Lin Jarvis: "Ο Lorenzo ήρθε στη Yamaha ως αντικαταστάτης του Rossi"

Αποκαλύψεις για το παρασκήνιο της μεταγραφής
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/1/2020

Ο Jorge Lorenzo μεταπήδησε στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP όντας δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία των GP250, υπογράφοντας, ως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha και team mate του Valentino Rossi, το 2008. Από την πρώτη κιόλας στιγμή ήταν έντονα αντιληπτή η εχθρικότητα μεταξύ των δύο αναβατών, ειδικά όταν ο νεαρός –τότε- Ισπανός, πήρε την pole position στο ντεμπούτο του στην κατηγορία, ενώ στον τρίτο αγώνα πήρε την πρώτη του νίκη στα MotoGP.

Η Yamaha βρέθηκε με δύο "ντίβες" στο box της που ανταγωνιζόντουσαν μεταξύ τους για το ποιος θα αποτελέσει το "πρώτο όνομα" της ομάδας, με αποκορύφωμα τον περίφημο τοίχο που υψώθηκε μέσα στο γκαράζ της ανάμεσα στους δύο αναβάτες, με πρωτοβουλία του Rossi, προκειμένου να μην υπάρχει "διαρροή" δεδομένων. Αυτόματα δημιουργήθηκε η απορία σε όλο τον κόσμο σχετικά με το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί η Yamaha μια τόσο δύσκολη κατάσταση, η οποία ωστόσο της έφερε τρεις παγκόσμιους τίτλους (το 2008 και το 2009 με τον Rossi, και το 2010 με τον Lorenzo, πριν φύγει ο Rossi για την ομάδα της Ducati), αλλά και ποιο ήταν το σκεπτικό πίσω από μια τέτοια απόφαση, που ήταν δεδομένο ότι θα έφερνε ένταση μέσα στα πιτς.

Μια συνέντευξη που έδωσε στο CNN το αφεντικό της Yamaha Racing, Lin Jarvis, ρίχνει φως στο μυστήριο και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό πώς έφτασαν τα πράγματα ως εκεί. Όπως, λοιπόν, δήλωσε χαρακτηριστικά, ο σχεδιασμός της Yamaha δεν ήταν ποτέ να συνυπάρξουν Rossi και Lorenzo στο ίδιο γκαράζ, αφού στην Yamaha περίμεναν πως ο Γιατρός θα πήγαινε στην Formula 1, κάνοντας μια μεγάλη στροφή στην καριέρα του.

Πράγματι, το 2006, ο Rossi είχε πραγματοποιήσει πολλές και επιτυχημένες δοκιμές με αυτοκίνητα F1, ενώ ήταν γνωστό πως η FIA ήταν "ζεστή" στην ιδέα να έχει στις τάξεις της έναν σούπερ σταρ του βεληνεκούς του Rossi.

Όμως, αυτή η κίνηση δεν έγινε ποτέ, με αποτέλεσμα οι Rossi και Lorenzo να επιδοθούν σε μια σκληρή κόντρα για το ποιος θα είναι ο επικρατέστερος μέσα στην ομάδα. Η κόντρα αυτή συνεχίστηκε και το 2013, όταν ο Rossi επέστρεψε στην Yamaha μετά τα δύο "πέτρινα χρόνια" στην Ducati, μέχρι που ακολούθησε την ίδια πορεία ο Lorenzo το 2017, όταν και μετακόμισε στους "κόκκινους".

"Η αντιπαλότητα είχε χτυπήσει κόκκινο, γιατί ο Rossi ήταν ο κυρίαρχος μέχρι εκείνη την στιγμή και ο Lorenzo ήταν ο νεοεισερχόμενος σφετεριστής", είπε ο Jarvis. "Είναι δύσκολη η διαχείριση όταν έχεις δύο κορυφαίους αναβάτες στην ομάδα, αλλά όταν το καταφέραμε, κατακτήσαμε τρεις φορές σερί και τους τρεις τίτλους στα MotoGP. "Όταν έχεις ανταγωνιστικούς αναβάτες ανεβαίνει το επίπεδο της ομάδας, σπρώχνει ο ένας τον άλλον και απλά ελπίζεις να μην αποδειχθούν αυτοκαταστροφικοί. Εμείς γελούσαμε, γιατί όταν προσλάβαμε τον Jorge ως rookie, πριν καν βρεθεί στα MotoGP, τον προσλάβαμε ως αντικαταστάτη του Rossi, διότι θεωρούσαμε ότι ο Valentino θα αποσυρθεί και θα πήγαινε στην Formula 1. Αυτό συνέβη το 2006, και τότε κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ο Lorenzo θα αποσυρόταν πριν τον Valentino! Η ζωή είναι περίεργη μερικές φορές…"

