MotoGP: Σκέψεις για "ποδαρικό" με Phillip Island το 2021!

Στόχος η ασφάλεια των αναβατών
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/1/2020

Ο τελευταίος αγώνας στο Phillip Island της Αυστραλίας θα μείνει στην μνήμη των αναβατών λόγω του καιρού, με τον δυνατό άνεμο να κάνει τις μοτοσυκλέτες τους ιδιαίτερα ασταθείς στις υψηλές ταχύτητες. Μάλιστα, οι δοκιμές του Σαββάτου ακυρώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν το πρωινό της επόμενης μέρας, πριν την έναρξη του αγώνα. Η εκκίνηση ήταν πραγματικά φοβερή και αποζημίωσε όλους τους Ευρωπαίους θεατές που είχαν ξυπνήσει απ’ το χάραμα για να παρακολουθήσουν τις τιτανομαχίες των καλύτερων αναβατών του κόσμου. Το θέαμα και το ότι όλα πήγαν κατ’ ευχήν ήταν ξεκάθαρα θέμα τύχης, αφού ο Αίολος αποφάσισε να μαζέψει στο ασκό του τους ανέμους και να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες.

Παρότι όλα πήγαν καλά, η Dorna δεν θέλει να αφήνει τα πράγματα στην τύχη και σκέφτεται από το 2021 να αλλάξει την ημερομηνία διεξαγωγής του Phillip Island και από Οκτώβριο να πραγματοποιηθεί την άνοιξη, ώστε να μην υπάρχει το ρίσκο της ακύρωσης του αγώνα. Κάτι τέτοιο θα ήταν πραγματικά καταστροφικό για όλους, ιδίως για τους θεατές, όπως συνέβη με τον αγώνα στο Silverstone που το κοινό έμεινε να περιμένει με τις ώρες μέσα στη βροχή μέχρι που τελικά ακυρώθηκε, λόγω της κακής ρήσης της ασφάλτου. Η Dorna στόχευε να μεταφέρει τον αγώνα του Phillip Island είτε τον Μάρτιο είτε τον Απρίλιο, όμως η Australian Grand Prix Corporation –τοπική διοργανώτρια αρχή των αγώνων στην Αυστραλία- αρνείται κατηγορηματικά. Ο λόγος είναι πως στις 13-15 Μαρτίου του 2020 ξεκινά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1 στη Μελβούρνη (σ.σ. οδικώς απέχει δύο ώρες  απ’ το Phillip Island) με τις ημερομηνίες του αγώνα της F1 να μην αλλάζουν για το 2021 πιθανότατα.

Το επιχείρημα της AGPC δεν είναι ιδιαίτερα βάσιμο, αφού και σε άλλες χώρες συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, όπως στην Αγγλία που στο Silverstone πραγματοποιείται πρώτα ο αγώνας της F1 κι έπειτα των MotoGP. Όπως είχε πει παλιότερα ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta“δύο παρόμοιες εκδηλώσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν από την ίδια οργάνωση μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Υπάρχουν πίστες που φιλοξενούν τους αγώνες και των δύο πρωταθλημάτων με μικρή χρονική διαφορά όπως το Silverstone και η Catalunya. Στην Αυστραλία υπάρχουν δύο διαφορετικές πίστες και οι διαχειριστές του Phillip Island μπορούν να ετοιμαστούν ώστε να πραγματοποιηθεί ο αγώνας πολύ νωρίτερα.”

Ένα από τα κίνητρα -και το βασικότερο- του κ.Ezpeleta να αλλάξει τις ημερομηνίες του αγώνα, είναι σαφώς η ασφάλεια των αναβατών, καθώς ζήτησαν και οι ίδιοι να πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο. “Στον αγώνα των Superbikes στο Assen είχε ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race λόγω της χιονόπτωσης του Σαββάτου”, συμπλήρωσε ο Ezpeleta, θέλοντας να εστιάσει στο πόσο επικίνδυνο και δυσάρεστο μπορεί να είναι η ακύρωση ενός αγώνα, πρωτίστως για τους αναβάτες κι έπειτα για τους θεατές.

Το TT Assen τον περασμένο Απρίλιο

 

Μετά την κακοκαιρία τον περασμένο Οκτώβριο στον αγώνα της Αυστραλίας, το θέμα επανεξέτασης της αλλαγής της ημερομηνίας αναδύθηκε στην επιφάνεια. Με το δεδομένο του αγώνα της Ταϊλάνδης που έχει μεταφερθεί για το 2020 από τον Οκτώβριο στις 20 Μαρτίου, συζητάται πλέον πιο έντονα να γίνει κάτι παρόμοιο και για το Phillip Island του χρόνου, καθώς και το πώς θα διαμορφωθεί όλο το πρόγραμμα. Μάλιστα, ένα ενδεχόμενο είναι το Phillip Island να πραγματοποιηθεί τελικά τον Φεβρουάριο του 2021 και να αποτελέσει τον εναρκτήριο αγώνα του πρωταθλήματος, με το Buriram να ακολουθεί κι τον αγώνα του Qatar να πραγματοποιείται τον Μάρτιο, αποτελώντας πλέον τον τρίτο αγώνα του πρωταθλήματος. Έτσι, τα MotoGP θα μεταβούν πιο εύκολα στην Ευρώπη ξεκινώντας απ’ την Αυστραλία και καταλήγοντας στο Qatar. Παράλληλα, εξετάζεται και το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν τα Superbikes δύο εβδομάδες νωρίτερα απ’ τα MotoGP με το Phillip Island να είναι ο πρώτος αγώνας ή να μεταφερθεί για τον Απρίλιο.

Το πρόβλημα όμως με τον καιρό και τις ημερομηνίες δεν περιορίζεται μόνο στο Phillip Island, καθώς στον τελευταίο αγώνα της περσινής σεζόν (σ.σ. στη Valencia) οι αναβάτες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη παρέλαση με κάμπριο αυτοκίνητα μέσα στη πίστα, λόγω του έντονου κρύου. Η πιο εύκολη και προφανής λύση είναι να αλλαχθούν οι ημερομηνίες των αγώνων του Οκτωβρίου και Σεπτεμβρίου ώστε να πραγματοποιηθεί νωρίτερα ο αγώνας της Valencia και τη θέση του Burimam τον Οκτώβριο να την πάρει το Lombok στην Ινδονησία το 2021 ή αργότερα.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.