FIM ISDE 2022 – 5η ημέρα: 13η η Εθνική μας! Εξαιρετική παρουσία της Ελληνικής ομάδας!

Άνισος αγώνας από πλευράς «πόρων»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/9/2022

Την σημαία ψηλά, κρατά η εθνική μας ομάδα στο FIM International Six Days Enduro 2022 μέσα στην οποία συμμετέχει και ο συντάκτης του περιοδικού ΜΟΤΟ, Κίμων Καράμπελας.

Σήμερα τερμάτησαν σε θέσεις που τους επέτρεψαν να κρατήσουν την κατάταξη ομάδων που πέτυχαν εχθές με τον Κίμωνα να ολοκληρώνει την 5η ημέρα 100ος με μόλις ένα δευτερόλεπτο διαφοράς από τον 99ο, ακολουθούμενος από τον Κακολύρη που σήμερα τερμάτησε στην θέση 104 γενικής, τον Βαρσάμη που σήμερα ήταν 110ος και τον Χασάπη στην 127η θέση της 5ης ημέρας.
Μέχρι σήμερα οι αναβάτες του ISDE έχουν κάνει 1.420 χιλιόμετρα σκληρό Enduro μέσα σε μονοπάτια, περίπου τριακόσια κάθε ημέρα λοιπόν! Όπως αντιλαμβάνεστε πρόκειται για μία εξαιρετικά δύσκολη δοκιμασία με τον καιρό μάλιστα να μην τους χαρίζεται και ήδη τώρα, στο τελειώμα της 5ης ημέρας, βρέχει καταρακτωδώς, έτσι για να δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την αυριανή, 6η ημέρα.

Πάμε να δούμε την Overall γενική κατάταξη τώρα, στο σύνολο των 5 ημέρων:

Αυτή την στιγμή ο Κίμων είναι στην 103 θέση της OVERALL γενικής με Husqvarna, αλλά πρώτος Έλληνα στο Trophy είναι ο Κακολύρης Παναγιώτης στην 102η θέση OVERALL γενικής με Beta, ακολουθούμενοι από τους Βαρσάμη Δημήτρη στην 106η OVERALL γενικής και με τον Χασάπη Ιωάννη 129ο, αμφότεροι με KTM, ενώ όλοι μαζί συνθέτουν μία ομάδα που έχει καταφέρει ως τώρα να τραβήξει τα βλέμματα καθώς διαθέτει λιγότερους πόρους και βασίζεται περισσότερο στα πόδια της, από άλλες χώρες που έχει αφήσει πίσω της.

Στην κατηγορία των Club ο Απόστολος Ζβιντερίκος αγωνίζονται με τον Ζαφειρίου Παναγιώτης και τον Πισιμάνη Γιώργο έχοντας αντιμετωπίσει μία αστοχία με το mouse στον πίσω τροχό που ήταν πέρα από τις δυνάμεις του αλλά και τον έλεγχό του και τον ανάγκασε σε επανεκκίνηση!

 

 

 

Οι Έλληνες αναβάτες είχαν αυτές τις ημέρες να αντιμετωπίσουν αρκετά δύσκολες διαδρομές με σκληρότερη όλων την διαδρομή της 4ης ημέρας και την σημερινή 5η ημέρα να περνά πιο εύκολα ενώ τους είχαν προειδοποιήσει από την διοργάνωση πως θα ήταν η πλέον δύσκολη!

