Eicma 2021 αποκλειστικό: Το επόμενο βήμα της Brembo

Και όλα όσα παρουσίασε στην Eicma
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/11/2021

Προσκεκλημένοι της Brembo είχαμε την ευκαιρία μίας συνέντευξης και προσωποποιημένης ξενάγησης στο περίπτερό τους, όπου το σημαντικότερο νέο είναι η κατεύθυνση που θέλουν να ακολουθήσουν στο μέλλον και ο τρόπος που θεωρούν πως πρέπει να αναπτυχθούν, τώρα που ελέγχουν σχεδόν το σύνολο της αγοράς.

Η πορεία της Brembo υπήρξε σταθερά ανοδική από το 1961 που ιδρύθηκε από τον Emilio Bombassei, πατέρα του σημερινού προέδρου, και συνεχίζει αλματώδης τα τελευταία χρόνια έχοντας προχωρήσει σε μία στρατηγική σειρά εξαγορών. Από την εποχή που μία πινακίδα έξω από το Bergamo που ανέγραφε «Freni – Brembo» έδειχνε την βάση του μικρού εργαστηρίου, μέχρι σήμερα που οι εγκαταστάσεις που ελέγχει γεμίζουν με κουκίδες τον παγκόσμιο χάρτη σε πολλά διαφορετικά σημεία, η Brembo έκανε πάντα το ίδιο: Κατασκεύαζε δαγκάνες, δίσκους και άλλα εξαρτήματα για το φρενάρισμα συνεχώς εξελίσσοντας τα προϊόντας της.

Η συνεχής εξέλιξη ήταν ο βασικός στόχος της Brembo και το κύριο χαρακτηριστικό που την έκανε να ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό και τελικά να οδηγείται σε καθολική επικράτηση, φτάνοντας να ελέγχει έως και 97% σε ορισμένους τομείς της αγοράς. Μοιραία βέβαια η συνεχής εξέλιξη γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, απαιτώντας ολοένα και περισσότερο χρόνο, όσο φτάνεις στο πάνω όριο της τεχνολογίας υλικών και το ανώτατο στάδιο της βελτίωσής τους. Όταν λοιπόν έχεις συνδυάσει τον ρυθμό ανάπτυξης με την διαρκή εξέλιξη που η φυσική τροπή των πραγμάτων επιβραδύνει, κι όταν αρχίζουν να τελειώνουν οι ανταγωνιστές που υπάρχουν για να εξαγοράσεις, αρχίζει να διαφαίνεται στον ορίζοντα μία στασιμότητα.

Αυτή είναι και η ανησυχία των ανθρώπων στην Brembo καθώς έχοντας χτίσει έναν μηχανισμό για να εξαντλήσει την εξέλιξη των εξαρτημάτων στο φρενάρισμα, πρέπει να τον ταΐσει με τον επόμενο άθλο ή να τον δει να μπαίνει σε τέλμα. Μία γρήγορη παρένθεση σε αυτό το σημείο καθώς μιλάμε για ένα κομβικό στάδιο από το οποίο έχει περάσει κάθε εταιρεία που κατάφερε να αναπτυχθεί στον μέγιστο βαθμό που θα μπορούσε και έχει γίνει πάρα πολύ καλή στον τομέα της, αφήνοντας πολύ πίσω τον ανταγωνισμό. Η ιστορία μας έχει δείξει πως όποιος κάνει το λάθος να διαλέξει την στασιμότητα και να μείνει στην ευθεία, έχοντας ξεπεράσει το βουνό πίσω του, μετά από χρόνια χάνει ποσοστό και αποκτά νέο ανταγωνισμό εκεί που δεν το περίμενε. Όπως βέβαια μας έχει δώσει παραδείγματα που δοκίμασαν κάτι τελείως νέο και σταδιακά μπήκαν σε έναν νέο δρόμο, εγκαταλείποντας την λεωφόρο που είχαν με κόπο δημιουργήσει.

