατάφερα να βρεθώ πρώτος πηγαίνοντας στο Green Hell.

Ο Alfredo Gomez έδωσε επίσης έναν εξαιρετικό αγώνα και κατάφερε να τερματίσει τέταρτος, ενώ ξεκίνησε απ’ τη τρίτη θέση. Στην εκκίνηση χρειάστηκε να δώσει μια σκληρή μάχη με τους υπόλοιπους αναβάτες στην πρώτη ανάβαση της διαδρομής. Έκτοτε προσπάθησε να πλησιάσει τους τρεις πρώτους, μπαίνοντας με γρήγορους ρυθμούς μέσα στο Carl’s Dinner και πλησίασε τον συμπατριώτη του Mario Roman. Στο 23ο check point είχε βρεθεί μπροστά απ’ τον Wade Young στην τέταρτη θέση, όπου και ολοκλήρωσε τον αγώνα με τέσσερα λεπτά διαφορά απ’ τον τρίτο.

Πρώτος αυτή τη στιγμή στη βαθμολογία βρίσκεται ο Manuel Lettenbichler (KTM) με 1.960 βαθμούς, δεύτερος ο Mario Roman (Sherco) με 1.770 και μετά τη νίκη του στο Erzbergrodeo, ο Graham Jarvis (Husquvarna) ακολουθεί κατά πόδας στη τρίτη θέση με 1.690.

Ετικέτες

Daytona 200: Ιστορικό ρεκόρ για τον Josh Herrin, χαμηλή πτήση με highside ο Peter Hickman [VIDEO]

Η 84η διοργάνωση του αγώνα Daytona 200 σήμανε δύο ρεκόρ για τον Αμερικανό αναβάτη
Josh Herrin
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/3/2026

O αγώνας Daytona 200 δεν είναι απλά ο εναρκτήριος αγώνας του αμερικανικού πρωταθλήματος ταχύτητας MotoAmerica. Είναι μια ετήσια γιορτή του μηχανοκίνητου αθλητισμού των ΗΠΑ, ένας αγώνας με ξεχωριστή προβολή που όλοι θέλουν να κερδίσουν και ο οποίος φέτος διεξήχθη για 84η φορά.

Ενταγμένος στην κατηγορία Supersport του MotoAmerica, έχει διάρκεια 200 μιλίων (εξ ου και το όνομά του) και απόσταση που αναλογεί σε 57 γύρους στη διαδρομή της πίστας Daytona International Speedway.

Ο φετινός αγώνας ξεκίνησε με δράμα, καθώς στον δεύτερο γύρο η πτώση ενός αναβάτη οδήγησε σε κόκκινες σημαίες και επανεκκίνηση για τους υπόλοιπους 56 γύρους, για να τερματίσει μετά από τρία πιτ-στοπ με τον μεγάλο πρωταγωνιστή, Josh Herrin (Panigale V2) στην πρώτη θέση.

daytona 200 podium
Από αριστερά: Tyler Scott, Josh Herrin, Kayla Yaakov

Για τον Herrin αυτή ήταν μια ιστορική στιγμή καθώς έγινε ο πρώτος που κερδίζει τον Daytona 200 για τέσσερις συνεχόμενες χρονιές στην ιστορία του θεσμού. Ο Αμερικανός μάλιστα μετρά πέντε νίκες στον συγκεκριμένο αγώνα, αν προσθέσουμε και αυτή του 2010 με τη Yamaha, γεγονός που τον βάζει σε ένα πολύ κλειστό κλαμπ πεντάκις νικητών μαζί με τους Scott Russell και Miguel Duhamel.

Αφότου γλίτωσε από ένα απρόοπτο στη διάρκεια πιτ-στοπ του, ο Herrin κατάφερε να πάρει τη νίκη για 38 δευτερόλεπτα από τον κάτοχο της pole position, Tyler Scott (Suzuki GSX-R750).

Τρίτη τερμάτισε η 18χρονη Kayla Yaakov (Ducati Panigale V2), γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα στο βάθρο στα 84 χρόνια του Daytona 200.

Στον αγώνα συμμετείχε για τρίτη φορά στην καριέρα του ο Άγγλος θρύλος του Isle of Man TT, Peter Hickman με Triumph Street Triple 765 RS, ωστόσο είχε δύο πτώσεις που τον επηρέασαν δραστικά.

Η πρώτη ήρθε στη διαδικασία Time Attack και ήταν ένα μεγάλο highside απ’ το οποίο ευτυχώς ο Hickman βγήκε σχετικά αλώβητος, ενώ ακολούθησε ένα lowside στις χρονομετρημένες δοκιμές. Το αποτέλεσμα ήταν πως ο Άγγλος έπρεπε να παλέψει τόσο με το πονεμένο του κορμί όσο και με την εκκίνηση από πολύ πίσω, γεγονός που στο τέλος τον περιόρισε στην 29η θέση στον τερματισμό, πολύ πίσω από την τέταρτη που είχε καταφέρει πέρυσι στον ίδιο αγώνα.\