Απεβίωσε ο Hubert Auriol – Είχε συνδέσει το όνομά του με το Dakar

Φτωχότερος ο κόσμος της μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/1/2021

Σε ηλικία 68 ετών, ο Γάλλος Hubert Auriol άφησε σήμερα Κυριακή 10 Ιανουαρίου την τελευταία του πνοή από καρδιαγγειακό νόσημα, συνέπεια της μεγάλης μάχης που έδινε. Γεννημένος στην Αντίς Αμπέμπα, o Hubert Auriol απέκτησε το παρατσούκλι «Αφρικανός» για την επικράτησή του με BMW R80G/S το 1981 και 1983 πριν προχωρήσει στα αυτοκίνητα αλλά και στην Cagiva, φτάνοντας να αναλάβει και διευθυντής του Rally Dakar (τότε Paris-Dakar) για σχεδόν μία δεκαετία.

Ήταν ο πρώτος που πήρε μέρος στο Dakar και με αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες και ήταν ο άνθρωπος στον οποίο -χρόνια τώρα- έχουμε αποδώσει στο ΜΟΤΟ τον τίτλο του θεμελιωτή ολόκληρης της κατηγορίας των μεγάλων Adventure μοτοσυκλετών!

Ο Auriol πήρε μία «άσκηση των μηχανικών», το R80G/S και το ανέδειξε νικητή σε ένα Rally που εκείνη την εποχή καθήλωνε όλο τον κόσμο, μπαίνοντας σφήνα στις Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες. Και δίχως αυτή την επιτυχία και την ιστορική κόντρα με τον Cyril Neveu, είναι πλέον καταγεγραμμένο στην πορεία της ιστορίας, πως η BMW δεν θα είχε πάρει την απόφαση να επενδύσει το ίδιο δυναμικά στο πρόγραμμα του G/S και μετέπειτα GS.

Ο ίδιος ο Auriol σε απευθείας συζήτηση που είχαμε πριν από έξι χρόνια, τόνισε πως μέχρι και το 1150GS οι βασικές αρχές που είχαν τοποθετηθεί τότε, τριάντα χρόνια πριν, εξακολουθούσαν να υπάρχουν αυτούσιες μέχρι δηλαδή και την πλήρη αλλαγή στα μετέπειτα μοντέλα!

Τον θεμελιωτή των σύγχρονων μεγάλων on-off και ιδρυτή του Africa Eco Race όταν έφυγε από την ASO, την διοργανώτρια αρχή του Rally Dakar, διαδέχονται τα τρία του παιδιά.

Η διοργάνωση του Dakar εξέδωσε ανακοίνωση για τον ξαφνικό θάνατο του Auriol που παρόλο που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας είχε επισκεφτεί το πρώτο Dakar στην Σαουδική Αραβία για να το καλωσορίσει στο νέο του ξεκίνημα...

Συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους οικείους,

Καλό ταξίδι Hubert Auriol…

 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.