Αλυσίδα χωρίς λάδωμα και τέντωμα: Θα την έχουν όλοι!

Η ιταλική Regina είναι ο κατασκευαστής και προμηθευτής της BMW
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/9/2020

Επανερχόμαστε στο θέμα που αφορά τη νέα αλυσίδα “525” που προσφέρει η BMW ως έξτρα εξοπλισμό στα S1000RR και S1000XR, για την οποία η γερμανική εταιρεία ισχυρίζεται πως δεν χρειάζεται λάδωμα, ούτε τέντωμα και έχει μικρότερες τριβές (άρα βοηθάει τον κινητήρα να απελευθερώσει περισσότερη από τη δύναμή του στον πίσω τροχό). Οι λόγοι που το κάνουμε είναι το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξαν οι ιδιοκτήτες άλλων μοτοσυκλετών και παράλληλα να ξεκαθαρίσουμε μερικά βασικά πράγματα για το πώς οι νέες τεχνολογίες εμφανίζονται και διαχέονται στη βιομηχανία κατασκευής μοτοσυκλετών.

Οι περισσότερες εταιρείες μοτοσυκλετών δεν κατασκευάζουν αλυσίδες, ούτε φυσικά η BMW κατασκευάζει αυτή τη νέας τεχνολογίας αλυσίδα που υπόσχεται πως έχει λύσει όλα τα πρακτικά προβλήματα των αλυσίδων. Συνεργάζονται με εξειδικευμένους κατασκευαστές που τους προμηθεύουν με τα εξαρτήματα που χρειάζονται για την κατασκευή των μοτοσυκλετών τους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κατασκευαστής είναι η διάσημη ιταλική εταιρεία Regina. Αυτό σημαίνει πως στο άμεσο μέλλον, θα μπορεί ο οποιοσδήποτε να πάει σε ένα κατάστημα πώλησης αλυσίδων Regina και να αγοράσει μια τέτοια αλυσίδα για τη μοτοσυκλέτα του, αλλά όχι τώρα. Ο λόγος που προς το παρόν μόνο η BMW έχει τη δυνατότητα να τοποθετεί αυτή την αλυσίδα οφείλεται στο γεγονός πως τα εργοστάσια με τους προμηθευτές υπογράφουν συμβόλαια συνεργασίας, όταν ένας προμηθευτής επενδύει στην εξέλιξη ενός προϊόντος, τα οποία φυσικά περιέχουν κάποιους όρους.

Στην περίπτωση των νέων τεχνολογιών, μέσα στους όρους συμπεριλαμβάνεται η αποκλειστική χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας για ένα χρονικό διάστημα. Αυτό το είδαμε να συμβαίνει με την τεχνολογία του cornering ABS της Bosch, όπου στην αρχή το είχε μόνο η ΚΤΜ, αλλά το επόμενο διάστημα ήταν διαθέσιμο για όλους τους υπόλοιπους κατασκευαστές. Βέβαια η συγκεκριμένη περίπτωση του cornering ABS της Bosch έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι η γερμανική εταιρεία πρόσφερε ταυτόχρονα σε όλους τους κατασκευαστές τη δυνατότητα να εξοπλίσουν τις μοτοσυκλέτες τους με cornering ABS, αλλά μόνο η ΚΤΜ τόλμησε πρώτη να το χρησιμοποιήσει. Οι υπόλοιποι φοβόντουσαν τα προβλήματα στο αρχικό στάδιο, γιατί είχαν "καεί" μεταφορικά και κυριολεκτικά από την πρώτη φορά, το 1984, που η Bosch τους ζήτησε να συνεργαστούν για το ABS και τους πήρε είκοσι χρόνια για να φτάσουν σε σημείο να μην κινδυνεύουν από μηνύσεις. Δικαιολογημένη η επιφυλακτικότητα στο παράδειγμα που φέραμε. Η σχέση συνεργασίας της BMW με τους προμηθευτές της, είναι κάπως διαφορετική από των υπόλοιπων κατασκευαστών, καθώς προτιμά να εξελίσσει τα εξαρτήματα μαζί τους παρά να αγοράζει έτοιμες λύσεις και να τις προσαρμόζει στις μοτοσυκλέτες της.

Αυτό το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Το έκανε με το cornering ABS, όπου προτίμησε να εμπλακεί στην εξέλιξη του συστήματος με την Continental, παρά να πάρει έτοιμο εκείνο της Bosch για το πρώτο S1000XR. Το έκανε στην περίπτωση των φρένων της Heyes, όπου είχε ενεργή συμμετοχή στην εξέλιξη των πρώτων hi-performance ακτινικών φρένων της αμερικάνικης εταιρείας. Το έκανε και με τις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις της Marzocchi στο νέο S1000RR, παρά το γεγονός πως ήδη έχει συνεργασία με την Sachs-ZF για την προμήθεια ημί-ενεργητικών αναρτήσεων στα μοντέλα της σειράς F, R και της προηγούμενης γενιάς των τετρακύλινδρων S. Φυσικά μετά από μερικούς μήνες, οι προμηθευτές άρχισαν να πουλούν σε όλους τα αντίστοιχης τεχνολογίας εξαρτήματα. Το ίδιο περιμένουμε να συμβεί με αυτή τη νέα αλυσίδα της Regina, η οποία προς το παρόν είναι διαθέσιμη μόνο ως 525 και μόνο για τα μοντέλα S1000RR και S1000XR της BMW.

Έχουμε ξανά δει αλύσιδες που δεν χρειάζονται λίπανση στο εμπόριο. Το κανούριο εδώ είναι η επικάλυψη που υπόσχεται να καταστήσει μή απαραίτητη την συντήρηση και το τέντωμα. Αυτό είναι το πραγματικά νέο που φέρνει η Regina. Αρχικά για την BMW, αρχότερα για όλους.

Βέβαια κανείς δεν απαγορεύει σε έναν ιδιοκτήτη ιαπωνικής ή ιταλικής superbike (ή οποιασδήποτε μοτοσυκλέτας με διάσταση αλυσίδας 525) να πάει σε ένα κατάστημα της BMW και να την αγοράσει. Όμως το γεγονός πως η συγκεκριμένη αλυσίδα βρίσκεται στον κατάλογο των M Performance αξεσουάρ της BMW μας βάζει την υποψία πως πρόκειται για μονοκόμματη αλυσίδα χωρίς ασφάλεια, όπως δηλαδή είναι οι αγωνιστικές αλυσίδες. Δηλαδή δεν μπορείς να την ανοίξεις και να αφαιρέσεις κρίκους για να την φέρεις στα μέτρα της δικής σου μοτοσυκλέτας αν χρειάζεται να γίνει κάτι τέτοιο. Αν όντως είναι έτσι, τότε για να την τοποθετήσεις ενδεχομένως να πρέπει να την περάσεις μέσα από την βάση του πλαισίου/ψαλιδιού, που στις περισσότερες περιπτώσεις αντιστοιχεί με λύσιμο ψαλιδιού/κινητήρα από το πλαίσιο. Εξαιρούνται όσες μοτοσυκλέτες έχουν pivotless πλαίσιο, όπως τα αερόψυκτα Ducati 750/900/1000SS και Monster (1990-2005), αλλά και τα Honda CBR600F4, CBR929/954RR, VTR1000F Firestorm και Varadero 1000.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες