Αποκλειστικό: Η BMW Motorrad απαντά για την κινέζικη προέλευση των κινητήρων σειράς "F"

Συνέντευξη με τον κ..Resch Πρόεδρο πωλήσεων BMW Motorrad
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/2/2020

Είχαμε την ευκαιρία μίας κατ' ιδίαν συζήτησης με τον κ. Timo Resch, που διατελεί Vice President Sales and Marketing της BMW Motorrad, αλλά και να οδηγήσουμε μαζί του, συνεχίζοντας με τις παρατηρήσεις μας γύρω από τα νέα F900R και F900XR. Πρόκειται για τον άνθρωπο που υπέγραψε την απόφαση να μεταφερθεί η παραγωγή των κινητήρων στην Κίνα, οπότε σίγουρα μπορεί να σχολιάσει την επιλογή αυτή.

Ο κ. Resch γνωρίζει το περιοδικό MOTO και την δουλειά που κάνουμε και δέχτηκε να συζητήσουμε δίχως να θέσει όρια και φίλτρα, ξεκινώντας από το γεγονός πως διέκοψε το ασφυκτικά γεμάτο πρόγραμμά του, για να βρεθεί στην παρουσίαση των BMW F900R και F900XR συνοδεύοντας μάλιστα τα γκρουπ των δημοσιογράφων! Για όσους δεν το ήξεραν, περνούσε ως άλλος ένας από την ομάδα της BMW, κι ας ήταν ο επικεφαλής κι ένα από τα μεγάλα αφεντικά της γερμανικής εταιρείας. Απλός και προσιτός, δεν θα αποφύγει να απαντήσει σε κάποια ερώτηση, άλλωστε όπως ο ίδιος είπε και έχει ιδιαίτερη βαρύτητα να το ακούς από κάποιον στην θέση του, η βιομηχανία οχημάτων ως σύνολο, περνά αυτή την στιγμή την δυσκολότερη φάση στην ιστορία της, μετρώντας από την απαρχή της! Δεν είναι ώρα λοιπόν για να κρύβεται κανείς με δηλώσεις.

Η συνάντησή μας με τον κ. Resch δεν είχε την μορφή συνέντευξης, αλλά μίας μακράς συζήτησης ξεκινώντας από το ειδικό θέμα της περίστασης, δηλαδή τα νέα μοντέλα της σειράς F, πριν περάσουμε στο πιο γενικό, την αγορά της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη, τον ανταγωνισμό του κτλ… Ας δούμε τα βασικότερα από αυτά που ειπώθηκαν ξεκινώντας ανάστροφα, με μία δική του ερώτηση, θέλοντας να μάθει πώς μου φάνηκαν τα νέα μοντέλα και ποιο από τα δύο θα διάλεγα.

BMW F900XR και F900R: Τα οδηγούμε στην Ισπανία

ΜΟΤΟ: «Έχετε κάνει καλή δουλειά, είναι μία τίμια μοτοσυκλέτα σε αυτά που προσφέρει και για πρώτη φορά εδώ και καιρό θα απευθυνθείτε σε ένα κοινό που δεν ήταν αποκλειστικά της BMW. Το θέμα είναι πώς θα το κρατήσετε εκεί, αν θα του πέσουν τα αυτιά στο πρώτο service, και πώς θα καλλιεργήσετε την ιδέα μιας προσιτής μοτοσυκλέτας πουλώντας από ένα κατάστημα που οι προδιαγραφές που έχετε θέσει είναι τέτοιες, που νομίζεις πως μπαίνεις σε παλάτι. Οπότε έχεις την εντύπωση πως δεν φεύγεις με μικρό λογαριασμό ό,τι κι αν κάνεις.

RESCH: «Ευχαριστώ, είναι τίμια μοτοσυκλέτα πράγματι δεν κοροϊδεύει κανέναν, απεναντίας όμως δεν βλέπω μεγάλες διαφορές στις τιμές μας. Καταρχήν και για τα ανταλλακτικά έχουμε ήδη κάνει πρόβλεψη, στο λέω σαν μέτρο που ήδη έχουμε πάρει όχι που θα πάρουμε, ώστε οι τελικές τιμές λιανικής να είναι αντίστοιχες του ανταγωνισμού. Οπότε μένει η εργατοώρα ως το μόνο που θα μπορούσε να κάνει την διαφορά και σε αυτό εμείς πάμε με το δικό μας κόστος. Δίνουμε αντίστοιχα έως και λίγο καλύτερα ημερομίσθια στους μηχανικούς μας, οπότε και η χρέωση ανά ώρα θα είναι αναλογικά δεν θα μπορεί να ξεφύγει».

