Νέα Aprilia RSV4RR / RF

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/10/2016

Πλήρης αναβάθμιση
Η Aprilia, εν όψει μάλιστα και της εργοστασιακής της συμμετοχής στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbikes, παρουσίασε τα σημαντικά ανανεωμένά RSV4RR και RF, σε μια προσπάθεια να πάρει το μέγιστο από τον V4 κινητήρα των 65°, ο οποίος είναι μεν συμβατός με τις προδιαγραφές Euro 4, αλλά χωρίς θυσία σε ό,τι αφορά την ιπποδύναμη και την ροπή του (201 ίπποι στις 13.000 στροφές και 11,7kgm στις 10.500 αντίστοιχα). Ο στόχος επετεύχθη χάρη σε καίριες τεχνολογικές αναβαθμίσεις, όπως η νέα ECU που ανέβασε το όριο των στροφών κατά 300, τα ελαφρύτερα έμβολα, την αντιτριβική κατεργασία των κυλίνδρων και τα νέα ελατήρια των βαλβίδων που εγγυώνται μεγαλύτερη αντοχή και ακρίβεια.


Η έκδοση RF διαθέτει τις πιο εξελιγμένες αναρτήσεις της Ohlins, με το πιρούνι ΝΙΧ με την υδραυλική προφόρτιση των ελατηρίων και το αμορτισέρ ΤΤΧ με ένα καινούργιο πιο προοδευτικό μοχλικό, ενώ είναι τοποθετημένο κι ένα σταμπιλιζατέρ, επίσης από την Ohlins.
Και οι δύο εκδόσεις διαθέτουν φρένα της Brembo με δίσκους 330mm εμπρός με monobloc δαγκάνες από τη σειρά M50 της εταιρείας. Το πακέτο των ηλεκτρονικών βοηθημάτων APRC μπαίνει πλέον στην τέταρτη γενιά με το traction control που ρυθμίζεται σε οκτώ επίπεδα ακόμη και εν κινήσει χωρίς να κλείσει το γκάζι, το AWC (έλεγχος σούζας) τριών σταδίων –επίσης ρυθμιζόμενο χωρίς να πρέπει να κλείσει το γκάζι- το σύστημα ελέγχου εκκινήσεων που απέκτησε μεγαλύτερη ακρίβεια στη λειτουργία και το καινούργιο quickshifter που διαθέτει πλέον λειτουργία και για τα κατεβάσματα. Ακόμη, συμπεριλαμβάνει τον περιοριστή ταχύτητας για τα πιτς (APL), όπως και το Aprilia Cruise Control. Καινούργιοι εντελώς είναι τόσο οι διακόπτες όσο και οι μανέτες.


Και οι δύο εκδόσεις του superbike της Aprilia διαθέτουν cornering ABS, εξελιγμένο σε συνεργασία με την Bosch, ειδικά για την ιταλική μοτοσυκλέτα.
Ο κινητήρας έχει τρεις διαφορετικές χαρτογραφήσεις (Sport, Track, Race), που αποδίδουν όλες την μέγιστη ιπποδύναμη, αλλά με διαφορετική απόκριση και ρυθμό και πλήρως ηλεκτρονικό έλεγχο του γκαζιού (ride by wire) χωρίς μεσολάβηση ντίζας.

Στον στάνταρ εξοπλισμό του RF (και ως έξτρα για το RR) υπάρχουν τα πλήρως ψηφιακά όργανα και η multimedia πλατφόρμα V4-MP που επιτρέπει την σύνδεση με το smartphone μέσω Bluetooth προκειμένου να κατεβάζει δεδομένα ο αναβάτης του και να σετάρει την μοτοσυκλέτα με μεγάλη ακρίβεια. Η εξέλιξη αυτής της πλατφόρμας διαθέτει νέο πρωτόκολλο επικοινωνίας που καταναλώνει λιγότερη μπαταρίας στο κινητό, ενώ έχει προ-εγκατεστημένες διάφορες πίστες με συγκεκριμένες προτεινόμενες ρυθμίσεις!

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.