Έτσι κι αλλιώς ο βαθμός δυσκολίας του ISDE ξεφεύγει από τον μέσο όρο κατά πολύ κι ακόμη και οι πρώτες ημέρες που κύλισαν πιο ομαλά για την ελληνική ομάδα, ζητούσαν στην πράξη αρκετά υψηλό επίπεδο ικανοτήτων. Η τρίτη ημέρα ήταν ακόμη πιο δύσκολη για τους έμπειρους αναβάτες με την τέταρτη να σκαρφαλώνει ακόμη πιο ψηλά στην βαθμίδα αναγκάζοντάς τους να αρχίσουν να εξερευνούν εκ νέου τα όρια που βάση της εμπειρίας τους και του πλούσιου βιογραφικού τους, αντιλαμβάνεστε πως ήταν ένας κανονικός Γολγοθάς στην διάρκεια του οποίου έγιναν αρκετές εγκαταλείψεις από τις άλλες ομάδες. Τότε ήταν που η εθνική μας σκαρφάλωσε εμπρός και διατήρησε σήμερα αυτή την θέση σε μία έως τώρα πορεία που κρίνεται εξαιρετική, δεδομένων των πόρων και της προσωπικής προσπάθειας που απαιτείται μετά από κάθε σκέλος.

Επιπρόσθετα το έδαφος απέχει αρκετά από τα δεδομένα του ελληνικού endure και παρότι οι αναβάτες είναι έμπειροι σε ξένους αγώνες, παραμένει μεγάλη η απόσταση από την συνήθη προπόνησή τους. Μαλακά χώματα και αρκετή «πούδρα» χωρίς όμως να απουσιάζουν οι πέτρες και οι ρίζες των δέντρων για να κρατήσουν έτσι την συνολική εικόνα κοντά στα συνήθη μεσογειακά δεδομένα.

Είναι τόσο μαλακά τα χώματα που σε ορισμένες διαδρομές δημιουργήθηκαν αυτές τις ημέρες λούκια ακόμη και μισού μέτρου, πράγμα που δυσκολεύει εκείνους που ακολουθούν και τους αναγκάζει σε πιο αργό ρυθμό και περισσότερη κούραση.

Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που η 4η ημέρα ήταν η πιο δύσκολη από τις υπόλοιπες καθώς η διαδρομή αποτελούσε επανάληψη της 3ης ημέρας και άρα τους ανάγκασε να αντιμετωπίσουν σκαμμένα λούκια σε μορφή χαρακωμάτων…

Σήμερα η διαδρομή είχε ορισμένα πολύ απαιτητικά ανηφορικά κομμάτια που είναι τα σημεία που προειδοποίησε η διοργάνωση τις ομάδες. Αποδείχτηκε όμως για την δική μας μία πιο ομαλή ημέρα με όλους τους Έλληνες αναβάτες να αναπτερώνουν το ηθικό τους και να στοχεύουν πλέον στην αυριανή τελευταία ημέρα!

Από εκεί και πέρα οι Άγγλοι είναι η ομάδα που αναμένεται να κερδίσει το FIM ISDE, και όπως χαρακτηριστικά μας μετέφερε ο Κίμων, θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο πως έχουν έρθει οργανωμένοι και προπονημένοι να κερδίσουν μετά από τόσο μεγάλη αποχή. Πράγματι αν το καταφέρουν θα είναι η πρώτη φορά από το 1953! Και μάλιστα σε έναν αγώνα αρκετά απαιτητικό και με υψηλότατο ανταγωνισμό με τους δύο πρώτους γενικής, τον Verona και τον Garcia να έχουν διαφορά 0.04 δευτερολέπτων.

Η διαφορά αυτή σε αγώνες μοτοσυκλέτας μπορεί να ακούγεται φυσιολογική, όχι όμως για αγώνες Enduro και σίγουρα όχι για αγώνες που διαρκούν ημέρες, πράγμα που απλά φανερώνει τον υψηλότατο ανταγωνισμό.

