Brad Binder, KTM και Red Bull γράφουν το ρεκόρ της πίστας Kyalami – VIDEO

Και μαζί ένα road-trip στην μεγαλύτερη πόλη της Νοτίου Αφρικής
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/8/2022

Η Red Bull έχει μία βαθιά συνεργασία με την KTM, ξεκινώντας από το γεγονός πως τα κεντρικά τους γραφεία απέχουν μόλις 50 χιλιόμετρα, ενώ έχει ήδη χτίσει την συνεργασία με τον Binder μέσα από προηγούμενο ντοκιμαντέρ, (Brad Binder: Becoming 33) σε ένα τρίπτυχο που απλά έψαχνε την αφορμή για ένα νέο promo-video.

Η αφορμή αυτή εμφανίστηκε με την ανάγκη της πίστας Kyalami να επανέλθει στην επικαιρότητα και η πίστα αυτή από μόνη της θα μπορούσε να αποτελέσει θέμα αρθρογραφίας καθώς υπάρχει από το 1961, κι άρα θα έπρεπε να μετρά σειρά από ρεκόρ, αντί αυτό να είναι ακέφαλο και να μην υπάρχει σημείο αναφοράς, καλώντας τον Binder να το φτιάξει ένα.

Η λέξη Kyalami προέρχεται από την φράση που χρησιμοποιούν οι Ζουλού για να πουν «αυτό είναι το σπίτι μου» οπότε όπως καταλαβαίνετε η τοποθεσία της είναι στην Νότια Αφρική.

Στους οπαδούς της F1 θα είναι πιο γνωστή καθώς φιλοξενούσε αγώνα την Formula One από τις περιόδους 1967-1985 και ξανά το 1992-1993. Από το 1961 που κατασκευάστηκε μέχρι και το 1988 είχε περίπου την ίδια μορφή, με διάφορες όμως παρεμβάσεις που ακύρωναν τα προηγούμενα ρεκόρ, ενώ από εκεί και πέρα πρόκειται για μία τελείως διαφορετική πίστα. Η σημερινή της μορή είναι πιο κοντά στην μορφή που είχε τις περιόδους 1992-1993 και 2009-2015 καθώς στο ενδιάμεσο 1994-2008 δοκιμάστηκε ένα διαφορετικό εσάκι που και πάλι έθετε τα ρεκόρ εκτός και το 2009 αποφάσισαν να επιστρέψουν στην μορφή που είχε η πίστα, κατά την δεύτερη περίοδο της F1.

Τέτοιες αλλαγές έχουν λίγο-πολύ οι περισσότερες πίστες όταν μιλάμε για μία μεγάλη περίοδο εξήντα και πλέον ετών, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση. Χτισμένη στα περίχωρα του Johannesburg την εποχή του απαρτχάιντ, σημαίνει πως η πίστα είδε και τον περιβάλλοντα χώρο της να αλλάζει αλλά και να συρρικνώνεται με τα όρια της πόλης να μεγαλώνουν. Κι αυτό είναι αναπόφευκτο σε πίστες που έχουν γίνει λίγο μετά τον πόλεμο και στην απαρχή του motorsport όπως το έμαθε η ανθρωπότητα αμέσως μετά. Το ίδιο συνέβη και στην Imola, που μαζί με την Kyalami  ανήκουν στο κλειστό club των λίγων που τις γυρίζεις ανάποδα από την φορά του ρολογιού, χωρίς να κάνουμε κάποια άλλη σύνδεση με μία από τις ιστορικότερες πίστες του κόσμου.

Η Kyalami αγοράστηκε από τον αντιπρόσωπο της Porsche το 2014 για σχεδόν 12 εκατομμύρια Ευρώ και επενδύθηκαν άλλα έξι σε προσαρμογή της διαδρομής της ώστε να αποκτήσει την έκκριση της FIA. Με την προηγούμενη μορφή της, εκείνη της περιόδου 1994-2008 είχε φιλοξενήσει και αγώνες σε WSBK, οπότε τόσο η επιστροφή στην προηγούμενη διάταξη στροφών, όσο και οι τελευταίες αλλαγές για να προσαρμοστεί στους νέους κανονισμούς της FIA ακύρωναν όλα τα ρεκόρ.

