Honda GTR 150: H VIDEO - Δοκιμή, που μας δίχασε!

Γιατί το super-παπί της Honda δεν είναι μόνο για κόντρες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2019

Οδηγήσαμε το νέο Honda GTR150 σε πίστα, σε ταξίδι, στην πόλη, το ζυγίσαμε και το δυναμομετρήσαμε και με όλα αυτά κάθε φορά ακούγαμε και διαβάζαμε πολλές και διαμετρικά αντίθετες απόψεις για το καινούριο εξατάχυτο super-παπί της Honda. Για κάποιους είναι το υπέρτατο παπί. Το καλύτερο του κόσμου! Για κάποιους άλλους όμως, δεν είναι καν παπί!

Λογικό να συμβαίνει αυτό, διότι όλα αυτά τα χρόνια τα παπιά έχουν παίξει πολλούς ρόλους μέσα στον ελληνικό μοτοσυκλετισμό. Συνήθως η προσωπικότητα του ιδιοκτήτη ήταν αυτή που άλλαζε τον χαρακτήρα τους. Ανάλογα με την ηλικία και τις προσωπικές του ανάγκες, ο ιδιοκτήτης ενός παπιού χρησιμοποιούσε και “έφτιαχνε” το παπί στα μέτρα του. Όσο εύκολο είναι να δεις στο δρόμο ένα νορμάλ παπί, άλλο τόσο εύκολο είναι να δεις και ένα “πειραγμένο” με εξαρτήματα που κοστίζουν σχεδόν όσο μια μεγάλη μοτοσυκλέτα.

Αυτή ήταν μέχρι σήμερα η ελληνική πραγματικότητα γύρω από τα παπιά. Όμως σε ένα άλλο σημείο του πλανήτη και συγκεκριμένα στις χώρες της Ασίας, τα παπιά είναι συνώνυμα με τον μοτοσυκλετισμό και όχι απλώς ένα μέρος αυτού όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Εκεί δεν υπάρχει μόνο ένα είδος παπιού. Τα παπιά που σχεδιάζονται για τις χώρες της Ασίας έχουν ειδικό σκοπό. Υπάρχουν κατηγορίες παπιών, ακριβώς όπως έχουν οι μεγάλες μοτοσυκλέτες στον υπόλοιπο κόσμο. Έχουν παπιά touring, παπιά on-off και φυσικά έχουν πολλά supersport παπιά, που κάθε χρόνο βλέπουμε να τα οδηγούν ο Rossi και ο Marquez όταν πάνε εκεί για τις παρουσιάσεις των ομάδων τους.

Προφανώς ένα παπί που έχει υγρόψυκτο κινητήρα με 2 επικεφαλείς εκκεντροφόρους δεν πρόκειται να κάνει τα ίδια λεφτά με ένα αερόψυκτο διβάλβιδο. Έτσι στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης τα παπιά εξαφανίστηκαν από την έτσι κι αλλιώς μικρή αγορά τους, πλην της δικής μας, καθώς τα εργοστάσια σταμάτησαν να ασχολούνται με την προσαρμογή των κινητήρων τους στις προδιαγραφές ρύπων της Ε.Ε. για τα λίγα συνολικά νούμερα που θα πουλούσαν...

Στην Ελλάδα το παπί έχει μεγάλη ιστορία και άντεξε την επίθεση από τα μικρά scooter, όμως και πάλι οι προδιαγραφές Euro 4 εκτόξευσαν τις τιμές τους. Τα μοντέλα που μπορούσες να βρεις καινούρια στην ελληνική αγορά μειώθηκαν στο ελάχιστο, σχεδόν εξαφανίστηκαν. Παρ’ όλα αυτά, οι ελληνικές αντιπροσωπείες το πάλεψαν όσο μπορούσαν και μάλλον τα κατάφεραν. Και φυσικά καλό για εμάς, κακό για εκείνους, το κατάφεραν όλοι μαζί. Από φέτος όμως, στην ελληνική αγορά ήρθαν και ορισμένα τέτοια μοντέλα παπιών που έχουν σχεδιαστεί για να καλύψουν συγκεκριμένες ανάγκες και να ικανοποιήσουν συγκεκριμένα γούστα. Εξ ορισμού η έννοια της εξειδίκευσης μοιάζει παράταιρη με την φιλοσοφία του πρώτου παπιού που σχεδίασε η Honda και σκοπό είχε να καλύψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος χρήσεων.  Έτσι δεν είναι παράξενο που κάποιοι βλέπουν το GTR 150 με καχυποψία και κάποιοι άλλοι ως το απόλυτο παπί που έχει φτιάξει η Honda έως σήμερα. 

