Δεύτερη ανάκληση της BMW S1000RR για το ίδιο θέμα!

Τελικά έφταιγε το ίδιο το ψυγείο λαδιού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2019

Πρόσφατα σας ενημερώσαμε για το θέμα της μεγάλης καθυστέρησης στη γραμμή παραγωγής των BMW S1000RR που με τη σειρά της έχει επηρεάσει τις παραδόσεις των μοτοσυκλετών στις περισσότερες χώρες. Όμως όσοι περιμένετε με ανυπομονησία τα νέα και όχι απαραίτητα για να την αγοράσετε - (ανάμεσά τους και εμείς που ήδη έχουμε πάρει μια μικρή γεύση από τις δυνατότητες αυτής της μοτοσυκλέτας στην πίστα της Jerez) θα απογοητευτείτε από την εξέλιξη. Εμείς για παράδειγμα ζηλεύουμε τους Αμερικάνους και τους Βρετανούς που ήταν οι πρώτοι που παρέλαβαν μέσα στο 2019 τις ολοκαίνουριες S1000RR, όμως θα πάνε για τρίτη φορά στα εξουσιοδοτημένα συνεργεία της BMW μέσα σε ένα χρόνο!

Μάλιστα αυτή τη φορά θα ο λόγος είναι ακριβώς ο ίδιος που είχαν πάει και την προηγούμενη και αφορά πιθανή διαρροή λαδιού από το ψυγείο λαδιού. Η πρώτη ανάκληση που αφορούσε αυτό το θέμα (μοτοσυκλέτες παραγωγής Σεπ/2018 – Μαρτ/2019), είχε εντοπίσει το πρόβλημα στον τρόπο σύνδεσης των σωληνώσεων επιστροφής του λαδιού από το ψυγείο λαδιού προς τον κινητήρα, όπου δεν ήταν επαρκώς σφιγμένα και από την πίεση και τους κραδασμούς έφευγαν από το ψυγείο. Η τεχνική οδηγία τότε, έλεγε πως τα εξουσιοδοτημένα συνεργεία έπρεπε να ελέγξουν τις συνδέσεις και να σφίξουν τα κολάρα των σωληνώσεων.

Μία εβδομάδα αργότερα, η BMW εξέδωσε δεύτερη τεχνική οδηγία, για τις μοτοσυκλέτες που είχαν κατασκευαστεί από τις 9 Μαΐου του 2019  έως και τις 7 Ιουνίου του 2019. Αυτή τη φορά το πρόβλημα είχε εντοπιστεί μέσα στον κινητήρα, όπου η δίοδος λαδιού προς το κιβώτιο ταχυτήτων δεν είχε επαρκή ποσότητα/ροή λαδιού, οδηγώντας σε πρόωρη φθορά τα γρανάζια και μεγάλη πιθανότητα καταστροφής τους με αποτέλεσμα το μπλοκάρισμα του κιβωτίου και του πίσω τροχού. Αυτή η ανάκληση ήταν και βασική αιτία της μεγάλης καθυστέρησης στις παραδόσεις, αφού για να λυθεί το πρόβλημα έπρεπε να γίνουν αλλαγές στη γραμμή παραγωγής.

Τώρα όμως η BMW έβγαλε άλλη μία ανάκληση για το ψυγείο λαδιού στις S 1000 RR που κατασκευάστηκαν μεταξύ 5 Σεπ/2018 και 27 Αυγ/2019 (όλες δηλαδή…), η οποία λέει πως πρέπει να αντικατασταθεί ολόκληρο το ψυγείο λαδιού, διότι τα σημεία σύνδεσης των σωληνώσεων ραγίζουν.

Ουσιαστικά δηλαδή, μετά την πρώτη ανάκληση που έλεγε να σφίξουν περισσότερο τις σωληνώσεις στο ψυγείο, τώρα ανακάλυψαν πως οι ίδιες οι βάσεις σύνδεσης των σωληνώσεων ραγίζουν και πρέπει να ενισχυθούν ώστε να αντέχουν στους κραδασμούς που φτάνουν εκεί από την ταλάντωση των σωληνώσεων.

       

 

   

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.