Ducati Diavel V4 - Κέρδισε το βραβείο “Red Dot 2024: Best of the Best”

Η τέταρτη φορά που το Borgo Panigale λαμβάνει την ύψιστη μορφή αναγνώρισης, όσον αφορά την εμφάνιση
motomagDucati Diavel V4 – Κέρδισε το βραβείο “Red Dot 2024: Best of the Best”
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

24/5/2024

Δύο χρόνια μετά την παρουσίασή του, το Diavel V4 λαμβάνει το βραβείο Red Dot “Best of the Best” 2024 στον τομέα του σχεδιασμού, το σπουδαιότερο για αυτή την κατηγορία, χαρίζοντας ταυτόχρονα τον τίτλο για τέταρτη φορά στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.

Ξεκινώντας το 1955, το βραβείο Red Dot δημιουργήθηκε με σκοπό να επιβραβεύει τις πιο πρωτότυπες προτάσεις στην εμφάνιση και την καινοτομία. Μία κριτική επιτροπή ειδικών σε θέματα σχεδιασμού προϊόντων, επικοινωνίας σχεδίου και ιδεών αναλαμβάνει την απονομή των Red Dot Awards. Το 2024 ήταν η σειρά του Diavel V4 να λάβει τον σημαντικό τίτλο “Red Dot Award 2024: Best of the Best”, την ύψιστη μορφή αναγνώρισης που προορίζεται για δημιουργίες που θέτουν νέα πρότυπα στον τομέα τους.

Ducati Diavel V4 – Κέρδισε το βραβείο “Red Dot 2024: Best of the Best”

Όπως προείπαμε, αυτή είναι η τέταρτη φορά που μία Ducati λαμβάνει το εν λόγω βραβείο. Η αρχή έγινε το 2013 με το 1199 Panigale, ακολούθησε το XDiavel το 2016, ενώ τρία χρόνια αργότερα το 2019 ήταν η σειρά του Diavel 1260. Όσον το Diavel V4, δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στην κορυφή κάποιου διαγωνισμού για τον σχεδιασμό. Στις περγαμηνές της περιλαμβάνονται επίσης το Good Design® Award, το παλαιότερο χρονολογικά βραβείο σχεδιασμού, σε παγκόσμια κλίμακα. Δίπλα του βρίσκεται και η “Ειδική Μνεία” του German Design Award 2024, που απονέμεται από το Γερμανικό Συμβούλιο Σχεδιασμού.

Η τελετή παραλαβής των βραβείων Red Dot 2024, έχει προγραμματιστεί για τις 24 Ιουνίου, στο Θέατρο Aalto του Essen της Γερμανίας. Οι νικητές θα εκτεθούν στο μουσείο Red Dot που βρίσκεται στο Βιομηχανικό συγκρότημα Ανθρακωρυχείων του Zollverein, στην ευρύτερη περιοχή του Essen, ενώ αποτελεί και παγκόσμιο σύμβολο κληρονομιάς της UNESCO.

Ετικέτες

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.