Timo Resch: Η βιομηχανία οχημάτων διανύει τώρα, την δυσκολότερη στιγμή στην ιστορία της

ΜΟΤΟ: «Ό,τι και να γίνει όμως, στο τέλος θα πρέπει να πείσεις και για την προέλευση του κινητήρα. Θα υπάρχουν πάντα εκείνοι που θα μετράνε πως φτιάχνεται στην Κίνα. Δεν είναι απλό πράγμα αυτό, κι ας κατασκευάζεται η μοτοσυκλέτα στο Βερολίνο και παίρνει την τελική «σφραγίδα» από εκεί. Στο τέλος έχει έναν κινέζικο κινητήρα. Ξέρω τι θα πεις, πως όταν φτιάχνεις μία γραμμή παραγωγής είναι το ίδιο όπου κι αν βρίσκεται, πως η συνταγή μετράει. Και ναι το πιστεύω, αλλά εκτός από την πιστότητα της συνταγής, παίζουν ρόλο και τα υλικά και τα χέρια που ζυμώνουν…

RESCH: «Καταρχήν δεν το κρύβουμε. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε αν και στο τέλος όλα μαθαίνονται, αλλά δεν θεωρούμε πως υπάρχει λόγος. Είναι βέβαια αλήθεια πως το αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα και καλά λες πως παίζει ρόλο ο συνεργάτης. Είναι δύσκολες οι νέες συνεργασίες και χρειάζονται επένδυση σε χρόνο. Από την πρώτη στιγμή δεν δουλεύουν όλα ρολόι. Επίσης έχουμε κάνει λάθη στο παρελθόν και τα έχουμε πληρώσει» - «Το πιρούνι του GS για παράδειγμα» του λέω στα γρήγορα και γνέφει καταφατικά- «Ναι, αυτή ήταν μία περίπτωση λανθασμένου υπολογισμού, όμως μαθαίνουμε από τα λάθη. Υπάρχει ολόκληρη διαδικασία στην BMW ακριβώς για να αξιολογείς το λάθος. Εμείς για την μεσαία αυτή σειρά δεν είχαμε ποτέ γραμμή παραγωγής για τον κινητήρα. Πάντα ο κινητήρας φτιαχνόταν εκτός Βερολίνου, τώρα πλέον ο συνεργάτης είναι στην Κίνα, για εμάς δεν υπάρχει αλλαγή. Για τον κόσμο μπορεί. Όμως στο τέλος είναι μία γερμανική μοτοσυκλέτα, παίρνουμε τον κινητήρα σαν ανταλλακτικό από την Κίνα, και φτιάχνουμε τα πάντα εμείς, ακόμη και το πλαίσιο το κολλάμε στο Βερολίνο. - Δεν το παίρνετε έτοιμο βαμμένο από άλλη εταιρεία, όπως κάνει η Ducati για παράδειγμα; - Όχι κατασκευάζεται στο Βερολίνο. Είναι ένα ζήτημα η καταγωγή του κινητήρα, το καταλαβαίνω, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για αυτό, είναι να αφήσουμε να περάσει καιρός. Ο κόσμος θα δει πως είναι όλα καλά αλλά και πως αντιμετωπίζουμε τον πελάτη με τον τρόπο που πρέπει σε περίπτωση προβλήματος και με τον καιρό θα ξεφύγουμε από το στερεότυπο».

ΜΟΤΟ: «Είπες λάθος υπολογισμός προηγουμένως. Στην EICMA συνάντησα τον κ. Edgar Heinrich (Διευθυντής σχεδιασμού της BMW Motorrad) ή αλλιώς τον γερμανό Liam Neeson όπως τον αποκαλώ, μην μου πεις πως δεν μοιάζουν (χαμογελά καταφατικά) και μου είπε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε με τα νέα F ήταν να περιορίσουν το budget για να ανταγωνιστούν την Yamaha. Πόσο βέβαιοι μπορούμε να είμαστε τώρα, πως σε αυτή την μεγάλη προσπάθεια περιορισμού του κόστους δεν έχουν γίνει λάθη ή δεν έχει πέσει πολύ χαμηλά η ποιότητα;»

