MotoGP: Ανακοινώθηκε ο Iannone από τη Suzuki

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/5/2016

Αν μέχρι προχθές κάναμε λόγο για ντόμινο εξελίξεων, πλέον μιλάμε για μεταγραφικό… τσουνάμι. Ανάσα δεν παίρνουν τα στυλό και τα νομικά τμήματα των ομάδων, καθώς λίγα λεπτά μετά την επίσημη ανακοίνωση της Yamaha για την συνεργασία της με τον Vinales, ανακοινώθηκε επίσημα από την ομάδα της Suzuki η ένταξη του Andrea Iannone στο στρατόπεδό της.
Μόλις πριν από δύο μέρες είχε ανακοινωθεί από την Ducati –δια στόματος Luigi Dall'Ignia- ότι ο Iannone είχε χάσει την θέση στην εργοστασιακή ομάδα της, με τον Dovizioso να υπογράφει για δύο χρόνια ως team mate του νεοαποκτηθέντα Jorge Lorenzo. Σήμερα ανακοινώθηκε η απόκτηση του Vinales από τη Yamaha και σχεδόν ταυτόχρονα έγινε αυτό που περίμεναν όλοι ως φυσική κατάληξη, με την υπογραφή του συμβολαίου από τον Iannone με την Suzuki, με ισχύ ως και το 2018.
O 26 ετών Ιταλός έχει στο ενεργητικό του τέσσερις τερματισμούς στο βάθρο στην μεγάλη κατηγορία, έχει στεφθεί τέσσερις φορές νικητής στα 125GP και οκτώ φορές στην κατηγορία Moto2, ενώ έχει θητεύσει για τέσσερις σεζόν και στην ομάδα της Pramac στα MotoGP.
Ο Davide Brivio, ο team manager της Suzuki, θα έχει το δύσκολο καθήκον τώρα να λειάνει τις επιθετικές πλευρές του οδηγικού στιλ του Iannone και να το ταιριάξει με τα χαρακτηριστικά του GSX-RR. "Είμαστε χαρούμενοι που εντάξαμε τον Andrea στην ομάδα μας για επόμενα δύο χρόνια", δήλωσε ο Brivio. "Είναι ένας από τους κορυφαίους αναβάτες των MotoGP, ενώ διακρίνεται για το πάθος του και την θέλησή του, κάτι που ταιριάζει με την φιλοσοφία μας. Θέλαμε έναν αναβάτη που θα μπορεί να βοηθήσει την Suzuki να φτάσει μέχρι την κορυφή."
Από τη μεριά του, ο Iannone δεν έκρυψε ότι νιώθει πως πηγαίνει στην εργοστασιακή ομάδα της Suzuki την κατάλληλη στιγμή, ειδικά μετά τον τερματισμό στο βάθρο που κατάφερε ο Vinales στον αγώνα του Le Mans. Μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί ποιος θα είναι ο team mate του για του χρόνου, καθώς δεν είναι καθόλου σίγουρο πως ο Aleix Espargaro θα παραμείνει στην ομάδα. Ένας αναβάτης που διαθέτει οδηγικό στυλ παρόμοιο με του Vinales και το οποίο φαίνεται πως ταιριάζει με τα χαρακτηριστικά του Suzuki, είναι ο πρωτοπόρος στην βαθμολογία των Moto2, Alex Rins, ο οποίος δεν κρύβει ότι θα ήθελε να εξασφαλίσει μια θέση σε εργοστασιακή ομάδα των MotoGP για του χρόνου.

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.