Προσπάθησε η πίστα σε αυτό το διάστημα να αποκτήσει για πρώτη φορά μετά από χρόνια κάποια διεθνή διοργάνωση και κατάφερε το 2019 να κλείσει αγώνες του πρωταθλήματος αντοχής της FIA για την περίοδο 2020-2021. Μαντέψτε πόσο καλά πήγε και αυτή η προσπάθεια…

Ευτυχώς για εκείνους βέβαια, υπάρχει μία μεγάλη πιθανότητα να επιστρέψει η F1 το 2023. Στο μεταξύ όμως δεν υπάρχει κάποιο σημείο αναφοράς για τους χρόνους των μοτοσυκλετών από το 2015. Κι ενώ γίνονται εθνικοί αγώνες, track day κτλ η πίστα αυτή δεν μπορεί να ανακοινώνει χρόνους stock ή semistock μοτοσυκλετών, όταν στο παρελθόν είχε φιλοξενήσει και WSBK. Χρειαζόταν κάτι πολύ πιο γρήγορο, πολύ πιο μακρινό για να συγκριθεί και μία MotoGP μοτοσυκλέτα θα ήταν ιδανική περίπτωση.

Να υπήρχε και κάποιος πρόθυμος να αναλάβει όλο αυτό το εγχείρημα τώρα, μόνο και μόνο για να πάρει την προβολή που θέλει… Αλλά για μία στιγμή αυτό ταιριάζει κουτί με τις ανάγκες του τρίπτυχου στην αρχή του άρθρου.

Πράγματι, ταιριάζει σαν γάντι και σε τέτοιο βαθμό που θα πρέπει τώρα να βρεθεί και ένας λόγος να κοινοποιηθεί προς τα έξω αυτή η σύμπραξη μεταξύ Red Bull, KTM και Porsche Νοτίου Αφρικής. Αυτός ο λόγος είναι που χρειάζεται το σενάριο του video στην αρχή για το “epic road trip” το οποίο είναι τόσο απλοϊκά δοσμένο που θυμίζει έντονα "οικογενειακές ιστορίες", αξίζει όμως τα λεπτά της θέασης από την στιγμή που έχει φοβερή σκηνοθεσία και εκπληκτικά πλάνα.

Σε κάθε περίπτωση το σενάριο προσπάθησε να αποδώσει τους δεσμούς του Binder με το μέρος αυτό από την στιγμή που το πατρικό του είναι μόλις μία ώρα μακριά από εκεί, αλλά θα μπορούσε να έχει δόσεις αλήθειας για να γίνει αυτό ακόμη πιο σωστά.

Από τεχνικής πλευράς τώρα, η πίστα θα έχει ένα σημείο αναφοράς σε χρόνους, όπως ακριβώς το ήθελε, αλλά δεν είναι ένα ρεκόρ σε αγώνα για να υπάρχει η έννοια της κατάρριψής του, όταν -ευχόμαστε να- δοθεί αυτή η ευκαιρία να φιλοξενήσει διεθνή αγώνα η πανέμορφη κατά τα άλλα πίστα με τις υψομετρικές διαφορές να συνθέτουν ένα ενδιαφέρον οδηγικά ανάγλυφο.

Το καλό με το σενάριο είναι πως επέτρεψε στον Binder να οδηγήσει την KTM RC16 του 2019 στους δρόμους, πριν δοκιμάσει να κάνει το ρεκόρ στην πίστα των 4,529 μέτρων.

Τελικά ο Binder έθεσε τον χρόνο της πίστας στο 1:42,260 αναφέροντας πως είναι κάτι τελείως καινούριο να στρίβεις την πρώτη στροφή μίας πίστας με έκτη στο κιβώτιο…

 

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.