Ducati e rossa monoposto Concept

Πώς θα έπρεπε να είναι μια ηλεκτρική Ducati!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/9/2019

Στο πρόσφατο παρελθόν γράφαμε για την συνεργασία της Ducati με την κινέζικη Vmoto. Η Ducati αντί να εξελίξει μόνη της αρχικά ένα ηλεκτρικό σκούτερ και μετέπειτα μια μοτοσυκλέτα, δανειζόμενη τεχνογνωσία απ’ τον ιδιοκτήτη της, την Audi, αποφάσισε να επιλέξει μια λιγότερο κοστοβόρα λύση για το πρώτο της βήμα στα ηλεκτρικά οχήματα μέσω της συνεργασίας της με την Vmoto. Σχετικά με το επόμενο στάδιο, την παραγωγή δηλαδή μια ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας δεν έχουν παρουσιαστεί ακόμη επίσημα σχέδια απ’ το εργοστάσιο στο Borgo Panigale. Ωστόσο, ο Romain Gauvin, που εργάζεται ως προϊστάμενος στο τμήμα σχεδιασμού της Citroen, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα δικό του concept μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας που θα μπορούσε να ήταν της Ducati. Ο ίδιος μάλιστα τη "βάφτισε" Ducati e rossa monoposto.

Στόχος του Gauvin, ήταν να σχεδιάσει μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που να είναι ποθητή και αποδεκτή από όσο το δυνατόν περισσότερους αναβάτες παγκοσμίως. Ένα αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Γι' αυτό το λόγο άντλησε την έμπνευσή του για το σχεδιασμό της από τις μοτοσυκλέτες της Ducati αλλά και από παλαιότερα αυτοκίνητα της Formula1 με τις ευμεγέθεις καμπύλες. Επίσης, θέλοντας να συνδυάσει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας με εξωτικά υλικά, ο ηλεκτρικός κινητήρας αγκαλιάζεται από ένα carbon πλαίσιο που συνεργάζεται με ένα μονόμπρατσο ψαλίδι του ίδιου υλικού. Το πιρούνι απ’ την άλλη δεν είναι κατασκευασμένο από ίνες ανθρακονήματος, όμως τα καπάκια που το καλύπτουν είναι και δίνουν μια πιο ενιαία αίσθηση στο σύνολο. Η επιλογή των υλικών αλλά και των χρωμάτων –κυρίως του red fluid- ήταν εσκεμμένη, διότι ο σχεδιαστής πιστεύει πως αυτά τα στοιχεία εντυπωσιάζουν και προκαλούν αυθόρμητα τον ενθουσιασμό των αναβατών.

Το σύνολο που προέκυψε χαρακτηρίζεται από πληθωρικές καμπύλες, καθώς ο Gauvin δεν προσπάθησε να τις κρύψει –κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα άσχημο αποτέλεσμα- αλλά να τις αναδείξει. Τα φώτα εννοείται πως είναι τεχνολογίας LED, με τον μπροστά προβολέα να θυμίζει εισαγωγή αέρα από μοτοσυκλέτες MotoGP και ο σχεδιασμός είναι άκρως μινιμαλιστικός, αφήνοντας μόνο τα απαραίτητα να εξέχουν απ’ τη μοτοσυκλέτα. Η θέση οδήγησης δείχνει αρκετά σπορ, αλλά δεν είναι τόσο απόλυτη. Αυτό οφείλεται στα clip-ons που δένουν στο πιρούνι πάνω από την πάνω πλάκα του και όχι από κάτω όπως συνηθίζεται στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες. Τα μαρσπιέ απ’ την άλλη έχουν εμφυτευμένη στο DNA τους πιο έντονα την αγωνιστική φιλοσοφία, καθώς είναι τοποθετημένα αρκετά πίσω και ψηλά, επιτρέποντας μεγαλύτερο όριο κλίσης μέχρι να έρθουν σε επαφή με την άσφαλτο.

