Australian tour 2015: Στο μεγάλο νησί του Νότου. Πιο βόρεια δεν γίνεται!

9/7/2015

Από τον μονολιθικό βράχο Uluru–Ayers Rock ως την πόλη Darwin της βόρειας Αυστραλίας (Top End) με χώριζαν περίπου 1.900 χιλιόμετρα. Πεδίο ταξιδιωτικής δράσης για την μαύρη ΚΤΜ 1050 και τον ταλαίπωρο αναβάτη της η Outback, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει το… απόλυτο κενό! Πρόκειται για εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα άνυδρης, επίπεδης απεραντοσύνης που καταλαμβάνουν το εσωτερικό της μικρότερης ηπείρου του πλανήτη μας (ή του μεγαλύτερου νησιού στον κόσμο, αν το προτιμάτε κι έτσι).
Και φυσικά, μιλάμε για τρομακτική μοναξιά. Με έκταση λίγο μικρότερη από την Ευρώπη, η Αυστραλία έχει μόλις 22.000.000 κατοίκους. Από αυτούς, οι 21.850.000 βρίσκονται εγκατεστημένοι στις παράκτιες περιοχές (όπου είναι κτισμένα όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας), ενώ μόνο 150.000 τολμηροί κατοικούν στα αχανή όρια της Outback.

Στην πορεία μου για τον μακρινό βορά της Αυστραλίας είχα για "οδηγό" την αρτηρία Stuart Hwy, ενώ σταθμοί στο μονότονο ταξίδι της κόκκινης ερήμου αποτέλεσαν οι μικρές πόλεις Alice Springs, Tennant Creek, και Katherine. Ποια ήταν τα highlights της διαδρομής; Η υπέρβαση της νοητής γραμμής του Τροπικού του Αιγόκερου (40 χλμ. βόρεια της Alice Springs), τα μοναδικά Devil’s Marbles (πρόκειται για κόκκινους γρανιτένιους ογκόλιθους σε ακανόνιστους σωρούς, που απλώνονταν σε μεγάλη έκταση, 80 χιλιόμετρα νότια της Tennant Creek) και τα τεράστια Road Trains, οι κλασικές νταλίκες της Outback με τις τρεις συρόμενες ρυμούλκες, που ξεπερνούσαν σε μήκος τα 50 μέτρα -η μοτοσυκλέτα μπροστά τους έμοιαζε με μύγα…

Φτάνοντας στην Alice Springs, δεν μπορούσα να μην υποκύψω στον πειρασμό για μια μικρή περιπλάνηση τριών ημερών σε χωμάτινες διαδρομές μέσα στην αγκαλιά της κόκκινης ερήμου. Νερό, βενζίνη, σκηνή, τρόφιμα και πολύ όρεξη για παιχνίδια, ήταν τα εφόδια που πήρα μαζί για να ζήσω ολομόναχος την δική μου outback-περιπέτεια.
Έξι μέρες αργότερα, αντικρίζοντας τα πρώτα σπίτια της Darwin, το κοντέρ της σκονισμένης ΚΤΜ έγραφε 5.850 χιλιόμετρα, ενώ η ιαχή "Θάλαττα, Θάλαττα" που φώναζα με ενθουσιασμό σηματοδοτούσε την λήξη των δεινών της ερήμου. Στις τροπικές θάλασσες του αυστραλιανού βορρά θα έμενα λίγο, προκειμένου να ξεκουραστώ και ν’ ανασυνταχτώ για την συνέχεια του "Australian tour 2015" στην δυτική πλευρά της Αυστραλίας…
Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Η Aprilia εξετάζει πλευρικά φτερά για μοτοσυκλέτες δρόμου

Η σχετική πατέντα φέρνει στο προσκήνιο τεχνολογία από την RS-GP που έχει ήδη φορεθεί στη συλλεκτική RSV4 X-GP

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/2/2026

Η πιο πρόσφατη κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων της Aprilia αφορά ένα νέο αεροδυναμικό πακέτο που περιλαμβάνει πλευρικά φτερά στην ουρά για σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Τα φτερά αυτά έχουν εξελιχθεί στην αγωνιστική R-GP του MotoGP και πέρυσι κόσμησαν την εκλεκτή αγωνιστική ρέπλικα RSV4 X-GP που κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένη παραγωγή – και εξαφανίστηκε σε μόλις 14 μέρες.

Τα συγκεκριμένα φτερά βρίσκονται πίσω από τα πόδια του αναβάτη και στα σχέδια των Ιταλών τοποθετούνται πάνω στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη. Σύμφωνα με την περιγραφή, η λειτουργία τους καθίσταται εμφανής όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλαγιασμένη και ο αναβάτης έχει βγάλει γόνατο προς την εσωτερική.

Τότε το εσωτερικό πόδι δημιουργεί ένα κενό από το οποίο διέρχεται ροή αέρα και κατευθύνεται προς τη μέσα πλευρά του φτερού δημιουργώντας δύναμη προς τα κάτω. Από την άλλη πλευρά της μοτοσυκλέτας, το πόδι του αναβάτη παραμένει σε επαφή με το φέρινγκ, έτσι δεν δημιουργείται ροή προς το φτερό.

Η επίδρασή τους στη μοτοσυκλέτα όταν κινείται στην ευθεία είναι μικρότερη, έχουν όμως θετικό αντίκτυπο καθώς ομαλοποιούν τη ροπή του αέρα που περνά γύρω από το σώμα του αναβάτη και κατά συνέπεια, έστω και για λίγο, συμβάλλουν σε καλύτερη αεροδυναμική απόδοση.

Όπως ισχύει πάντα με τις πατέντες, πρωταρχικός τους σκοπός είναι η κατοχύρωση μιας τεχνολογίας που δεν έχουν οι άλλοι, ωστόσο τίποτε δεν εγγυάται πως αύριο θα βρίσκεται στις μοτοσυκλέτες της εταιρείας.

Στην ουσία αυτή η τεχνολογία έχει ως προφανέστατο προορισμό την πίστα. Καθώς εδώ η Aprilia μιλά για μοτοσυκλέτες δρόμου, η προφανής δεξαμενή των μοντέλων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με ρεαλιστικό όφελος αυτά τα φτερά είναι μικρή και έχει ένα κοινό γνώρισμα, το RS στο όνομα. Η δε τοποθέτησή τους στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη επικεντρώνει ακόμη περισσότερο την ευχρηστία τους σε πολύ εξειδικευμένες χρήσεις.