Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Νέα Triumph 350 έρχονται στην Ινδία

Ο πρόεδρος της Bajaj επιβεβαίωσε μια νέα γενιά μονοκύλινδρων 350 που θα αποκαλυφθεί σύντομα
Triumph TR 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Η Ινδία εισήγαγε ένα νέο φορολογικό σύστημα GST 2.0 (Goods & Services Tax) που θα έχει πολύ σημαντική επίδραση στην εγχώρια βιομηχανία δικύκλων της χώρας.

Τέθηκε σε εφαρμογή στις 22 Σεπτεμβρίου 2025 και βάσει αυτού όλα τα δίκυκλα άνω των 350cc θα επιβαρυνθούν με σημαντικά αυξημένους φόρους πολυτελείας, γεγονός που αναπόφευκτα θα επηρεάσει την ινδική παραγωγή, μεταβάλλοντας τη στρατηγική σκέψη αρκετών κατασκευαστών.

Ένας από αυτούς είναι η Bajaj Auto, της οποίας ο πρόεδρος, Rajiv Bajaj, έχει επανειλημμένα δηλώσει πως η εταιρεία του θα πρέπει να εναρμονιστεί στο νέο φορολογικό καθεστώς προσαρμόζοντας τα μοντέλα που παράγει. Και αυτό δεν θα περιοριστεί μόνο στις μοτοσυκλέτες της Bajaj, αλλά και σε αυτές της Triumph που κατασκευάζει η ινδική εταιρεία.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ειδησεογραφικό κανάλι CNBC, ο κύριος Bajaj έκανε μιαν ακόμη αποκάλυψη: μια νέα γενιά Triumph 350 θα παρουσιαστεί στην Ινδία τον ερχόμενο Απρίλιο.

Αυτή θα αφορά όλα τα υπάρχοντα μοντέλα της γκάμας με τον μονοκύλινδρο TR 400, δηλαδή τα Speed 400, Scrambler 400Χ και XC, Thruxton 400 και το αποκλειστικό της ινδικής αγοράς  Speed T4 που ουσιαστικά είναι μια φτηνότερη και απλούστερη εκδοχή του Speed 400.

Αποφεύγοντας τις τεχνικές λεπτομέρειες, ο ισχυρός άνδρας της Bajaj άφησε να εννοηθεί πως ο μονοκύλινδρος των 399 cc που φορούν σήμερα όλα τα παραπάνω μοντέλα θα μικρύνει σε χωρητικότητα που δεν θα ξεπερνά τα 350 cc.

Αυτό που δεν εξήγησε είναι το κατά πόσο αυτό θα αφορά μόνο τα ινδικά μοντέλα ή αν θα συμπεριλάβει και την τρέχουσα εξαγώγιμη γκάμα που γνωρίζουμε στην Ευρώπη, δηλαδή όλα τα προαναφερθέντα 400άρια πλην του Speed T4.

Ό,τι και να πούμε προς το παρόν δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από εικασία, όπως ακριβώς κάνει και ο ινδικός Τύπος που τείνει προς την άποψη ότι τα 400άρια μοντέλα θα συνεχίσουν ως είχαν στις διεθνείς αγορές, περιορίζοντας τα 350 στην αγορά της Ινδίας.

Αυτό θα σημαίνει πιθανότατα πως η νέα αυτή γενιά των μικρών Triumph 350 cc δεν θα έχει σημαντικές διαφορές με τα τρέχοντα μοντέλα σε επίπεδο εξοπλισμού και σχεδίασης, απλά θα φορούν έναν λίγο μικρότερο και - λογικά - λίγο ηπιότερο κινητήρα, ώστε να μην προκύψει μεγάλη επιβάρυνση τόσο σε επίπεδο εξέλιξης, όσο και στη γραμμή παραγωγής τους.

Οριστικές απαντήσεις για τα νέα Triumph 350 και το μέλλον των ανάλογων ευρωπαϊκών μοντέλων με τον κινητήρα TR400 θα έχουμε σε περίπου δύο μήνες, όταν με το καλό εμφανιστεί επίσημα η νέα γκάμα στην Ινδία.

Στο μεταξύ ένα νέο ερώτημα προκύπτει. Αν αυτό πρόκειται να εφαρμοστεί στα μοντέλα της Triumph, να περιμένουμε κάτι ανάλογο και με τα μοντέλα 390 της ΚΤΜ; Η πρόσφατη επικαιρότητα αυτό μας δείχνει, καθώς η Bajaj φέρεται να ετοιμάζει μια νέα γκάμα με δικύλινδρο κινητήρα έως 500 cc, γεγονός που θα της επιτρέψει να μικρύνει τα μονοκύλινδρα 390 κάτω από τα 350 cc, γεμίζοντας την Α2 γκάμα της ΚΤΜ με δύο σειρές μοντέλων. Παράλληλα, ο νέος κινητήρας των 350 cc θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κοινού και στα μοντέλα της Bajaj, όπως λ.χ. το Dominar 400, που μοιραία θα προσαρμοστούν στο νέο φορολογικό καθεστώς της Ινδίας.

Ετικέτες