2nd Women’s Ride Event Τρίκαλα

Επιδρομή θετικής ενέργειας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/6/2019

Πολύ σπάνια το sequel μιας ταινίας είναι καλύτερο από την πρώτη. Αν εξαιρέσουμε τα παλιά “Ροζ Πάνθηρας” με τον Πήτερ Σέλερς και το Terminator, που οι δεύτερες ταινίες ήταν ισάξιες ή και καλύτερες από την πρώτη, σε όλες τις υπόλοιπες το ενδιαφέρον είναι μειωμένο και πάντα έχεις την αίσθηση πως ξέρεις τι θα συμβεί μετά. Όμως το 2nd Women’s Ride Event ανήκει δικαιωματικά σε αυτή την σπάνια κατηγορία, που το επόμενο είναι καλύτερο από το προηγούμενο.  Πέρσι στο Πήλιο και φέτος στα Τρίκαλα, η Andeli Mototouring μαζί με τη “δύναμη πυρός” των Ride Me Up από τη Θεσσαλονίκη, έφτιαξαν άλλο ένα απίστευτο κοκταϊλ γυναικείας παρέας που μας θυμίζει κάθε φορά γιατί αγαπήσαμε των μοτοσυκλετισμό.

Η όρεξη αυτών των κοριτσιών να οδηγάνε μοτοσυκλέτα, ισοπεδώνει κάθε κοινωνικό και οικονομικό τοίχο ανάμεσά τους. Γυναίκες που διοικούν εταιρείες με 20 άτομα προσωπικό και καθηγήτριες πανεπιστημίου που έχουν ταξιδέψει από τη μια άκρη της γης στην άλλη, έγιναν ξανά μια αγκαλιά με πιτσιρίκες είκοσι ετών που έβγαιναν για πρώτη φορά έξω από την πόλη τους με μοτοσυκλέτα. Κάποιες ταξίδεψαν με Duke 200 από την Θεσσαλονίκη και άλλες ήρθαν από τη Σαντορίνη. Κάποιες μόλις είχαν πάρει δίπλωμα και κάποιες άλλες είναι στην ομάδα Ζ της τροχαίας!

Όλες αυτές οι αντιφάσεις προσωπικοτήτων και οδηγηκών εμπειριών και ικανοτήτων, που σε μια αντροπαρέα θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε κοκορομαχίες και σε τάσεις αυτονόμησης, εδώ έγινε ένα πολύχρωμο μωσαϊκό που γέμιζε με ενέργεια κάθε σημείο των Τρικάλων που επισκεπτόταν. Ακόμα και όταν πήγαμε στα Μετέωρα, που τα τουριστικά λεωφορεία κατέβαζαν ορθές Κινέζων, τα κορίτσια ήταν εκείνα που “γέμιζαν” τον χώρο!

Το είχαμε γράψει και πέρσι, τα κορίτσια αυτά συμμετέχουν στην εκδρομή γιατί γουστάρουν να οδηγάνε μοτοσυκλέτες και τίποτε άλλο. Αυτό το “τίποτε άλλο” είναι που τις εννοεί τόσο δυνατά μεταξύ τους.

Φυσικά η Andeli Mototuring είχε φροντίσει να εμπλουτίσει τις βόλτες και τη χαρά της οδήγησης με γνώσεις και νέες εμπειρίες. Τα μαθήματα off-road με τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες motocross και enduro της Honda, καθώς και πρακτικά μαθήματα, όπως για παράδειγμα να βάζεις κορδόνι αν σου τρυπήσει το λάστιχο ή πως να αντιμετωπίζεις μηχανικά προβλήματα και να φροντίζεις σωστά τη μοτοσυκλέτα σου.

Μαζί με τα test ride των καινούριων μοντέλων της Honda για το 2019, τα κορίτσια που συμμετείχαν στο 2nd Women’s Ride Event, χόρτασαν οδήγηση και κάποιες από αυτές κέρδισαν δωροεπιταγές για εξοπλισμό αναβάτη, ενώ το μεγάλο δώρα ήταν ένα κράνος Bell Star! Κι επειδή “τρώγοντας έρχεται η όρεξη” έχουν ήδη ξεκινήσει οι σχεδιασμοί για το 3rd… Εννοείται πως θα είμαστε εκεί! 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.