Συνέχεια για τον τελευταίο αγώνα Enduro στο Άργος

Παράπονα στα παράπονα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2019

Στην Ελλάδα μόλις γράψεις για μία μοτοσυκλέτα πως δεν είναι όλα ρόδινα, είσαι αυτόματα εγκάθετος και τα «παίρνεις από τον ανταγωνισμό» κι αυτό ξεκινά πολλές φορές από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες και μετά από τις εταιρίες. Ναι έτσι είναι, όλο και πιο σπάνια έχουμε πρόβλημα με εταιρίες για κριτική στα μοντέλα που παίρνουμε για δοκιμή. Εμείς στο ΜΟΤΟ τουλάχιστον που έχουμε ακόμη την δύναμη των αναγνωστών που πληρώνουν για να διαβάσουν. Κάποτε οι πωλητές νόμιζαν πως έπρεπε να έχουν την καλύτερη μοτοσυκλέτα για να πουλήσουν, τώρα ξέρουν πως έτσι δεν τους χρειάζεται κανείς. Αν είναι η καλύτερη του κόσμου πωλείται και από ATM μόνη της. Όμως μην τολμήσεις και γράψεις άσχημα λόγια για μία μοτοσυκλέτα που έχει αγοράσει ο «Γιώργος», ο «Κώστας» ή οποιοσδήποτε άλλος και αυτομάτως δεν είναι η καλύτερη του κόσμου, μην τυχόν και δεν επιβεβαιώσεις πως έκανε την καλύτερη επιλογή γιατί μπορεί να είναι από τους πρώτους που θα μασήσει την καραμέλα. Είναι κυρίως ελληνικό προνόμιο αυτό και τελευταίο κρούσμα έρχεται από την ΦΙΛΜΑ όταν δεν τους άρεσε το άρθρο μας για τον αγώνα Enduro στην Καρυά Αργολίδας συμπεραίνοντας απευθείας πως πρόκειται για «εντολή» από τις εταιρίες! Και αρχίζουν μία επίθεση προς το περιοδικό προς πάσα κατεύθυνση. Είναι κρίμα. Αλλά θα τους δώσουμε το βήμα για να καταλάβουν το λάθος. Κάνουμε μία δουλειά που είναι εξαιρετικά δύσκολη στην εποχή μας, και ο μόνος λόγος που συνεχίζουμε είναι γιατί μας επιτρέπει να έχουμε αξιοπρέπεια. Συνεπώς δεν έχουμε καμία υποχρέωση να δημοσιεύσουμε email που μας έρχονται με ορισμούς καφετέριας, με «ΕΛΑ ΜΩΡΕ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ» και τέτοια τραγικά… αλλά θα το κάνουμε ως παράδειγμα. Διότι έτσι φαίνεται ποιος δέχεται την κριτική στ' αλήθεια.

Θα επαναλάβουμε σε αυτό το σημείο κάτι που λέμε και στο άρθρο, και το Erzberg αντρικό είναι και μακριά από πόλεις επίσης. Και κάτι που λέμε και για το Παν.Πρω.Ταχύτητας: Πρέπει επιτέλους να γίνονται αγώνες για τους θεατές. Με τους αγώνες δεν ασχολείται κανείς στην Ελλάδα πλέον! Κάποτε μαζευόντουσαν χιλιάδες να παρακολουθήσουν αγώνες μοτοσυκλέτας, τώρα κανείς. Ρίχνουμε λεφτά -έξοδα για τον φωτογράφο μας, χρόνο για τα άρθρα κτλ, διαμονές, βενζίνες κτλ, για πιο λόγο; Όταν τα άρθρα αυτά έχουν τα λιγότερα «κλικ» όταν δεν συνοδεύονται από διαφήμιση όπως μας κατηγορούν από την ΦΙΛΜΑ, όταν είναι ξεκάθαρα ένα χάσιμο χρόνου. Καρκίνος σκέτος για να τους έχεις όλους ευχαριστημένους. Και για να έχουν οι αναβάτες φωτογραφίες τους να θυμούνται! Αλλά ως κυρίαρχοι στον χώρο πρέπει να είμαστε παντού, και ας μην νοιάζεται κανένας, ας είναι επιχειρηματικά ένα λάθος, καθώς μόνο έξοδα και χαμένο χρόνο και κόπο αποφέρουν και τίποτα περισσότερο. Χάνουμε και φίλους. Θα μαζεύονται στην ΦΙΛΜΑ και θα μας κατηγορούν μέχρι να ξανά κάνουν αγώνα… ας είναι αυτό το πρόβλημα. Τι θέλουμε να γίνει; Θέλουμε να γίνονται σωστοί αγώνες στο ιδιαίτερα περίεργο σύστημα της χώρας που οι λέσχες αναλαμβάνουν να τους πραγματοποιήσουν. Θέλουμε οι αγώνες να αναδεικνύουν νέα ταλέντα και όταν κάποιος πάει στο εξωτερικό να τρέξει, να είναι στο ίδιο επίπεδο και να μην του φαίνονται όλα εξωγήινα. Θέλουμε οι αγώνες να έχουν θεατές, διότι μόνο έτσι θα ασχοληθούν οι εταιρίες κι αυτό ποιον ενδιαφέρει στο τέλος, εμάς; Που πάλι θα κάνουμε τα ίδια έξοδα;