Ο Romain Gauvin, σχεδίασε μια μοτοσυκλέτα που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε το ρόλο της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati, όταν η εταιρεία αποφασίσει να προχωρήσει σε ένα τέτοιο βήμα. Γεμάτη καμπύλες, με μονόμπρατσο ψαλίδι, που αφήνει σε κοινή θέα τη πίσω ζάντα να τη χαζεύεις με τις ώρες και ένα κατακόκκινο χρώμα, στοιχεία που κάνουν το concept του Gauvin να "φωνάζει" Ducati… αν και θυμίζει αρκετά τη C-01 της Lotus. Ελπίζουμε πως όταν έρθει η ώρα της Ducati να δημιουργήσει μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα να μην ακολουθήσει τη "φτηνή" μέθοδο, όπως έκανε με το σκούτερ της αλλά να παρουσιάσει κάτι παρόμοιο όπως το concept του Gauvin.

SYM Arctic Route 2025 - The Way to the North Pole

O Μητσάκης παίρνει δρόμο για τον Βόρειο Πόλο - Με ADXTG 400
SYM Artic Route 2025
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/6/2025

Ο Κωσταντίνος Μητσάκης σε συνεργασία με την Γκοργκόλης Α.Ε. ξεκινά το νέο του ταξιδιωτικό εγχείρημα με σύμμαχο το SYM ADXTG 400, σπρώχνοντας τα όρια των ταξιδιών με scooter, επιλέγοντας να κινηθεί στα πιο απομακρυσμένα σημεία του αμερικανικού βορρά!

Με αφετηρία το Montreal του Καναδά – όπου αναβάτης και σκούτερ θα μεταβούν αεροπορικώς – ο Έλληνας ταξιδευτής θα καλύψει χιλιάδες χιλιόμετρα, με στόχο να βρεθεί όσο πιο κοντά γίνεται στον Βόρειο Πόλο με ένα crossover scooter.

Η πρόκληση αυτής της διαδρομής είναι τεράστια: το SYM ADXTG 400 θα αντιμετωπίσει τις απαιτητικές γεωμορφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες του Βορειοδυτικού Καναδά και της Αλάσκας, καλύπτοντας μεγάλες αποστάσεις εκτός ασφάλτου και διασχίζοντας μοναδικά τοπία της βόρειας Αμερικής. Το συνολικό οδοιπορικό, μήκους περίπου 18.000 χλμ., περιλαμβάνει 4.000 χλμ. σε χωμάτινους δρόμους, αποδεικνύοντας την αντοχή του αναβάτη και τις δυνατότητες του SYM ADXTG 400.

SYM Artic Route 2025

Η διαδρομή ξεκινά και ολοκληρώνεται στο Montreal, περνώντας από μεγάλες πόλεις του Καναδά όπως Toronto, Winnipeg, Regina, Edmonton, Whitehorse, Inuvik και φτάνοντας στην Αλάσκα μέσω Tok, Fairbanks, με τελικό προορισμό το ακραίο βόρειο σημείο, την Prudhoe Bay. Μετά τη διάσχιση του Αρκτικού Κύκλου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα προσεγγίσει τις ακτές του Βόρειου Αρκτικού Ωκεανού τόσο στην Prudhoe Bay της Αλάσκας όσο και στην παραθαλάσσια τοποθεσία Tuktoyaktuk του Καναδά.

Παράλληλα με το ταξίδι, ο Έλληνας αναβάτης σκοπεύει να συναντήσει ελληνικές κοινότητες κατά το πέρασμά του, ερχόμενος σε επαφή με τους απόδημους που ζουν σε αυτές τις απομακρυσμένες περιοχές της Βόρειας Αμερικής. Στόχος του είναι να γνωρίσει από κοντά την τοπική ελληνική παρουσία και να μοιραστεί εμπειρίες, δημιουργώντας ένα μοναδικό δίκτυο επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης με την ομογένεια.

SYM Artic Route 2025