Βρετανία - Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις νέων μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα

Η αρχή αναμένεται να γίνει από το 2030 με τα μικρού κυβισμού δίκυκλα
motomagΗ.Β. – Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/5/2024

Σύμφωνα με πηγές της Downing Street, το Ηνωμένο Βασίλειο θα απαγορεύσει την πώληση βενζινοκίνητων μοτοσυκλετών κατηγορίας “L3” και πάνω από το 2040 και έπειτα, ενώ για τα μικρότερου κυβισμού δίκυκλα κατηγορίας “L1” το τέλος αναμένεται νωρίτερα, με πλάνο το 2030.

Αν και η Μεγάλη Βρετανία δεν αποτελεί πλέον μέλος της Ε.Ε., όπως βλέπουμε θέλει να ακολουθήσει την ίδια αυστηρή πολιτική, όσον αφορά τις εκπομπές ρύπων και την εγκατάλειψη του κινητήρα εσωτερικής καύσης. Βέβαια, οι Βρετανοί, κοιτάζουν λίγο πιο μακριά από τους υπόλοιπους ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι θέλουν από το 2035 και μετά να μην υπάρχουν νέα μοντέλα με κινητήρες εσωτερικής καύσης -αν και μέχρι στιγμής τα πράγματα είναι αρκετά θολά για τις μοτοσυκλέτες…

Όσον αφορά τώρα τη Βρετανία, η κυβέρνηση έχει θέσει ως πιο βραχυπρόθεσμο στόχο την απαγόρευση μοτοσυκλετών κατηγορίας L1, ήδη από το 2030. Εκεί ανήκουν όλα τα δίκυκλα, τα οποία έχουν λιγότερα από 50 κυβικά χωρητικότητα και δεν ξεπερνούν τα 50 χ.α.ω. τελικής ταχύτητας. Για την συγκεκριμένη κατηγορία, ο στόχος φαίνεται να είναι πιο ρεαλιστικός αν σκεφτεί κανείς ότι σχεδόν το 50% των μικρού κυβισμού δικύκλων ήταν ηλεκτρικά το 2023.

Η.Β. – Στόχος το 2040 να απαγορεύσει τις πωλήσεις μοτοσυκλετών με θερμικό κινητήρα

Τα πράγματα όμως είναι εντελώς διαφορετικά, όσον αφορά τις μεγαλύτερου κυβισμού μοτοσυκλέτες, όσες δηλαδή ανήκουν στην L3 κατηγορία. Πέρσι, μόλις το 3,5% του συνόλου που πουλήθηκε ήταν ηλεκτρικές. Η βρετανική κυβέρνηση θέλει να αλλάξει αυτή τη συνθήκη, επεκτείνοντας την επιδότηση των 500 λιρών για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες που κοστίζουν μέχρι 10.000 λίρες Αγγλίας, μέχρι και τον Απρίλιο του 2025. Δεν είναι όμως μόνο το υψηλό κόστος των ηλεκτρικών που εμποδίζει πολλούς να κάνουν το βήμα. Αυτή τη στιγμή, το πενιχρό δίκτυο φόρτισης και η περιορισμένη αυτονομία των ηλεκτροκίνητων μοτοσυκλετών είναι δύο σκόπελοι, που χρειάζονται χρόνο και χρήμα για να επιλυθούν.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει κάποια επίσημη επιβεβαίωση από την Downing Street, όσον αφορά την ακριβή ημερομηνία που το μέτρο της απαγόρευσης θα τεθεί σε εφαρμογή. Άσχετα με το πότε θα ανακοινωθεί, όμως, η βρετανική κυβέρνηση θα πρέπει να αναμένει αντιδράσει. Όπως είδαμε, ήδη η MAG αποχώρησε από την FEMA παρουσιάζοντας ως βασική αιτία την πολιτική της δεύτερης, όσον αφορά τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αντιμετωπίζουν αρκετά ζητήματα και δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες όλων των αναβατών. Η αυτονομία είναι αρκετά περιορισμένη, καθώς για να αυξηθεί θα πρέπει να συμπαρασύρει μαζί και το βάρος, τουλάχιστον με την τεχνολογία που έχουμε αυτή την στιγμή διαθέσιμη.

Μία ακόμα ανησυχία, όπως εκφράστηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Ένωσης της Βιομηχανίας Μοτοσυκλετών (MCIA), Tony Campbell, είναι το γεγονός ότι στην περίπτωση που η Βρετανία δεν συμβαδίζει με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ορισμένοι κατασκευαστές ίσως να φύγουν από την αγορά. Ο φόβος αυτός δεν είναι αβάσιμος, καθώς η Ε.Ε. δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει τη θέση της όσον αφορά τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών, ενώ έχει ήδη αλλάξει δύο φορές το χρονικό πλάνο για την γενικότερη απαγόρευση (από το 2025 έχουμε φτάσει στο 2035). Ο Campbell τόνισε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να διευρύνει τους ορίζοντές της, όσον αφορά τα ανθρακικά ουδέτερα καύσιμα και να αφήσει την επιστήμη και την τεχνολογία να βρει την καλύτερη λύση. Όπως έχουμε πει και εμείς πολλές φορές στο MOTO, η ηλεκτροκίνηση είναι ένα βήμα προς το μέλλον, όμως δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να βρει καθολική εφαρμογή, αντικαθιστώντας στο σύνολό τους τα ορυκτά καύσιμα.

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.