 

 

Pan America Beyond the Map, Μέρος 7ο - Μονακό, Ιταλία και επιστροφή στα πάτρια εδάφη

Πέρασε και από San Marino στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης
Pan America Beyond the Map 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Με συνεπιβάτη τον γιο του στην Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε από το Μονακό και έπειτα στην Ιταλία για να κλείσει αυτό το ταξίδι των 7.500 χλμ. 
                             
Ας δούμε τι μας λέει ο Μητσάκης σε αυτήν την 7η και τελευταία ανταπόκρισή του:   

"Από τις απόκρημνες κορυφές των Άλπεων, η ακούραστη HD Pan America 1250 SP μάς οδήγησε κατόπιν στις δαντελωτές ακτές της Μεσογείου, και συγκεκριμένα στο Μονακό. Ο Γιώργος ζήτησε επιτακτικά να κάνουμε μια στάση στο κοσμοπολίτικο πριγκιπάτο, καθώς ήθελε να “προσθέσει” λίγο χλιδή και πολυτέλεια στις ταξιδιωτικές του αναμνήσεις! Έτσι, το “Pan America Beyond the Map” στρατοπέδευσε για μια μέρα στο Μονακό, όπου –μεταξύ άλλων– οδηγήσαμε την μοτοσικλέτα στη διαδρομή της Formula 1 και επισκεφθήκαμε το εμβληματικό καζίνο της πόλης!

Μετά την Γαλλία, ήρθε η σειρά της Ιταλίας να μάς διαθέσει τους αυτοκινητοδρόμους της – έναντι υψηλού αντιτίμου. Μόλις 340 χλμ. νοτιοανατολικά του Μονακό, πατέρας και γιος προσπαθήσαμε να ισιώσουμε τον κεκλιμένο πύργο της Πίζας, χωρίς όμως να τα καταφέρουμε! Έτσι, αρκεστήκαμε στις αναμνηστικές φωτογραφίες του διάσημου μνημείου και αναχωρήσαμε κατόπιν (μέσω επαρχιακών οδών) για το λιλιπούτειο κρατίδιο του San Marino, όπου και κάναμε την τελευταία διανυκτέρευσή μας πριν αποχαιρετήσουμε ακτοπλοϊκώς την Ιταλία.

«Μπηγμένο» στα σωθικά της Ιταλίας, το κράτος του San Marino περηφανεύεται για τους 17 αιώνες ελευθερίας που απολαμβάνει. Στη μεσαιωνική καστροπολιτεία του San Marino (απλώνεται στην κορυφή του λόφου Titano), μεγαλόπρεπα παλάτια και αρχοντικά, γεροδεμένα κάστρα, μουσειακοί χώροι και θρησκευτικά μνημεία άνοιξαν τις πόρτες τους και μάς διηγήθηκαν την μακραίωνη ιστορία του κρατιδίου. Ο νεαρός συνεπιβάτης μου έμεινε άκρως ενθουσιασμένος από την γνωριμία του με τη «Γαληνότατη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου». 

Έχοντας επισκεφθεί 7 χώρες (Ιταλία, Ελβετία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Μονακό, Σαν Μαρίνο), το υδάτινο ταξίδι Ancona – Patra έριξε την αυλαία στο “Pan America Beyond the Map”. Το κοντέρ της γκρι HD Pan America 1250 SP είχε καταγεγραμμένα 7.500 χλμ. όταν την παραδίδαμε στον εμπορικό διευθυντή της Harley-Davidson Athens κ. Κων/νο Καλαντζόπουλο, ο οποίος μάς την είχε παραχωρήσει. Με όχημα περιπέτειας την εναλλακτική πρόταση της Harley-Davidson στην απαιτητική κατηγορία των mega on-off, πατέρας και γιος οδοιπορήσαμε μαζί για 3 βδομάδες στη σέλα αυτής της μοτοσυκλέτας, δημιουργώντας κοινές εμπειρίες ζωής τις οποίες μοιραστήκαμε για πάντα! 
   Δυο μέρες μετά, ο Γιώργος κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό για να υπηρετήσει την μητέρα–πατρίδα. Καλή θητεία Γιώργο…"