Cruise control με κάμερες από την Kawasaki!

Μια εναλλακτική προσέγγιση αντί για ραντάρ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/1/2020

Όπως δείχνουν τα πράγματα, το επόμενο τεχνολογικό trend στις μοτοσυκλέτες θα αφορά το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο cruise control σε πραγματικό χρόνο, μέσω χρήσης ραντάρ που θα είναι εγκατεστημένα πάνω τους. Είχαμε γράψει άλλωστε πριν από λίγο καιρό, για το σύστημα που ετοιμάζει η Bosch, το οποίο φαίνεται πως το δοκιμάζουν οι Ducati, KTM και Kawasaki. Οι πατέντες όμως που κατέθεσαν πρόσφατα οι "πράσινοι", μαρτυρούν πως στο Akashi δουλεύουν και πάνω σε ένα εναλλακτικό σύστημα που χρησιμοποιεί κάμερες αντί για ραντάρ.

Η τεχνολογία της αυτόματης προσαρμογής του cruise control, είναι κάτι ευρέως διαδεδομένο στα αυτοκίνητα, όπου με την βοήθεια των ραντάρ ρυθμίζεται ανάλογα η ταχύτητα ώστε το αυτοκίνητο να ακολουθεί τον ρυθμό της κίνησης του δρόμου. Τα ραντάρ έδωσαν επίσης την δυνατότητα για συστήματα προειδοποίησης και φρεναρισμάτων κινδύνου, αλλά όπως φαίνεται δεν έχουν πεισθεί όλα τα εργοστάσια πως τα ραντάρ αποτελούν πανάκεια. Μερικοί κατασκευαστές, όπως η Subaru για παράδειγμα, χρησιμοποιούν κάμερες αντί για ραντάρ, κάτι που αποφάσισε να δοκιμάσει και η Kawasaki, όπως δείχνουν οι συγκεκριμένες πατέντες.

Η κάθε μέθοδος έχει τα δικά της μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα, καθώς, για παράδειγμα, τα ραντάρ είναι ιδιαίτερα χρήσιμα σε συνθήκες πολύ χαμηλού φωτισμού, όπως είναι το σκοτάδι, η ομίχλη και η πυκνή βροχόπτωση. Από την άλλη, οι κάμερες σε συνδυασμό με το κατάλληλο πρόγραμμα αναγνωρίζουν καλύτερα τις διαφορές μεταξύ των οχημάτων, όπως και την λωρίδα που χρησιμοποιούν τα προπορευόμενα οχήματα, ενώ αντιδρούν επίσης γρηγορότερα από τα ραντάρ. Ξανά στο παράδειγμα της Subaru, το σύστημα "Eyesight" (όπως το ονομάζει) αντιλαμβάνεται πότε ανάβουν τα φώτα στοπ του προπορευόμενου οχήματος, προειδοποιώντας τον οδηγό πριν αρχίσει να κόβει ταχύτητα. Για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά το σύστημα, χρειάζονται δύο κάμερες τοποθετημένες σε σταθερή απόσταση μεταξύ τους, για να δημιουργήσουν μια στερεοσκοπική εικόνα. Όπως ακριβώς δουλεύει ο εγκέφαλος με τα δύο μάτια, για να μπορέσει να υπολογίσει τις αποστάσεις, έτσι δουλεύουν και οι δύο στερεοσκοπικές κάμερες για να μεταφέρουν δεδομένα στην κεντρική μονάδα σχετικά με την απόσταση. Αυτό ακριβώς κάνει και το σύστημα της Kawasaki.

Οι πατέντες της εταιρείας δείχνουν πως έχει σχεδιαστεί να τοποθετηθούν οι δύο κάμερες πάνω στο φαίρινγκ. Στο σχέδιο απεικονίζεται μια μοτοσυκλέτα με cornering lights στο φαίρινγκ, όπως έχει το H2SX-SE, με τις κάμερες να είναι τοποθετημένες πίσω από τα ίδια κρύσταλλα. Σε αντίθεση με τα ραντάρ, που πρέπει να τοποθετηθούν ακριβώς στο ρύγχος χωρίς να υπάρχει κάποιο εμπόδιο μπροστά, οι κάμερες μπορούν να τοποθετηθούν στο πλάι και να είναι λειτουργικές. Αυτός ο σχεδιασμός ταιριάζει απόλυτα στην Kawasaki, καθώς η τοποθέτηση των φωτιστικών σωμάτων στο συγκεκριμένο σημείο είναι σήμα κατατεθέν για το εργοστάσιο εδώ και δεκαετίες. Από το ZZ-R μέχρι τα υφιστάμενα Ninja 1000SX και H2SX, η παράδοση των φλας που είναι ενσωματωμένα στο φαίρινγκ συνεχίζεται κανονικά.

Η πατέντα της Kawasaki δείχνει επίσης ότι οι κάμερες θα μπορούσαν να συνδυαστούν και με ένα ραντάρ –όπως αυτό από το σύστημα της Bosch- στο μούτρο της μοτοσυκλέτας, συνδυάζοντας τα οφέλη και από τις δύο τεχνολογίες. Οι νέες πατέντες δείχνουν την τοποθέτησή του και πάνω σε ένα μεγάλο adventure (το Versys), σε μια μάλλον επίφοβη θέση, πάνω στις προστατευτικές χούφτες.

