Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Μια ασήμαντη κουκίδα…

6/7/2015

… Αυτό ακριβώς ήμουν –και αισθανόμουν– καθώς οδηγούσα εκείνο το απόγευμα την μαύρη ΚΤΜ 1050 μέσα στην επίπεδη απεραντοσύνη της Outback –προορισμός μου η πόλη Coober Pedy της νοτιοκεντρικής Αυστραλίας. Έχοντας αφήσει πίσω μου την παραθαλάσσια πόλη Port Augusta, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κυλούσαν πλέον πάνω στον Stuart Highway, τον οδικό άξονα της αυστραλιανής ερήμου που διασχίζει κάθετα την χώρα.
Για τα επόμενα 2.700 χιλιόμετρα θα οδηγούσα συντροφιά με τον δρόμο που χαράχτηκε πάνω στην πρωτότυπη διαδρομή του Άγγλου εξερευνητή John McDouall Stuart, του πρώτου λευκού που διέσχισε επιτυχώς την αυστραλιανή ήπειρο από το νότο προς το βορρά (1862) και ο οποίος εξερεύνησε ταυτόχρονα την Κεντρική Αυστραλία.


Αυτό που με φόβιζε όμως περισσότερο στο μοναχικό ταξίδι της Outback δεν ήταν η αφόρητη μοναξιά και η σιωπή, αλλά τα πτώματα των καγκουρό που αντίκριζα στις άκρες του δρόμου. Τα μακάβρια απομεινάρια της μοιραίας συνάντησης των συμπαθητικών ζώων με κάποιο τροχοφόρο, μοιραία έφεραν στο νου μου τις συμβουλές των ντόπιων: μην οδηγάς στην Outback μετά τη δύση του ήλιου, είναι η ώρα που τα ζώα βγαίνουν για βοσκή και κινδυνεύεις να χτυπήσεις κανένα από αυτά.


Έτσι, τηρώντας κατά γράμμα τις νουθεσίες τους, έφτασα στην πόλη Coober Pedy (530 χλμ. βόρεια της Port Augusta) λίγο πριν ο ήλιος ακουμπήσει στην γη. Η ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει την Coober Pedy είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από το έδαφος της γης. Οι οπαλορύχοι που δουλεύουν εδώ από το 1915, προκειμένου να προφυλαχτούν από τις ακραίες θερμοκρασίες, έχουν λαξεύσει στα σωθικά της γης σπίτια, εκκλησίες, ξενοδοχεία, αλλά και καταστήματα. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν εδώ Έλληνες. Περίπου 80-100 ομογενείς βρίσκονται εδώ, οι περισσότεροι συνταξιούχοι οπαλορύχοι, που επέλεξαν να παραμείνουν στον τόπο που έσκαψαν για τουλάχιστον 30 χρόνια…


Και μετά την Cooper Pedy, σειρά στην ταξιδιωτική ατζέντα μου είχε ο ιερός μονολιθικός βράχος των Αβοριγίνων Uluru–Ayers Rock. Για δυο μέρες περιπλανήθηκα στα όρια του Εθνικού Πάρκου Uluru–Kata Tjuta National Park και θαύμασα τον κοκκινωπό μονολιθικό βράχο (τον μεγαλύτερο του πλανήτη), πληροφορήθηκα για το τοπικό οικοσύστημα και ενημερώθηκα διεξοδικά για τον πολιτισμό των ιθαγενών Αβοριγίνων, των πρώτων κατοίκων της Αυστραλίας…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

Έφυγε από τη ζωή ο Ελβετός Jacques Cornu (1953-2026) - Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1982 στο WEC

Με 10ετή καριέρα και Grand Prix νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - 21 Βάθρα στις κλάσεις 250-350
Jacques Cornu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/5/2026

Θλίψη προκάλεσε στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού η είδηση του θανάτου του Ελβετού αναβάτη Jacques Cornu, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της χώρας του στους αγώνες ταχύτητας των δεκαετιών του ’80 και του ’90.

Ο Cornu άφησε έντονο το αποτύπωμά του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix, καταγράφοντας μια σπουδαία πορεία κυρίως στην κατηγορία των 250cc, όπου πέτυχε τρεις νίκες: στο Γαλλικό και Αυστριακό Grand Prix του 1988, καθώς και στο Βελγικό Grand Prix του 1989.

Jacques Cornu

Στην καριέρα του συμμετείχε σε 116 αγώνες Grand Prix, ανεβαίνοντας συνολικά 21 φορές στο βάθρο, με τερματισμούς που περιλάμβαναν επτά δεύτερες και έντεκα τρίτες θέσεις, ενώ δύο φορές ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τρίτη θέση της τελικής βαθμολογίας του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Παράλληλα με τις επιτυχίες του στα Grand Prix, σημείωσε ακόμη μία κορυφαία διάκριση το 1982, όταν κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIM μαζί με τον Jean-Claude Chemarin.

Jacques Cornu

Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του καριέρας το 1990, ο Cornu παρέμεινε ενεργός στον χώρο της μοτοσυκλέτας, αφιερώνοντας τη ζωή του στην εκπαίδευση και την καθοδήγηση νέων αλλά και έμπειρων αναβατών. Ίδρυσε τη σχολή Cornu Master School, μέσω της οποίας επικεντρώθηκε στην προώθηση της ασφαλούς οδήγησης και της τεχνικής κατάρτισης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της εκπαίδευσης των μοτοσυκλετιστών.

Jacques Cornu

Η απώλειά του αφήνει ένα κενό στον κόσμο των αγώνων, με την FIM να εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του ανθρώπου που υπηρέτησε τη μοτοσυκλέτα με πάθος, συνέπεια και αφοσίωση.

Jacques Cornu

 

Ετικέτες