Νέο VIDEO MOTO στην πλατφόρμα του OPEN TV: Παρουσίαση Moto Guzzi Stelvio 2024!

Μοντέρνα V2 με κλασσικές αξίες
motomag Δοκιμάζουμε το Moto Guzzi Stelvio 2024 για εσάς στην πλατφόρμα του OPEN TV!
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

29/5/2024

Δείτε στην πλατφόρμα του OPEN TV μια αναλυτική παρουσίαση του Moto Guzzi Stelvio 2024, το οποίο έρχεται να κατακτήσει την καρδιά των απανταχού φίλων της ιταλικής εταιρείας και όχι μόνο, μένοντας πιστό στις αξίες που πρεσβεύει.

Η νέα Adventure μοτοσυκλέτα της Moto Guzzi βασίζεται στο V100 Mandelo το οποίο παρουσιάστηκε το 2022, με το νέο Stelvio να χρησιμοποιεί τον εγκάρσια τοποθετημένο υγρόψυκτο V2 κινητήρα 90 μοιρών των 1.042 κ.εκ. απόδοσης 115 ίππων στις 8.700 σ.α.λ. με τη ροπή να αγγίζει τα 10,7 κιλά στις 6.750 σ.α.λ.

Το ηλεκτρονικό οπλοστάσιο του νέου Adventure μοντέλου περιλαμβάνει πέντε riding modes -Rain, Touring, Road, Sport, Off Road-, και Traction Control το οποίο ρυθμίζεται σε τέσσερα επίπεδα και μπορεί να απενεργοποιηθεί. Όμως δεν σταματάμε εκεί καθώς στο Stelvio έχουμε Cornering ABS τριών επιπέδων το οποίο απενεργοποιείται στον πίσω τροχό, με τον αναβάτη να μπορεί να ελέγξει όλα αυτά τα ηλεκτρονικά καλούδια μέσω της TFT οθόνης 5” η οποία παρέχει δυνατότητα συνδεσιμότητας.

Δοκιμάζουμε το Moto Guzzi Stelvio 2024 για εσάς στην πλατφόρμα του OPEN TV!

Το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο χαρίζει άνεση στο ταξίδι ενώ όσον αφορά τις αναρτήσεις μπροστά έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι Sachs 46 χλστ. πλήρως ρυθμιζόμενο με διαδρομή 170 χλστ., ενώ πίσω έχουμε αμορτισέρ της KYB, πλήρως ρυθμιζόμενο κι αυτό, με διαδρομή 170 χλστ. Οι τροχοί είναι 19 ιντσών μπροστά και 17 ιντσών πίσω, με ακτινωτές ζάντες. Το σύστημα πέδησης προέρχεται από το V100 Mandelo και αποτελείται από τετραπίστονες δαγκάνες Brembo μπροστά με δίσκους 320 χλστ., και δαγκάνα δύο εμβόλων πίσω με δίσκο 280 χλστ.

Το ABS το οποίο προέρχεται από την Continental μπορεί να απενεργοποιηθεί και στους δύο τροχούς με τη βοήθεια του Off Road Riding Mode. Το Stelvio είναι επιπρόσθετα η πρώτη μοτοσυκλέτα της Moto Guzzi η οποία εξοπλίζεται με το σύστημα PFF Rider Assistance Solution.

Όσον αφορά το PFF Rider Assistance Solution, αυτό προέρχεται από τη θυγατρική εταιρεία της Piaggio την Piaggio Fast Forward, η οποία ασχολείται με την έρευνα και την εξέλιξη υψηλής ρομποτικής τεχνολογίας. Το PFF Rider Assistance Solution μέσω του ραντάρ απεικόνισης 4D υποστηρίζει την πλατφόρμα συστημάτων ασφαλείας στην οποία εντάσσονται το Vehicle Forward Collision System, το Lane Change Decision Alert System, το Blind Spot Information System.

Δοκιμάζουμε το Moto Guzzi Stelvio 2024 για εσάς στην πλατφόρμα του OPEN TV!

Το BLIS (Blind Spot Information System) εντοπίζει μέσω του ραντάρ άλλα οχήματα τα οποία κινούνται στις τυφλές γωνίες των πλαϊνών καθρεπτών σε απόσταση 30 μέτρων, ενημερώνοντας τον αναβάτη για την πιθανότητα ενδεχόμενης επικίνδυνης προσέγγισης οχημάτων πίσω από το όχημα. Όσον αφορά το LCDAS, ενημερώνει τον αναβάτη πως πλησιάζει κάποιο όχημα είτε αριστερά είτε δεξιά με ταχύτητα ώστε να αποφύγει την απότομη αλλαγή λωρίδας.

Το Vehicle Forward Collision System, ενημερώνει τον αναβάτη πως το όχημα που βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση με ένα άλλο και ενδέχεται να συγκρουστεί. Μέσω του VFCS, ο αναβάτης λαμβάνει προειδοποίηση ώστε να αλλάξει έγκαιρα λωρίδα ή να μειώσει την ταχύτητα του ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση.

Δοκιμάζουμε το Moto Guzzi Stelvio 2024 για εσάς στην πλατφόρμα του OPEN TV!

Το Stelvio διατίθεται σε δύο χρωματισμούς: μαύρο-γκρι με κίτρινες λεπτομέρειες Nero Vulcano, και πορτοκαλί-γκρι με μαύρες λεπτομέρειες Giallo Savana, ενώ μια πληθώρα after market αξεσουάρ είναι διαθέσιμα από τη Moto Guzzi. Αυτά θα περιλαμβάνουν βαλίτσες, θερμαινόμενη σέλα οδηγού και συνοδηγού, θερμαινόμενα γκριπ, προστατευτικά κινητήρα, κεντρικό σταντ, προβολείς, TPMS, quickshifter, θύρα USB, ηλεκτρονικό αντικλεπτικό σύστημα, κουκούλα προστασίας και πολλά άλλα.

Με το Stelvio η Moto Guzzi πραγματοποιεί έναν δύσκολο συνδυασμό μένοντας πιστή σε όλα όσα πρεσβεύει και έχουν θρέψει την αγάπη των Guzzisti στην μακρά της ιστορία, μπαίνοντας σε μία εξαιρετικά ανταγωνιστική κατηγορία με μοντέρνα λύση.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.