Άρωμα WD-40 για να μυρίζεις σαν μηχανικός

Τέλειος συνδυασμός με λεκιασμένα ρούχα από γράσο και λάδια
open wd 40
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/1/2023

Όχι δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο, μιλάμε σοβαρά! Η εταιρεία αρωμάτων MSCHF που εδρεύει στο Brooklyn παρουσίασε ένα καινούριο άρωμα που υπόσχεται ότι μυρίζει ακριβώς όπως το γνωστό πολυχρηστικό σπρέι WD-40 που χρησιμοποιείται σχεδόν απ’ όλους τους μηχανικούς και “μάστορες” κάθε είδους, χάρη στην ιδιότητά του να απορροφά την υγρασία και να προσφέρει ένα λεπτό φιλμ λίπανσης στις επιφάνειες, προστατεύοντάς τες, ενώ έχει ταυτόχρονα ελαφρές αντισκωριακές ιδιότητες, βοηθώντας στο ξεβίδωμα σκουριασμένων βιδών, κολλημένων κλειδαριών κ.τ.λ. Το όνομά του το πήρε από τον αριθμό πρωτοκόλλου που χρησιμοποιούσε το εργαστήριο κατά της δοκιμές που έκανε για τη δημιουργία του, δηλαδή είναι η 40η χημική σύνθεση που δοκίμασαν μετά από 39 αποτυχημένες που είχαν προηγηθεί. Σήμερα βέβαια το όνομα WD-40 υπάρχει σε διαφορετικών ειδών προϊόντα, διότι είναι πλέον Trademark εταιρείας κατασκευής χημικών και όχι μόνο στο δημοφιλές σπρέι.

wd 40 perfium

Πάντως η MSCHF ισχυρίζεται πως το άρωμα WD-40  μυρίζει ακριβώς όπως το γνωστό μας σπρέι και θα σε κάνει να μυρίζεις και εσύ σαν να τελείωσες τη γενική επισκευή κινητήρα φορτηγού… Κι αν όλα αυτά σαν ακούγονται αστεία ή έστω σκέπτεστε πως θα είχε πλάκα να το κάνετε δώρο σε κάποιον φίλο σας, είναι γιατί δεν έχετε ακούσει ακόμα την τιμή του!

Για το άρωμα WD-40 θα πρέπει να πληρώσετε 48 δολάρια Αμερικής χωρίς τους φόρους και χωρίς το κόστος των μεταφορικών. Οπότε αναρωτιόμαστε γιατί να μην πάρουμε με 10 ευρώ το πολύ ένα σπρέι WD-40 για να ψεκάσουμε τα ρούχα μας και με το υπόλοιπο να φτιάξουμε και εκείνη την κλειδαριά στην πόρτα της εξώπορτας που έχει κολλήσει.  

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.