RESCH: «Σίγουρα δεν ήταν εύκολο να περιορίσουμε το κόστος χωρίς να μειώσουμε ποιότητα, τα μαθηματικά είναι πολύ δύσκολα. Ξέρεις πόσο δελεαστικό είναι να έρχεται ένας προμηθευτής και να σου λέει πόσο αγοράζεις «αυτό;» γιατί είμαι σίγουρος πως μπορώ να σου δώσω μισή τιμή; Πρέπει εκείνη την στιγμή να δεις τις επιλογές σου, να τον τσεκάρεις, να ψάξεις αν μπορεί να αποδώσει στον βαθμό που πρέπει. Παλιότερα είχαμε κάνει το λάθος να γλυκαθούμε και να επιλέξουμε επιπόλαια. Τώρα δεν γίνεται αυτό. Τώρα παίρνουμε τα μέτρα μας, με απευθείας επισκέψεις στον χώρο του προμηθευτή με έλεγχο του τρόπου δουλειάς και μία αξιολόγηση πολλών σημείων πριν αποφασίσουμε αν μπορεί να κρατήσει την ποιότητα στην τιμή που δίνει. Το κακό είναι πως συνήθως αποδεικνύεται πως δεν μπορεί. Για αυτό και πλέον όταν έχουμε έναν προμηθευτή που μας δίνει μία καλή τιμή δεν τον αλλάζουμε με τίποτα, ακόμη κι αν έρθει ένας άλλος και ζητά τα μισά. Έχουμε κατασταλάξει λίγο πολύ και στα F900 δεν έχουμε κάποιον καινούριο. Έχουμε πετύχει καλές τιμές με τους προμηθευτές που έχουμε ξανά δουλέψει μαζί».

ΜΟΤΟ: «Πώς το κάνατε αυτό; Παραγγέλνοντας μεγάλες ποσότητες»;

RESCH: «Βλέπω που το πας, ξέρεις τι σου γίνεται θα το αναγνωρίσω. Θα σου πω κατευθείαν αυτό που θέλεις να ακούσεις. Πιστεύω πως δεν θα φύγουμε μακριά από τον στόχο πωλήσεων που έχουμε θέσει. Ναι είναι υψηλός, αλλά οι μοτοσυκλέτες είναι καλές και θα τον πετύχουμε. Θα πάρουμε το μερίδιο αγοράς που πρέπει».

Ξεφεύγοντας για λίγο από την νέα σειρά F, μιλώντας για το S1000XR που αναγκαστικά πρέπει να προσπεράσουμε, αλλά και την αγορά της Ελλάδας, που είναι σίγουρα βαρετά πράγματα και θα τα αφήσουμε εκτός, πήγαμε στα ηλεκτρικά:

ΜΟΤΟ: «Πρόσφατα έγραψα ένα άρθρο για το τεράστιο λάθος των Γερμανών με τις επιδοτήσεις στα ηλεκτρικά οχήματα και το γεγονός πως αν αυτά τα χρήματα δίνονταν στην έρευνα θα είχαμε καλύτερα αποτελέσματα. Είναι όμως προς όφελος των πολιτικών να εμφανίζουμε αποτέλεσμα, έστω και φουσκωμένο, παρά να περιμένουν χρόνια να αποδώσει ένας τομέας έρευνας. Συμφωνείς με αυτό;»

RESCH: «Φυσικά, είναι ακριβώς έτσι. Όμως δεν γίνεται αλλιώς στην κοινωνία που ζούμε. Ο κόσμος θέλει να βλέπει πράγματα άμεσα και γρήγορα. Ό,τι κι αν κάνουμε τα ηλεκτρικά οχήματα είναι το μέλλον. Το πόσο εύκολα θα μπουν στην ζωή μας είναι το μεγάλο στοίχημα. Ναι φυσικά και θα ήταν προτιμότερο η εξέλιξη να είχε προχωρήσει περισσότερο, αλλά από ένα σημείο και μετά, και από την στιγμή που έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας, πρέπει να καταστεί mainstream μία τεχνολογία για να προχωρήσει και εξελικτικά. Για εμένα αυτή η περίοδος είναι η χειρότερη περίοδος στην ιστορία της αυτοκίνησης. Ποτέ ξανά δεν είχαμε σταθεί μπροστά σε ένα τέτοιο σταυροδρόμι. Τα αυτοκίνητα και τα οχήματα είχαν πάντα ανοδική πορεία, τώρα απλά ο χρόνος έχει σταματήσει. Να ξέρεις πως τους βενζινοκινητήρες δεν τους έχουμε φτάσει στο απόγειο της εξέλιξής τους. Έχουν κι άλλο, απλά από ένα σημείο και μετά τα χρήματα που ρίχνεις στην εξέλιξη σου αποφέρουν ολοένα και μικρότερη βελτίωση. Καλύτερα να τα επενδύσεις στην ηλεκτροκίνηση που το όφελος βαίνει αυξημένο. Η στιγμή όμως της αλλαγής, αυτή δηλαδή που περνάμε τώρα, είναι εξαιρετικά δύσκολη. Είναι η χειρότερη».

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες