Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών: Σχέδιο αναβάθμισης πριν συμπληρώσει 30 χρόνια παρουσίας

Στόχος να παραμείνει η καλύτερη πίστα των Βαλκανίων
Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών: Σχέδιο αναβάθμισης πριν συμπληρώσει 30 χρόνια παρουσίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2025

Το αυτοκινητοδρόμιο Σερρών έχει μπει εδώ και ένα χρόνο σε νέα πορεία, παρουσιάζοντας περισσότερα έργα και λιγότερες εξαγγελίες. Με την άσφαλτο της πίστας σε άψογη κατάσταση, όπως διαπιστώσαμε και πριν από δύο ημέρες που βρεθήκαμε για δική μας, ανεξάρτητη δοκιμή, τον περιβάλλοντα χώρο πλήρως τακτοποιημένο, τα κερμπ σε άψογη κατάσταση και τον χώρο ασφαλείας καθαρό, η πίστα διανύει μία από τις πολύ καλές εποχές της.

Αποτελώντας δημοτική επιχείρηση, ένα ξεχωριστό και μοναδικό παράδειγμα, το αυτοκινητοδρόμιο έχει να αντιμετωπίσει και ζητήματα γραφειοκρατίας στην λήψη αποφάσεων, όχι για κάποιο επιπρόσθετο λόγο πέρα από το γεγονός πως είναι κομμάτι της ελληνικής πραγματικότητας. Ωστόσο από την πιο έντονη δραστηριότητα που παρουσιάζει, φαίνεται πως υπάρχει μία νέα αμεσότητα και η χάραξη στρατηγικής για το μέλλον, είναι κομμάτι αυτής της πορείας.

Χθες το απόγευμα ανακοίνωσαν το σχέδιο επέκτασης του αυτοκινητοδρομίου με στόχο τόσο την προσέλευση μεγαλύτερων πρωταθλημάτων και διοργανώσεων, αλλά και την αντιμετώπιση του νέου ανταγωνισμού που έως τώρα δεν είχαν.

Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών: Σχέδιο αναβάθμισης πριν συμπληρώσει 30 χρόνια παρουσίας
Ο Διευθύνων Σύμβουλος, Βασίλης Κοτέογλου με τον Jarno Zaffelli

Η πίστα στις Σέρρες τροφοδοτείται με μεγάλο πελατολόγιο από Βουλγαρία και Τουρκία, ωστόσο σε λίγες ημέρες αναμένονται τα εγκαίνια νέας πίστας στο κέντρο της Βουλγαρίας, μόλις 1,5 ώρα μακριά από τις Σέρρες.

Παρότι μικρή η απόστασή τους με την Lara, για την οποία έχουμε κάνει εκτενείς αναφορές για την έναρξη των εργασιών εδώ, όπως και για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της σε διαφορετικό άρθρο, η διαφορά σε καιρικές συνθήκες είναι τεράστια. Η τοποθεσία της Lara εγγυάται την χιονόπτωση για υπολογίσιμο χρονικό διάστημα, ενώ αντίστοιχα θα έχει χαμηλότερες θερμοκρασίες τις ημέρες με καύσωνα στις Σέρρες.

Η βουλγάρικη Lara είναι γεγονός, έχει ολοκληρωθεί για αυτό και αναφέρεται. Ταυτόχρονα έχει ξεκινήσει και η πίστα προδιαγραφών F1 στο Elbasan της Αλβανίας όπου εκεί υπάρχουν μόνο τα έργα διαμόρφωσης του υπεδάφους. Όταν στρωθεί θα υπάρχει και ένα πιο σαφές χρονοδιάγραμμα για την υλοποίησή της.

Η εξέλιξη της πίστας των Σερρών, που για σχεδόν 30 χρόνια υπήρξε ό,τι καλύτερο έχει χτιστεί στην περιοχή των Βαλκανίων, είναι μονόδρομος αν θέλει να μείνει στην κορυφή και να μην επισκιαστεί.

Δεν κάνουν βιαστικά βήματα όμως, πήραν συμβουλή και άποψη από ανθρώπους που οδηγούν χρόνια στην πίστα των Σερρών και μάλιστα άκουσαν προσεκτικά τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, όπως για παράδειγμα τις συμβουλές του πολυπρωταθλητή Σάκη Συνιώρη και ολοκληρώνοντας την σκιαγράφηση μίας σαφέστατης εικόνας των αναγκών, ζήτησαν έπειτα την συνδρομή του Jarno Zaffelli, ενός από τους εξειδικευμένους πολιτικούς μηχανικούς στον τομέα των Racing Circuits.

Η ανάθεση στον κ. Zaffelli, εξασφαλίζει πως η πολυπόθητη ταυτόχρονη έγκριση από FIM και FIA θα έρθει απροβλημάτιστα.

Συζητώντας με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, Βασίλη Κοτέογλου και τον νέο Πρόεδρο του Αυτοκινητοδρομίου, Κωνσταντίνο Μπέγο, διαπιστώνει κανείς πως έχουν ένα πρόγραμμα που μπορεί να υλοποιηθεί και δεν είναι μια εξαγγελία του αέρα. Έχουμε πει πολλές φορές στο MOTO πως όπου ακούτε για MotoGP να ξέρετε πως είτε αυτός που το αναφέρει έχει στόχο την παραπληροφόρηση, είτε απλά θέλει να φουσκώσει την πραγματικότητα. Χωρίς εθνικό προϊόν δεν γίνεται να προσελκύσεις μια τέτοια διοργάνωση και στην πίστα των Σερρών είναι πολύ προσεκτικοί στην αναφορά τους, να μην αφήσουν λανθασμένες εντυπώσεις. Αντιθέτως το MOTUL WSBK είναι πολύ πιο προσιτό, είναι παράλληλα και ένας τρόπος να χτίσεις και το εθνικό προϊόν, να δημιουργήσεις κουλτούρα και να αρχίσεις να βλέπεις γεμάτες κερκίδες, που τώρα είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει.

Κυρίως όμως, βλέπουμε από την ανακοίνωση του Αυτοκινητοδρομίου Σερρών την διάθεση να γίνει η πίστα ένας χώρος για πολλαπλές εκδηλώσεις και να τοποθετηθεί στον ευρωπαϊκό χάρτη των διαθέσιμων χώρων για δοκιμές και διοργανώσεις παγκοσμίου επιπέδου.

Ως προς τον ορίζοντα της υλοποίησης αυτής, εμείς εδώ στο MOTO βλέπουμε πως θα πρέπει να γίνει πριν τον εορτασμό των 30 ετών, το 2028, οπότε υπάρχει μία διετία μπροστά τους για την ολοκλήρωση.

Είναι εξαιρετικά νέα για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, κι εμείς εδώ αντιμετωπίζουμε το ζήτημα με λιγότερο σκεπτικισμό έναντι άλλων εξαγγελιών και ανακοινώσεων που έχουμε ακούσει κατά καιρούς καθότι οι εξελίξεις έτρεξαν πριν την όποια ανακοίνωση. Κι αυτό συμβαίνει σπάνια στην Ελλάδα, αποτελώντας έτσι και την ειδοποιό διαφορά…

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες