Ducati Expedition Masters 2026: Ταξιδεύοντας σε Ευρώπη και Αμερική

Με διαδρομές εντός και εκτός δρόμου στα ομορφότερα τοπία του πλανήτη
Ducati Expedititon Masters 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/2/2026

Η Ducati ανακοίνωσε το πρόγραμμα Expedition Masters 2026, ένα ημερολόγιο οργανωμένων μοτοσυκλετιστικών ταξιδιών σε Ιταλία, Ισλανδία και Βόρεια Αμερική, με Multistrada και DesertX, για αναβάτες που θέλουν να γνωρίσουν τον κόσμο πάνω σε δύο τροχούς.

Η σειρά Expedition Masters εντάσσεται στο πρόγραμμα Ducati Riding Experience Travel Adventures 2026 και υλοποιείται σε συνεργασία με τη Dainese, την AGV και την Pirelli. Οι συμμετέχοντες κινούνται σε επιλεγμένες διαδρομές με υποστήριξη εκπαιδευτών, τεχνική υποστήριξη και οργανωμένη φιλοξενία, σε ασφάλτινες όσο και σε χωμάτινες αποστολές.

Ιταλία - Grand Tour για τα 100 χρόνια της Ducati

6-13 Ιουλίου 2026, περίπου 1.800 km

Η πρώτη αποστολή είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια της Ducati και διατρέχει την Ιταλία σε οκτώ ημέρες. Ξεκινά από το Misano, στο πλαίσιο του World Ducati Week και περνά από τη γραφική Βενετία, την πόλη-στολίδι των Δολομιτών Cortina d'Ampezzo, τα αλπικά περάσματα Stelvio και Pordoi, τη Λίμνη Garda, τις πόλεις Βερόνα και Μάντοβα για να καταλήξει στο Μουσείο Ducati στο Borgo Panigale στη Μπολόνια.

Οι συμμετέχοντες θα οδηγήσουν Multistrada V2 S, V4 S και V4 Rally σε ένα καθαρά ασφάλτινο ταξίδι.

Ducati Expedititon Masters 2026

Ισλανδία - DesertX σε ηφαίστεια και μαύρες ερήμους

18-24 Ιουλίου, 25-31 Ιουλίου και 2-8 Αυγούστου 2026, περίπου 1.500 km

Η πιο “σκληρή” αποστολή του προγράμματος γίνεται στην Ισλανδία και συνδυάζει άσφαλτο και εκτός δρόμου περιηγήσεις. Η διαδρομή περνά από ηφαίστεια, παγετώνες και εκτάσεις μαύρης λάβας, με τη Ducati DesertX να είναι το μοναδικό μοντέλο της αποστολής.

Απαιτείται εμπειρία και εξοικείωση με την εκτός δρόμου οδήγηση, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια θα υπάρχουν έμπειροι εκπαιδευτές που θα διασφαλίζουν καθοδήγηση και ομαλή διεξαγωγή του ταξιδιού.

Ducati Expedititon Masters 2026

ΗΠΑ – Στα εθνικά πάρκα Sequoia, Yellowstone και Yosemite

Σεπτέμβριος 2026, περίπου 4.800 km

Ένα μεγάλο ταξίδι με Multistrada, που ξεκινά και τελειώνει στο San Fransisco. Η διαδρομή έχει εξαιρετικό φυσιολατρικό ενδιαφέρον καθώς διασχίζει μερικά από τα εντυπωσιακότερα εθνικά πάρκα των ΗΠΑ, περνώντας περνά από Sequoia, Yosemite, Yellowstone, Utah, Idaho, Nevada, Wyoming, Montana και Oregon, πριν επιστρέψει στην California μέσω της Pacific Coast Highway 1 και της εμβληματικής γέφυρας Golden Gate.

Ducati Expedititon Masters 2026

Ιταλία - Από τον Futa Pass μέχρι τις ακτές του Αμάλφι

10-17 Οκτωβρίου 2026, περίπου 1.800 km

Το δεύτερο ιταλικό ταξίδι, αυτή τη φορά ξεκινά από το Μουσείο Ducati και κατευθύνεται νότια. Περιλαμβάνει τα ορεινά περάσματα Futa και Raticosa, περνώντας από Φλωρεντία, Σιένα, Ρώμη και καταλήγοντας στις διάσημες Ακτές του Αμάλφι. Οι συμμετέχοντες θα οδηγούν Multistrada V2 και V4.

Ducati Expedititon Masters 2026

Κάθε Expedition Masters περιλαμβάνει μοτοσυκλέτα της Ducati, πλοηγούς και εκπαιδευτές, τεχνική υποστήριξη, διαμονή, βίντεο και φωτογραφική κάλυψη

Ducati Expedititon Masters 2026

Ο εξοπλισμός παρέχεται από τις Dainese και AGV, ενώ τα ελαστικά είναι Pirelli Scorpion Trail II ή Rally, ανάλογα με τη διαδρομή.

Ducati Expedititon Masters 2026

Οι ημερομηνίες και οι εγγραφές για όλα τα ταξίδια του Expedition Masters 2026 είναι διαθέσιμες στο ducati.com, στην ενότητα των ταξιδιών DRE.

Ducati Expedititon Masters 2026

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.