Οι πιο πολλές, πάντως, πιθανότητες είναι να δούμε να μπαίνει το σύστημα με τις κάμερες νωρίτερα στην παραγωγή, από αυτό με τα ραντάρ. Η Ducati έχει ήδη δεσμευτεί για ένα μοντέλο με ραντάρ στο εξοπλισμό του την φετινή χρονιά, που κατά μεγάλη βεβαιότητα θα είναι το Multistrada V4, ενώ και η ΚΤΜ δοκιμάζει το σύστημα της Bosch πάνω σε ένα απόλυτα φουτουριστικό Super Adventure.

 

 

Ετικέτες

Γερμανία: Δημοπρατήθηκε Yamaha XT500 του 1988 με 0 χιλιόμετρα για 115.000 ευρώ!

Η τιμή της ξεκίνησε από τα 15.000 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/10/2025

 

Σας είχαμε ενημερώσει πως στην Γερμανία δημοπρατούταν μία Yamaha XT500 του 1988 με μηδέν χιλιόμετρα. Μάλιστα, η μοτοσυκλέτα δεν έχει καν συναρμολογηθεί όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες και η διαδικασία αυτή θα γίνει από τον νέο της ιδιοκτήτη.

Η δημοπρασία αυτή έλαβε τέλος και η XT500 δημοπρατήθηκε έναντι του ποσού των 84.000 ευρώ. Όμως, ο νέος ιδιοκτήτης θα πρέπει να καταβάλει επιπλέον 31.000 ευρώ για προμήθειες και φόρους, κάτι που εκτινάσσει την τελική τιμή της μοτοσυκλέτα στα 115.000 ευρώ.

Η αρχική εκτίμηση έκανε λόγο για μία τιμή που θα έφτανε έως και τα 25.000 ευρώ, όμως η τελική τιμή που δημοπρατήθηκε το μοντέλο ήταν 500% παραπάνω. Η συγκεκριμένη τιμή-ρεκόρ δείχνει πόσο μεγάλη συλλεκτική αξία έχει αποκτήσει η ιστορική αυτή μοτοσυκλέτα.

Επειδή οι απανταχού XTάκηδες δεν θα σταματήσουν να σχολιάζουν την ημερομηνία, όπως ακριβώς έγινε και όταν αρχικά αναρτήσαμε την αναγγελία της δημοπρασίας, γράφοντας πως περιμένουμε να φτάσει τις 25.000 Ευρώ, να διευκρινίσουμε πως ο οίκος δημοπρασιών αναφέρει το μοντέλο ως 1988 και μάλιστα συνοδεύεται από αντίστοιχα πιστοποιητικά. Ένα από τα στοιχεία που καθιστούν αυτή τη μοτοσυκλέτα μοναδική, πέρα από το ότι έχει μείνει στο κουτί της καινούρια, είναι πως μπορεί να βγάλει πινακίδα μετά από τόσα χρόνια. Κι αυτό γιατί είχε κάνει εγγραφή σε μητρώο της Γαλλίας, παρόλο που δεν βγήκε ποτέ από το κουτί της.

Σε μία χώρα όπως η Γερμανία που έχει ένα πολύ σαφές πλαίσιο για τις ιστορικές πινακίδες, όχι όπως σε εμάς εδώ που πριν από τρεις θητείες Υπουργών, είχαν προσπαθήσει να σταματήσουν τα οχήματα με ιστορικές πινακίδες, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα μπορεί να βγάλει πινακίδα ως μοντέλο 1988.

Η πραγματικότητα είναι πως το XT500 έμεινε στην παραγωγή πολύ αργά, έως το 1989 υπερπηδώντας το XT550 που το διαδέχτηκε το 1981 αλλά και τις πρώτες γενιές του XT600. Η ιστορία λέει πως αυτό το XT500 από την ώρα που ήρθε το 550 και μετά, ήταν στην ουσία ένα XT600 που για λόγους συνοχής στις αγορές εκείνες, ή απλά για δημιουργία διαφοράς τιμής χτυπώντας έναν φθηνότερο ανταγωνισμό, έμενε παράλληλα με το XT600. Αυτή την περίοδο οι Ιάπωνες κάνουν το ίδιο με τα πενηντάρια παπιά, όπως γράψαμε για πρώτη φορά πέρσι. Για λόγους κόστους σταματούν τον κινητήρα εκείνον, πνίγουν τον 110 και βγάζουν μία νέα έκδοση, την Lite, που είναι ίδια με την ακριβότερη 110 αλλά κυκλοφορεί ως 50 κυβικά και την λειτουργία του διέπουν οι κανόνες που ισχύουν στην Ιαπωνία για τα 50άρια! Στην πορεία της ιστορία αυτό έχει γίνει πολλές φορές, το έχει κάνει και η BMW αν θυμάστε με την σειρά F! Εκείνη την εποχή ήταν πολύ πιο εύκολο να εισάγεις επίσης το οτιδήποτε από οπουδήποτε και έτσι μπορεί κάλλιστα το συγκεκριμένο XT500 να είναι πράγματι του 1988. Σε κάθε περίπτωση είναι από τα πλέον ακριβά που έχουμε δει ποτέ…