Ατυχήματα με μοτοσυκλέτες: Ανατροπή στερεοτύπων για την ταχύτητα!

Η λάθος κατεύθυνση των μέχρι τώρα αναλύσεων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/3/2020

Για πάρα πολλά χρονιά, επικρατούσε (ή μάλλον επικρατεί ακόμη και σήμερα σε μεγάλο βαθμό) η αντίληψη ότι όσο πιο αργά οδηγείς, τόσο πιο ασφαλής είσαι. Επιφανειακά, αυτό δείχνει λογικό καθώς οι χαμηλότερες ταχύτητες σου δίνουν περισσότερο χρόνο να αντιδράσεις στα εμπόδια και τους κινδύνους, ενώ απαιτείται μικρότερη σωματική προσπάθεια δίνοντας παράλληλα και περισσότερο χρόνο στους άλλους οδηγούς, να αντιδράσουν κι αυτοί με την σειρά τους.

Μια έρευνα όμως που έγινε πέρσι και τα αποτελέσματά της δημοσιεύθηκαν πριν λίγες μέρες, αποδεικνύει ότι τα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες είναι πολύ πιο πολύπλοκα από αυτή την απλοϊκή σκέψη, ενέχοντας και πολλούς τυχαίους παράγοντες. Μέσα από αυτή την έρευνα φαίνεται ότι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας δεν αποτελεί πάντα τον καθοριστικό παράγοντα για το αν ένας αναβάτης θα τραυματιστεί ή όχι και ότι οι μέχρι τώρα αναλύσεις, στρέφονταν προς την λάθος κατεύθυνση!

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία της έρευνας με αναφορές από χιλιάδες ατυχήματα, τα περισσότερα από αυτά είχαν συμβεί μεσημέρι προς απόγευμα Σαββάτου, μεταξύ 15:0 και 16:00. Μάλιστα, όσοι πήραν μέρος στην έρευνα απάντησαν ότι η ορατότητα την ώρα του ατυχήματος ήταν καλή, με ένα ποσοστό άνω του 60% να καταθέτει ότι το ατύχημά τους συνέβη ενώ επικρατούσαν άριστες καιρικές συνθήκες.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στατιστικά, είναι αυτό που δείχνει ότι δεν υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ της ταχύτητας της μοτοσυκλέτας και της σοβαρότητας του τραυματισμού, ή του χρόνου νοσηλείας που απαιτήθηκε. Αντιθέτως, η σοβαρότητα του τραυματισμού και ο χρόνος που πέρασαν οι αναβάτες στο νοσοκομείο είναι ένας σχεδόν τυχαίος παράγοντας, καθώς σοβαροί τραυματισμοί καταγράφηκαν σε διαφορετικές ταχύτητες.

Προσοχή όμως να εξηγηθούμε, για να μην παρεξηγηθούμε. Σε καμία περίπτωση δεν λέμε ότι πρέπει να αμοληθείτε με τις μοτοσυκλέτες σας και να τερματίσετε τα κοντέρ, γιατί αυτό είναι ασφαλέστερο. Αυτό που λέμε εμείς και που τονίζεται από την συγκεκριμένη έρευνα, είναι ότι στην περίπτωση ενός ατυχήματος με μοτοσυκλέτα, δεν ισχύει πάντα η άποψη ότι φταίει ο αναβάτης και το ότι οδηγούσε πολύ γρήγορα.

Σε ό,τι αφορά την έρευνα, αυτή διεξήχθη σε 1.578 μοτοσυκλετιστές από την Ευρώπη, τις Η.Π.Α., την Ν. Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία, με την αρωγή του SMC (Sveriges MotoRyklister) και της FIM, από τους Elaine Hardy, Martin Winkelbauer, Dimitri Margaritis (και ελληνικό στοιχείο…) και James Ouellet. Όλοι τους έχουν μεγάλη εμπειρία στο θέμα των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες και έχουν εργαστεί και στο πεδίο της πραγματογνωμοσύνης των ατυχημάτων. Οι απαντήσεις των μοτοσυκλετιστών δόθηκαν μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας και όλοι τους είχαν εμπλακεί σε ένα τουλάχιστον ατύχημα τα τελευταία δέκα χρόνια. Το ερωτηματολόγιο αποτελούνταν από 39 ερωτήσεις, οι οποίες κάλυπταν θέματα όπως το επίπεδο της οδηγικής εμπειρίας, την κατηγορία του διπλώματος οδήγησης, τον εξοπλισμό του αναβάτη (ένδυση και κράνος), τον τύπο της μοτοσυκλέτας, τον κυβισμό της, τις συνθήκες του δρόμου και τα δυναμικά στοιχεία του ατυχήματος (ταχύτητα, φρένα, ABS, ζημιές, τραυματισμοί και χρόνος νοσηλείας).

Για όσους θέλουν να διαβάσουν την πλήρη έρευνα των 124 σελίδων, μπορούν να την βρουν εδώ.

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.