Ducati Panigale V4S: Του έφυγε ο πίσω τροχός εν κινήσει [video]

Σύμπτωση, αστοχία υλικού και κατασκευαστικό λάθος
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/12/2019

Ιταλός αναβάτης είχε ένα τρομακτικό ατύχημα, όταν έχασε τον πίσω τροχό σε αυτοκινητόδρομο, όπως φαίνεται στο video λίγο πιο κάτω. 

Μια πανάκριβη Ducati Panigele V4S που βρίσκεται ξάπλα στο δρόμο και της έχει κοπεί o πίσω τροχός, είναι από μόνο του ένα κάλο θέμα για να προκαλέσεις το ενδιαφέρον του κόσμου και μαζί να ανοίξει ένας τεράστιος κύκλος “γνωματεύσεων εξ αποστάσεως”. Ένας κύκλος απόψεων που δεν κλείνει ποτέ, αφού μετά από λίγο θα εμφανιστεί κάποιος που θα ξεκινάει την κουβέντα από την αρχή, αδιαφορώντας αν αυτό που λέει έχει ήδη γραφτεί άλλες πέντε φορές και έχει απαντηθεί άλλες τόσες. Αυτό συμβαίνει διαρκώς στο διαδίκτυο, όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι ακόμα πιο ενδιαφέροντα, καθώς μιλάμε για ακριβή εξωτική μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί να αγοράσει η πλειοψηφία, άρα ενεργοποιούνται τα “ταξικά” αντανακλαστικά του κοινού. Επίσης μιλάμε για Ιταλική μοτοσυκλέτα που είναι “κόκκινο πανί” για όσους έχουν ιαπωνικές μοτοσυκλέτες.

το ευτύχημα είναι πως, όπως φαίνεται από το video, δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας για τον αναβάτη:

Κι αν αυτά δεν αρκούν για να ξεσπάσει ένα mini διαδικτυακός πόλεμος, τότε το γεγονός πως η Ducati έχει ήδη κάνει στο παρελθόν μία ανάκληση (NHTSA Recall 16V370000 στις 26 Μαΐου του 2016 για κακή τοποθέτηση του πίσω τροχού στον άξονα του μονόμπρατσου) σίγουρα θα εμπλέξει στην κουβέντα και τις “ανεξάρτητες φωνές” του διαδικτύου. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να βγάλουμε μια άκρη. Όλα ξεκίνησαν όταν σε προσωπική σελίδα ιταλού στο facebook αναρτήθηκαν οι φωτογραφίες που βλέπετε εδώ και ένα βίντεο. Στις φωτογραφίες φαίνεται πως ο άξονας του μονόμπρατσου ψαλιδιού έχει κοπεί στο σημείο που τελειώσει το ρουλεμάν του πίσω τροχού. Γιατί να κοπεί ένας τόσο μεγάλης διαμέτρου άξονας; Σίγουρα όλοι μας έχουμε μια γρήγορη απάντηση να δώσουμε και μάλιστα μπορούμε να την συνοδεύσουμε με ποσοστά. “Δίνω 80% πιθανότητες πως είχε σφίξει λάθος τη ζάντα όταν άλλαξε το πίσω λάστιχο” θα πει ο ένας. “Έμενα ένας φίλος μου το έπαθε από χαλασμένο ρουλεμάν” θα πει ο άλλος και όλοι θα υποστηρίζουν τη μία και μόνη αλήθεια… την δική τους! Εμείς από την μεριά μας ως δημοσιογράφοι είμαστε υποχρεωμένοι να προβάλουμε το γεγονός, το οποίο μπορεί όντως να οδηγήσει τη Ducati σε επίσημη ανάκληση, όπως είχαμε κάνει στην περίπτωση των KTM 1290 Adventure και BMW R1200GS  (πληρώνοντας το τίμημα αρχικά, αλλά εν συνεχεία δικαιωθήκαμε). Ταυτόχρονα όμως θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, ώστε να μην γινόμαστε το “όχημα”, όποιου έχει κάνει κακή χρήση ή συντήρηση της μοτοσυκλέτας του, με σκοπό να διεκδικήσει τη δωρεάν επισκευή ή αντικατάστασή της.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση λοιπόν, υπάρχουν πολλά περισσότερα σενάρια για τα αίτια που προκάλεσαν το κόψιμο του άξονα. Μέσα σε αυτά είναι τόσο η κατάσταση ή αν θέλέτε η ποιότητα του ρουλεμάν. Στα μονόμπρατσα ψαλίδια το ρουλεμάν του πίσω τροχού δέχεται ισχυρές καταπονήσεις και απαιτεί τακτικό έλεγχο και αντικατάσταση. Μη γνωρίζοντας πόσα χιλιόμετρα έχει κάνει η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα και μη γνωρίζοντας αν είχε ελεγχθεί το ρουλεμάν όπως ορίζει ο κατασκευαστής, είναι δύσκολο να απορρίψεις αυτά τα σενάρια. Ούτε φυσικά γνωρίζουμε αν στο παρελθόν η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είχε πέσει (μία ή περισσότερες φορές) και είχε υποστεί κάποια ζημιά στο επίμαχο σημείο.     

Ο εργαστηριακός έλεγχος θα μπορούσε να αποκαλύψει πολλά, όπως έχουμε δει να συμβαίνει στο R&D της Akrapovic, και την φέρνουμε ως παράδειγμα γιατί διαθέτει ένα από τα καλύτερα διαγωστικά κέντρα, όπως διαπιστώσαμε οι ίδιοι μόλις λίγους μήνες πριν. Εργαστηριακός έλεγχος από φωτογραφία βέβαια δεν γίνεται...

Παρακολουθούμε το θέμα και στην πρώτη εξέλιξη ενημερώνουμε με update...

Ετικέτες

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.