Adv 2 Dubai 2016: Χωρίς απρόοπτα!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/4/2016

Έχω κάνει πολλές ταξιδιωτικές τρέλες στην ζωή μου, αλλά να ξεκινήσω από την Αθήνα για να πιω έναν καφέ στο Dubai δεν μου έχει τύχει. Να όμως που έγινε κι αυτό και τώρα βρίσκομαι καθοδόν στην Τουρκία, διασχίζοντας τα πρώτα χιλιόμετρα του οδοιπορικού "Adv 2 Dubai 2016".
Με βασικό χορηγό την γνωστή αλυσίδα καφέ “MIKEL”, είχα να πάω οδικώς μέχρι το Dubai, εκεί όπου στις αρχές Μαρτίου 2016 η ελληνική εταιρία MIKEL Coffee Company, στα πλαίσια της επεκτατικής δραστηριότητάς της, πραγματοποίησε τα εγκαίνια του νέου καταστήματός της. Εκεί έπρεπε να πάω, αν ήθελα να πιω έναν καλό, κερασμένο καφέ…

Για πολλοστή φορά πατούσα λοιπόν ρόδα στην Τουρκία. Μετά από ένα διπλό εφιαλτικό ατμοπλοϊκό ταξίδι (Πειραιάς-Χίος και Χίος-Cesme), ξεκίνησα να οδηγώ πάνω στην διαδρομή Cesme-Άγκυρα-Erzurum-Dogubeyazit. Με την μαύρη ΚΤΜ 1050 έπρεπε να διατρέξω τα πρώτα 1.890 χιλιόμετρα της διαδρομής (από τα συνολικά 7.400 χλμ.) μέσα σε ένα γνώριμο περιβάλλον, αλλά με αρκετά προβλήματα ασφάλειας στην ανατολική Τουρκία.

Η στάση μου στην Άγκυρα ήταν αναγκαία. Μετά τις τελευταίες πολύνεκρες τρομοκρατικές ενέργειες που είχαν σημειωθεί στην καρδιά της πόλης, απέφυγα να τριγυρνώ downtown –περιορίστηκα στα βόρεια προάστια της τουρκικής πρωτεύουσας.
Τέλη Απριλίου και τα βουνά της ανατολικής Τουρκίας είχαν ακόμα ντυμένα με τον λευκό μανδύα του χειμώνα. Ωραίο το ντεκόρ για φωτογράφιση, ενώ οι θερμοκρασίες ευτυχώς ήταν αρκετά ανεβασμένες και υποφερτές (8-10 βαθμούς Κελσίου) για ταξίδι με μοτοσυκλέτα.

Με καλές καιρικές συνθήκες και χωρίς καμία οδική έκπληξη από τους Τούρκους αστυνομικούς και τους πάνοπλους στρατιώτες στα μπλόκα της παραμεθόριας περιοχής με το Ιράν, μετά από τρεις μέρες σβέλτης οδήγησης αξιώθηκα να δω το χιονισμένο Αραράτ. Είχα φτάσει στην ανατολική εσχατιά της Τουρκίας, μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Ιράν. Το πρώτο σκέλος του "Adv 2 Dubai 2016" είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία…

Kώστας Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.