MotoGP – Misano: Κατατακτήριες δοκιμές με διαφορά… τρίχας!

Τον πρώτο λόγο η Yamaha!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/9/2020

Οι δοκιμές του Σαββάτου, οι τρίτες και τέταρτες ελεύθερες μαζί με τις κατατακτήριες Q1 και Q2, αποζημίωσαν τους λιγοστούς -για τα δεδομένα των MotoGP- θεατές που βρέθηκαν για πρώτη φορά φέτος στην πίστα του Misano. Η κυριαρχία των Yamaha ήταν εμφανέστατη ήδη από την Παρασκευή, αλλά στις FP3 (που σημαδεύτηκαν από πολλές πτώσεις) οι τοπικοί επισκέπτες είχαν έναν ακόμη λόγο να ενθουσιαστούν, καθώς ο Rossi κατάφερε να γράψει τον ταχύτερο χρόνο, μπροστά από τον Vinales και τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας, Fabio Quartararo, Στις FP4, ήταν η σειρά του Γάλλου να γράψει τον ταχύτερο γύρο και όλα τα βλέμματα ήταν φυσικά στραμμένα στις κατατακτήριες Q2.

Λίγο πιο πριν, στην πρώτες κατατακτήριες δοκιμές, το εισιτήριο για τις Q2 πήραν οι Pol Espargaro και ο Miguel Oliveira, βάζοντας δύο από τις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στην πρώτη δωδεκάδα, αφήνοντας εκτός του Aelix Espargaro και Danilo Petrucci. Ο καιρός ήταν ιδανικός και σίγουρα η παρουσία, έστω και λίγων, θεατών έδωσε επιπλέον κίνητρο στους αναβάτες που μπήκαν ορεξάτοι στην πίστα.

Με το άνοιγμα της πίστας για τους αναβάτες, Ο Vinales έγραψε τον ταχύτερο χρόνο, ενώ ο Pol Espargaro άνοιξε το χορό των πτώσεων στις Q2. Αμέσως όμως ο Γιατρός ισοφάρισε τον πρωινό του χρόνο και πήρε μια βραχυπρόθεσμη πρωτιά, καθώς και ο Quartararo έκανε κι αυτός έναν εξαιρετικό γύρο θέτοντας τον εαυτό του επικεφαλής. Με τρεις Yamaha στην προσωρινή πρώτη σειρά εκκίνησης (αφού και ο Morbidelli ήταν εντυπωσιακά γρήγορος), μπήκαν οι αναβάτες στα πιτς για αλλαγή ελαστικών για τη δεύτερη έξοδό τους στην πίστα.

Ο Vinales ήταν ξανά ο πρώτος που βγήκε με φρέσκα ελαστικά και στον δεύτερο γύρο του κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του και να μπει αυτός μπροστά στην διεκδίκηση της pole position. Οι Ducati έδειχναν να δυσκολεύονται, με τους Bagnaia και Miller να μην μπορούν να ακολουθήσουν τα γυρολόγια των πρώτων, ενώ και οι Suzuki είχαν θέματα, χάνοντας αρκετές φορές τα φρένα.

Το ξεχωριστό κράνος του Rossi για το Misano, με ένα... Viagra με το λογότυπο του, κάνοντας ξεκάθαρες τις προθέσεις του! - περισσότερες φωτογραφίες πατώντας εδώ

Εν τω μεταξύ, η διαφορά των τριών πρώτων καθορίζονταν από ελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου. Στα τελευταία δευτερόλεπτα η πρωτιά άλλαξε χέρια αρκετές φορές, με τον Vinales μάλιστα να κάνει και το απόλυτο ρεκόρ πίστας και να παίρνει τελικά την pole position, έχοντας πίσω του τις δύο μοτοσυκλέτες της Petronas, με τους Morbidelli και Quartararo αντίστοιχα, ενώ ο Rossi έγραψε τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο.

Αύριο λοιπόν, τέσσερις Yamaha θα ξεκινλησουν από τις τέσσερις πρώτες θέσεις της σχάρας εκκίνησης, με τον Miller στην πέμπτη θέση (πρώτο Ducati), τον Bagnaia έκτο, τις δύο Suzuki (Rins και Mir) στην έβδομη και όγδοη θέση, ενώ την δεκάδα συμπλήρωσαν οι Dovizioso και Zarco. Οι δύο ΚΤΜ που ήρθαν από τις Q1, έμειναν στην 11^η (Espargaro) και 12^η (Oliveira) θέση αντίστοιχα.

Κατάταξη Q2

Θέση	Num.	Αναβάτης	Εθν.	Ομάδα	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ 1ος/προηγ.
1	12	Maverick VIÑALES	SPA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	289.5	1'31.411
2	21	Franco MORBIDELLI	ITA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	288.0	1'31.723	0.312 / 0.312
3	20	Fabio QUARTARARO	FRA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	288.7	1'31.791	0.380 / 0.068
4	46	Valentino ROSSI	ITA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	287.2	1'31.877	0.466 / 0.086
5	43	Jack MILLER	AUS	Pramac Racing	Ducati	297.5	1'32.052	0.641 / 0.175
6	63	Francesco BAGNAIA	ITA	Pramac Racing	Ducati	301.6	1'32.054	0.643 / 0.002
7	42	Alex RINS	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	291.8	1'32.090	0.679 / 0.036
8	36	Joan MIR	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	288.7	1'32.102	0.691 / 0.012
9	4	Andrea DOVIZIOSO	ITA	Ducati Team	Ducati	297.5	1'32.184	0.773 / 0.082
10	5	Johann ZARCO	FRA	Esponsorama Racing	Ducati	296.7	1'32.218	0.807 / 0.034
11	44	Pol ESPARGARO	SPA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	295.8	1'32.266	0.855 / 0.048
12	88	Miguel OLIVEIRA	POR	Red Bull KTM Tech 3	KTM	291.8	1'32.323	0.912 / 0.057

Κατάταξη Q1

Θέση	Num.	Αναβάτης	Εθν.	Ομάδα	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ 1ος/προηγ.
1	44	Pol ESPARGARO	SPA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	295.0	1'32.064
2	88	Miguel OLIVEIRA	POR	Red Bull KTM Tech 3	KTM	295.0	1'32.212	0.148 / 0.148
3	41	Aleix ESPARGARO	SPA	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	291.1	1'32.295	0.231 / 0.083
4	30	Takaaki NAKAGAMI	JPN	LCR Honda IDEMITSU	Honda	292.6	1'32.382	0.318 / 0.087
5	9	Danilo PETRUCCI	ITA	Ducati Team	Ducati	298.3	1'32.418	0.354 / 0.036
6	33	Brad BINDER	RSA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	293.4	1'32.534	0.470 / 0.116
7	53	Tito RABAT	SPA	Esponsorama Racing	Ducati	296.7	1'32.791	0.727 / 0.257
8	27	Iker LECUONA	SPA	Red Bull KTM Tech 3	KTM	290.3	1'32.838	0.774 / 0.047
9	6	Stefan BRADL	GER	Repsol Honda Team	Honda	294.2	1'32.915	0.851 / 0.077
10	38	Bradley SMITH	GBR	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	292.6	1'33.166	1.102 / 0.251
11	73	Alex MARQUEZ	SPA	Repsol Honda Team	Honda	294.2	1'33.333	1.269 / 0.167
	35	Cal CRUTCHLOW	GBR	LCR Honda CASTROL	Honda

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.