Ή εκείνους τους αναβάτες που ζητούν υποστήριξη και δεν την έχουν; Δεν φτάνει το ταλέντο στην μοτοσυκλέτα για να ανέβεις επίπεδο. Η μοτοσυκλέτα δεν είναι μπάλα, έχει έξοδα για να κάνεις το επόμενο βήμα, θέλει λάστιχα, αναρτήσεις και πράγματα που αν το ταλέντο δεν έχει να πληρώσει, δεν θα αναδειχτεί ποτέ. Για αυτό και έρχονται σε εμάς ζητώντας να τους βοηθήσουμε, για αυτό και οι αναβάτες μας ζητούν να αναδείξουμε τους αγώνες. Και το κάνουμε, με στόχο να γίνουν καλύτεροι και ο κόσμος να ασχολείται μαζί τους, με όλο αυτό το κόστος που βλέπουμε:

 

Καλησπέρα σας,

Παρακαλούμε να δημοσιεύσετε το παρακάτω κείμενο ως απάντηση στο άρθρο που υπογράφει ο κ. Φελούκας αναφορικά με τον αγώνα Enduro που πραγματοποιήθηκε στις 5/5/19 στην Καρυά Αργολίδας, καθώς το άρθρο του κ. Φελούκα περιέχει ψεύδη και ανακρίβειες!

 

ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ

5ος Π.Π και 3ος Νοτ. Ελλάδος ΕΝΤΟΥΡΟ

Όταν μας ανατέθηκε από την ΑΜΟΤΟΕ τον Φεβρουάριο  του 2019, προς αναπλήρωση άλλου σωματείου, η διοργάνωση του 5ου αγώνα Πανελληνίου Πρωταθλήματος και του 3ου αγώνα για το πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος, γνωρίζαμε ότι ο χρόνος είναι ασφυκτικά λίγος.

 Πιάσαμε όμως δουλειά με τον ενθουσιασμό που συνήθως χαρακτηρίζει τους νέους ανθρώπους και αποφασίσαμε να φτιάξουμε έναν αγώνα διαφορετικό με γνώμονα

Α) την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια

Β) την ευχαρίστηση των οδηγών

Γ) τον καθαρά εντουρά(δικο) χαρακτήρα του Η επιλογή της τοποθεσίας ήταν μονόδρομος. Το Αρτεμίσιο. Μιας και δεν υπάρχει άλλο βουνό στην Αργολίδα .

Ως τόπος εκκίνησης αρχικά προτάθηκε το Άργος με τις 2 ειδικές διαδρομές να είναι η δίπλα στο ποτάμι που διασχίζει την πόλη -ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου και να ευχαριστηθούν οι εταιρίες από τους επισκέπτες - . Αυτή η πρόταση μας συνέφερε όλους. Ούτε στα βουνά θα τρέχαμε, τα ξενοδοχεία, οι εταιρίες και οι πολιτικοί θα έτριβαν τα χέρια τους και ίσως να μας έκαναν και άγαλμα.