Από το ένα άκρο στο άλλο δηλαδή, οπότε είπαμε να  μπούμε στο… πετσί του ρόλου και να φτιάξουμε ένα video που να δίνει απαντήσεις σε αυτή την αντιπαράθεση. Με τη βοήθεια των επαγγελματικών οργάνων μετρήσεων του περιοδικού ΜΟΤΟ, έχουμε στα χέρια μας τους αριθμούς για να βάλουμε σε μια τάξη… τα νούμερα. Άραγε είναι μόνο για κόντρες όπως υποστηρίζουν κάποιοι; Κι αν όντως είναι μόνο για κόντρες, πόσο καλό είναι. Για όλα αυτά μία γεύση ακολουθεί πιο κάτω, ενώ αναλυτικά και τεκμηριωμένα την άποψή μας, θα την βρείτε στο επόμενο τεύχος του MOTO, το 1ης Απριλίου! Έτσι λοιπόν όπως το οδηγήσαμε πολύ και σε κάθε είδους δρόμο, προσπαθώντας να “αποκρυπτογραφήσουμε” τη συνολική προσωπικότητα του Honda GTR 150. Κυρίως την πρακτική πλευρά του δηλαδή και πώς οι επιδόσεις του κινητήρα και η ύπαρξη συμβατικού συμπλέκτη επηρεάζει την πρακτικότητα για την οποία συνήθως αγοράσει κάποιος ένα παπί. 

Δείτε το VIDEO:

 

Ετικέτες

Δοκιμή: Husqvarna FS 450 Supermoto by Wolf Racing team

Διασκεδάζοντας στην πίστα Wolf/Motul στη Σπάρτη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/9/2018

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται και εκείνη η Δευτέρα στα μέσα του καυτού Ιουλίου ξεκίνησε πραγματικά υπέροχα. Το πρόγραμμα για εμάς ήταν αρκετά βαρύ εκείνη την ημέρα, καθώς έπρεπε να βρεθούμε στην Σπάρτη, στην πίστα που διαχειρίζεται η Wolf-Motul Racing Team. Εκεί μας περίμεναν τρεις μοτοσυκλέτες της Husqvarna, καθώς o Γιώργος Παρασκευάς πέρα από την αγωνιστική ομάδα και την λειτουργία της πίστας στην Σπάρτη, έχει ενταχθεί και στο επίσημο δίκτυο αντιπροσώπων της Husqvarna. Το Vitpilen 701 που θα έχουμε πλήρες τεστ σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ, καθώς και αυτή η αγωνιστική FS 450 είναι μοτοσυκλέτες που ανήκουν στην Wolf-Motul Racing team.

Μετά την οδήγηση μέσα στην πίστα, θα παίρναμε το Vitpilen 701 και το Svartpilen 401 θα  συνεχίζαμε νότια για την ολοκλήρωση της φωτογράφησης εντός και εκτός δρόμου.

Με το φως του ηλίου να δύει μετά τις εννέα τον Ιούλιο, δεν ήταν παράξενο που εκείνη την Δευτέρα η δουλειά τράβηξε έως αργά.

 Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεσαι ενέργεια και καλή διάθεση για να βγάλεις την δουλειά και το FS 450 φρόντισε από πολύ νωρίς το πρωί να γεμίζει με ατελείωτες ποσότητες αδρεναλίνης το αίμα μας.

Είχαμε πολλά χρόνια να οδηγήσουμε ένα καθαρόαιμο αγωνιστικό supermoto και μάλιστα μέσα σε μια από τις καλύτερες πίστες καρτ στην Ελλάδα. Σχεδόν είχαμε ξεχάσει πόσο φανταστικές είναι στην οδήγηση αυτές οι πανάλαφρες μονοκύλινδρες μοτοσυκλέτες με τους 60 ίππους στον τροχό, τα slick ελαστικά και το κοφτερό στήσιμο του πλαισίου.

Πραγματικά είναι δύσκολο να κάνεις συγκρίσεις με τα “τύπου-supermoto” που βγάζουν πινακίδα και βασίζονται σε μοτοσυκλέτες on-off.

Την διαφορά δεν την κάνουν οι τροχοί των 17”, ούτε η πρόσφυση των slick ελαστικών. Όλη η μαγεία των αγωνιστικών supermoto όπως αυτή η Husqvarna FS 450 είναι στην αμεσότητα και την ακρίβεια που εκτελούν τις εντολές του αναβάτη τους.

Στις πρώτες στροφές παραλίγο να κάνουν επιτόπια μανούβρα, μέχρι να συνηθίσουμε το απίστευτα άμεσο εμπρός σύστημα. Οι αναρτήσεις της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας είναι βελτιωμένες και ρυθμισμένες ειδικά για αυτή την πίστα. Οπότε η σταθερότητα  για την οποία είναι διάσημα τα πλαίσια των Husky συνδυαζόταν με τις σωστές αποσβέσεις των αναρτήσεων και τον άριστο έλεγχο της μετατόπισης των φορτίων κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση. Ο μονόδρομος συμπλέκτης και το αγωνιστικό traction control θα βάλουν σε τάξη τον πίσω τροχό αν χρειαστεί, όμως αυτή η μοτοσυκλέτα πατάει με τόση σιγουριά πάνω στην άσφαλτο που δεν δείχνει να τα έχει ανάγκη.

Ο πολύστροφος αγωνιστικός κινητήρας πυροβολεί ακατάπαυστα στις ευθείες και ανεβάζει σαν τρελός στροφές, όμως και πάλι, περισσότερο σε εκπλήσσει με την γραμμική παροχή της δύναμης και την αίσθηση απόλυτου ελέγχου που σου δίνει.

Έχει περάσει αρκετός και ρός από την ημέρα που κατεβήκαμε από την σέλα του FS 450, αλλά ακόμα δυσκολευόμαστε να την βγάλουμε από το μυαλό μας…