Aprilia: «Κανείς δεν χρειάζεται πάνω από 175hp στο Tuono και το Tuareg 660 θα είναι πραγματικό On-OFF»

Ο κος Barelli αποκαλύπτει για την Aprilia
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2021

Σε συνέντευξή του στον Ιταλικό τύπο, ο κος Romeo Barelli στέλεχος της Aprilia, αποκάλυψε πως το πολύ-αναμενόμενο Tuareg θα είναι μοντέλο του 2022 αλλά θα έρθει στο τέλος του 2021 στην αγορά εκτιμώντας μάλιστα πως δεν θα υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις στην γραμμή παραγωγής, όπως συνέβη με το RS 660.

Σημαντικότερη βέβαια είναι η επιβεβαίωση πως θα έχει εμπρός τροχό 21 ιντσών και 18 πίσω και θα στοχεύει στην εκτός δρόμου οδήγηση με την τιμή του να μπορεί να ανταγωνιστεί το Tenere 700 την ίδια στιγμή που θα αποδίδει όμως σημαντικά παραπάνω από τον εξαιρετικό δικύλινδρο της Aprilia!

Να θυμίσουμε πως το ΜΟΤΟ είχε αποκαλύψει πρώτο στον κόσμο πως το on-off που ετοίμαζε η Aprilia από το 2019, θα λέγεται Tuareg και θα έχει σαφέστατο προσανατολισμό στην εκτός δρόμου οδήγηση.

Από τις λίγες φωτογραφίες που υπάρχουν για το νέο Tuareg 660:
Η Aprilia ομαλοποίησε διαδικασίες και έκανε τον πρώτο κύκλο παραγωγής με το 660 RS και το μεσαίο Tuono και πλέον είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει την σαφέστατα μεγαλύτερη ζήτηση που θα υπάρχει με το Tuareg 660, έχοντας πάντα ως δεδομένο την άνοδο της συγκεκριμένης κατηγορίας σε ολόκληρη την Ευρώπη. Παράλληλα ο Barelli τόνισε την προσπάθεια που έχει γίνει για να κρατηθεί χαμηλά το κέντρο βάρους, παρά την απόσταση από το έδαφος και τον σαφέστατο off road προσανατολισμό, πράγμα που θα βοηθήσει τόσο στην γρήγορη οδήγηση σε επαρχιακούς, όσο και στο χώμα όμως. Να μην ξεχνάμε, είπε, πως η πλατφόρμα 660 έχει δημιουργηθεί σε στόχο την οδηγική ευχαρίστηση, ξεκάθαρα προσανατολισμένη στην σπορ οδήγηση και τις επιδόσεις. Αν τώρα, τουλάχιστον στο εξωτερικό, η τιμή του πράγματι δεν ξεφύγει μακριά από τον άμεσο ανταγωνισμό του, τότε η Aprilia θα έχει στα χέρια της μία από τις πιο πολλά υποσχόμενες μοτοσυκλέτες σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Για το Tuono V4 2021 που τώρα ξεκινά πρακτικά την εμπορική του πορεία, ο Barelli τόνισε πως 175 ίπποι είναι υπέρ αρκετοί για να οδηγείται η μοτοσυκλέτα στον δρόμο και να είναι απολαυστική αλλά πρώτα από όλα να μπορεί να την διαχειριστεί ο αναβάτης. "Έχουμε στην γκάμα μας το Tuono X από την Aprilia Racing που αποδίδει 221 ίππους, και εκεί φαίνονται οι δυνατότητες που έχει αυτή η μοτοσυκλέτα ως προς την απόδοση. Αλλά σε κάθε περίπτωση εκείνο είναι ένα μοντέλο καθαρά για χρήση σε πίστα. Κανείς δεν χρειάζεται περισσότερα στον δρόμο".

Ο Barelli μίλησε επίσης και για τους Euro5 κανονισμούς, διευκρινίζοντας πως ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα το πρόβλημα που είχε η Aprila στο γυμνό Tuono ήταν και στην κάλυψη ορισμένων μηχανικών ήχων καθώς οι κανονισμοί ορίζουν την ένταση και σε αυτούς. Την ίδια ώρα που στο RSV4 ήταν πιο εύκολα τα πράγματα απλά με την ύπαρξη του φαίρινγκ. Παρόλο αυτά ανέβασαν κι εδώ τον κόφτη κατά 300 στροφές αλλάζοντας και τις βαλβίδες με εκείνες του RSV4, ωστόσο όλα αυτά μπορείτε να τα βρείτε και εδώ, παράλληλα με την αναγγελία της έλευσης των Tuono V4 2021 και Factory 2021 στην Ελλάδα.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.