Διαλέξαμε όμως το δύσκολο, σωστό κατ΄εμάς και λιγότερο εμπορικό δρόμο, να φτιάξουμε έναν αγώνα ΕNDURO στο βουνό, στα ξεχασμένα χωριά, στα ρυάκια και τους καταρράκτες, στα πλατάνια και τους νερόμυλους, με 2 ειδικές σε δύο πανέμορφα οροπέδια το ένα δίπλα στην Καρυά (όπου θα γινόταν και η εκκίνηση) και το άλλο ακριβώς δίπλα, σε ένα ξεχασμένο χωριό, το Τουρνίκι, κάτω από το όρος ΧΤΕΝΙΑ, ιδιαίτερου φυσικού κάλους.

Όταν πας σε αυτά τα χωριά, το πρώτο που σκέφτεσαι είναι « Πώς πήγαιναν παλιά με τα πόδια στο Άργος και την Τρίπολη από τα μονοπάτια κουβαλώντας την πραμάτεια τους;». Πέρασαν όμως τα χρόνια και φτιάχτηκαν τρείς δρόμοι για το κάθε χωριό προς τις πόλεις και την μεταξύ τους επικοινωνία.

Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι ο Νεοέλληνας που εμπορεύεται τις μηχανές που έχουν ακριβώς κατασκευαστεί για να διασχίζουν αυτά τα μέρη, θα γκρινιάξει γιατί δεν μπορεί να πάει στην ειδική με την «ακριβή του κούρσα».

 Τα ασθενοφόρα μας διαβεβαίωσαν εξαρχής ότι δεν υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα πρόσβασης για τα ίδια καθώς η μια ειδική επικοινωνεί με το Άργος από ασφάλτινη διαδρομή και η άλλη από δύο δρόμους, έναν που αποτελείται για τα 10 πρώτα χλμ από άσφαλτο και για τα 4 τελευταία χλμ από καλό πατημένο χωματόδρομο που πάνε και οι «κούρσες» και άλλον έναν 12 χλμ άσφαλτο και 6 χλμ χωματόδρομο.

Υπάρχουν άλλοι 2 δρόμοι που συνδέουν και το Τουρνίκι και τις 2 ειδικές διαδρομές μεταξύ τους με 8 χλμ άσφαλτο και 5 χλμ χωματόδρομο που πάνε τα 4χ4 άνετα και οι μοτό «αέρα» καθώς και ένας ακόμα με πρόσβαση σε 30 λεπτά από το Άργος.

ΕΡΩΤΗΣΗ : προλαβαίνει κάποιος μόλις περάσει την μια ειδική ο αναβάτης του να πάει στην άλλη προτού να φτάσει; ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Άνετα, μόνο που θα κάνει τα παραπάνω χλμ με τον έναν ή τον άλλον παραπάνω τρόπο.

Άλλωστε ENDURO κάνουμε όχι μότοκρος.

Λογαριάσαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο που απέχει 19 χλμ από την Καρυά (για όσους μόνο δεν πρόλαβαν να κλείσουν διαμονή σε κάποιο από τα καταλύματα του χωριού) 20 λεπτά από την άσφαλτο. Ε, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σκεφτήκαμε.

Είπαμε το εντούρο στις πόλεις και τα γήπεδα είναι κατάντια , είναι εμπόριο, είναι τσιμέντο, ΔΕΝ είναι φύση.

Άντε ρε παιδιά να φτιάξουμε έναν ωραίο εντουράδικο αγώνα  και ας τ΄ακούσουμε και λίγο. Πάλι όμως λογαριάσαμε χωρίς τον «ξενοδόχο», τον «κουτσομπόλη» που θα κοιτάξει, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, να τα έχει καλά όχι με τη συνείδηση και την ιδεολογία του (ποια ιδεολογία; ) αλλά με αυτούς που του παρέχουν τα περισσότερα για να μην καταλαβαίνει στο τέλος τίποτα από τα «ΤΕΣΤ» των μηχανών που κάνουν και να του φαίνονται όλες καλές!!!. Εμπόρευμα είναι πρέπει να κάνεις τον κόσμο το αγοράζει . «Αυτή είναι η εντολή από τις εταιρίες» αλλιώς δεν έχει διαφήμιση. Καλά μέχρι εδώ, ξέρουμε ότι οι εταιρίες προστάζουν ειδικές μοτοκροσάδικες, κοντά στις πόλεις για θεατές και τέντες με το εμπόρευμα να θέλει  να το αγοράσει τώρα ο καταναλωτής.

 Εκείνο που δεν φανταζόμασταν  είναι ότι στο βωμό αυτής της εμπορευματοποίησης θα γράφονταν ασύστολα ψεύδη και συκοφαντίες του στυλ «Αγώνας επιβίωσης και τραυματισμών στο Άργος», «εγκαταλείψεις μετά από πτώσεις…. και δεν ήταν λίγες»  (χωρίς να αναφέρεται αριθμός) , «η πρόσβαση για το ασθενοφόρο οργώθηκε την προηγούμενη μέρα του αγώνα, ο συνολική διάρκεια του Π.Π.Ε ξεπερνούσε τις 8,5 ώρες (σ.σ άκυρος αγώνας)» και άλλα τέτοια!!!!  .

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ:

Υπήρχαν 2 ασθενοφόρα, ένα σε κάθε ειδική σε απόσταση 20 χλμ από το Άργος και χρόνο προσέγγισης 40 λεπτά και 20 λεπτά αντίστοιχα και 20 διασώστες.

 Ξεκίνησαν 37 αναβάτες στο πανελλήνιο και 55 στο νοτίου Ελλάδος Τερμάτισαν 82

Υπήρξε ένας τραυματισμός στην ειδική 1.  Εντελώς ελαφρύς, ώστε ο αναβάτης ήρθε περπατώντας στον τερματισμό και δεν ήθελε ούτε καν να τον εξετάσει ο γιατρός, παρόλο που η διοργάνωση τον προέτρεψε επανειλημμένα και στο τέλος η ίδια πήγε τον γιατρό στο αυτοκίνητο του και τον εξέτασε με το ζόρι. Υπήρξαν άλλοι 3 τραυματισμοί στις απλές διαδρομές στο χωματόδρομο(!!) εκ των οποίων ο ένας πήγε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο όπου διαγνώστηκε χωρίς πρόβλημα και έφυγε, και ένας που μεταφέρθηκε με αυτοκίνητο της διοργάνωσης, έγιναν ακτινογραφίες και επέστρεψε με το αυτοκίνητο της διοργάνωσης χωρίς σοβαρό πρόβλημα και ο τρίτος απλώς μεταφέρθηκε, αφού εξετάστηκε από τον ιατρό, από την διοργάνωση με τη μοτοσυκλέτα του στο χώρο εκκίνησης.

Ιδιαίτερα συγχαρητήρια αξίζουν στο Χάρη Δημόπουλο (ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στους παραπάνω που εγκατέλειψαν τον αγώνα) καθώς με δική του απόφαση επέλεξε να αφήσει τον αγώνα και να βοηθήσει έναν συναθλητή του ο οποίος χρειάστηκε βοήθεια κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Οι χρόνοι κατά κοινή ομολογία ήταν ιδανικοί και δεν έφαγαν καπέλο οι αναβάτες ούτε είχαν μεγάλη προ-πορεία ώστε να χάνουν τον ρυθμό τους. Το περιβόητο σημείο που είχε χαλάσει η καταρρακτώδης βροχή λίγες μέρες πριν τον αγώνα και δεν περνούσαν όλες οι κούρσες, αποκαταστάθηκε το Σάββατο και την ημέρα του αγώνα περνούσαν και οι ΙΧδες με τις κούρσες!!!.

          ΛΑΘΗ

Ναι, υπήρχαν και τα δεχόμαστε, όπως δεχόμαστε και την κριτική αρκεί να μην είναι κακοπροαίρετη

1) Κάναμε λάθος και βάλαμε χρόνο 98 λεπτών από το ΣΕΧ2 ως το ΣΕΧ1 ενώ έπρεπε να το βάλουμε το πολύ 75. Είχε αρχικά τοποθετηθεί στα 70, μας ΖΗΤΉΘΗΚΕ όμως από τους αναβάτες και όσους τους υποστηρίζουν για να μπορούν να τους προλαβαίνουν άνετα από το ΣΕΧ 1 μέχρι να πάνε στο ΣΕΧ 2 και από το τελευταίο στην ειδική 1. Επίσης μας ΖΗΤΗΘΗΚΕ το ΣΕΧ1 να παραμείνει στην Καρυά (εκκίνηση) ώστε οι εταιρείες να μην στήνουν και ξεστήνουν την Κυριακή το πρωί τις τέντες τους.

          Ο χρόνος των αναβατών από το ΣΕΧ1 στο ΣΕΧ2 ήταν 49 λεπτά και αυτών που τους υποστηρίζουν 25.

Το «πρόβλημα» ήταν ότι διαδρομή από την ειδική 2 ως την ειδική 1 (στις οποίες δεν υπήρχε ΣΕΧ) ενώ ήταν 30 λεπτά για τους αθλητές, ήταν 35 με 40 για τους συνοδούς με το αυτοκίνητο (20 με μηχανή από χωματόδρμο) αλλά όπως προείπαμε δεν υπήρχε ΣΕΧ στις ειδικές με ό,τι αυτό συνεπάγεται!

2) Έγινε λάθος και τοποθετήθηκε ο τερματισμός της ειδικής 1 20 μέτρα πιο μακριά από το αρχικό σημείο, ώστε να διευκολυνθούν τα ρολόγια.

3) Κάναμε λάθος που θελήσαμε να φτιάξουμε έναν αγώνα «Αντρικό, εντουράδικο» μακριά από τα γήπεδα, από τις πλατείες και τα τσιμέντα για να ευχαριστήσουμε όσους αγαπάνε το ENDURO και θέλουν οι αγώνες να έχουν χαρακτήρα και να προσελκύουν όλους αυτούς τους αναβάτες που το έχουν ρίξει στις εντουρόβολτες, επειδή σιχάθηκαν τους κατά παραγγελία φασόν αγώνες με τις μοτοκροσάδικες ειδικές και τα τεχνητά εμπόδια που βάζουν στο ΤΣΊΡΚΟ.

Πήραμε το μάθημα μας και την επόμενη φορά θα φτιάξουμε έναν αγώνα μακριά από τα βουνά, μακριά από τα ξεχασμένα χωριά , μακριά από τα πλατάνια και τους νερόμυλους, μην μας πέσει κανένας και γρατζουνιστεί!!! κάτι που εννοείται ότι δεν θέλουμε και γιαυτό μεριμνήσαμε για να υπάρχουν ΔΥΟ ασθενοφόρα, ΔΥΟ γιατροί και 20 διασώστες!!!

Ή μήπως πρέπει να ακούσουμε τα καλά λόγια των περισσοτέρων που έτρεξαν τον αγώνα χωρίς υποστήριξη από τις εταιρίες και μας είπαν «ΜΠΡΑΒΟ ρε παιδιά!!!»  φτιάξατε έναν ωραίο αντρικό  εντουράδικο αγώνα που ήταν δύσκολος αλλά τον ευχαριστηθήκαμε….

Αφήστε τους να λένε.

Είμαστε ανοιχτοί στην καλοπροαίρετη κριτική για να διορθώσουμε τα λάθη μας, όχι όμως στα ψέματα και τις υπερβολές με σκοπό τη δημιουργία αρνητικών εντυπώσεων!!

 Εκ του Δ.Σ της ΦΙΛ.Μ.Α