Ωστόσο η Brembo έχει βάλει ήδη στόχο να κάνει το επόμενο βήμα το οποίο θα είναι να γίνει “solution provider” για τις εταιρείες που προμηθεύει και μάλιστα με ανάγκες που αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν. Μάλιστα, αυτό είναι το μεγάλο νέο. Η εξέλιξη του ABS έχει βασιστεί σε ένα σύστημα φρεναρίσματος που κατά βάση είναι ίδιο από την απαρχή της αυτοκίνησης και η εξέλιξή του αρχίζει να φτάνει στο ανώτατο δυνατό πεδίο. Οι διάφορες μονάδες και οι ECU μαζεύουν δεδομένα από διαφορετικούς αισθητήρες και έπειτα ελέγχουν μία ολότελα «αναλογική» δαγκάνα. Τι θα μπορούσε όμως να γίνει αν η δαγκάνα αυτή μπορούσε όχι μόνο να δώσει πολλά περισσότερα στοιχεία αλλά ακόμη και να αποφασίσει εκείνη για την πίεση που πρέπει να ασκήσει; Θα άνοιγε ένας τελείως νέος τρόπος εφαρμογών ξεκινώντας με πρώτο και καλύτερο τις μονάδες ABS.

Θα μπορούσε ακόμη ο αναβάτης να ξέρει την εσωτερική θερμοκρασία του συστήματος, ώστε να διαλέξει εκείνη την στιγμή αν θα κόψει ρυθμό, ώστε να χρησιμοποιεί τα φρένα του λιγότερο μειώνοντας την φθορά τους μέχρι να πέσει η θερμοκρασία τους, ή να συνεχίσει κανονικά αλλά να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή πόσο ακριβώς πιέζει το υλικό. Οι κατευθύνσεις είναι πολλές και ταυτόχρονα είναι και άγνωστες, δεν ξέρουμε αυτή την στιγμή που μπορούν να οδηγήσουν, είναι κάτι νέο που δεν υπήρχε πριν και είναι ο τομέας που θα επενδύσει η Brembo στο μέλλον!

Όλα αυτά αποτυπώνονται στην νέα δαγκάνα “New G SESSANTA” για την οποία πρώτοι διαβάσατε εδώ, ένα concept που δημιουργήθηκε για τον εορτασμό της επετείου 60 ετών. Η εμφάνιση είναι εμπνευσμένη από την πρώτη δαγκάνα για μοτοσυκλέτα που σχεδίασε η εταιρεία, το “G” είναι τιμητικό προς τον τότε σχεδιαστή και το «Sessanta» αναφορά στα εξήντα χρόνια. Η νέα πρωτότυπη δαγκάνα έχει ενσωματωμένα LED ώστε ο αναβάτης να μπορεί να αποδώσει τον χρωματισμό που επιθυμεί. Στην ανακοίνωσή της η Brembo τονίζει την προσωποποίηση της εμφάνισης αλλά αναφέρει σε δεύτερο βαθμό πως μπορεί να γίνει και συλλογή δεδομένων.

Στην από ημέρες πριν, προγραμματισμένη συζήτηση που εμείς είχαμε με στελέχη της εταιρείας, η προσωποποίηση της εμφάνισης είναι το πρώτο στάδιο εφαρμογής για κάτι τέτοιο, όμως στόχος είναι η εξέλιξη στο πλαίσιο του “solution provider” που σημαίνει πως οι κατασκευαστές θα μπορούν να αντλούν δεδομένα από εκεί, και είτε να τα χρησιμοποιούν για να τροφοδοτήσουν ηλεκτρονικά βοηθήματα που ήδη γνωρίζουμε, όπως το ABS, είτε για νέες εφαρμογές που σήμερα αποτελούν ιδέες και δεν τις έχουμε δει να υλοποιούνται. Το γεγονός πως η Brembo θέλει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση δεν είναι νέο, ούτε και μυστικό, το έχει πει αλλά το έχει πει στα ψιλά γράμματα. Εκείνο που είναι νέο και βγήκε μέσα από την συζήτηση, είναι η αγωνία να αποφύγουν την στασιμότητα που φέρνει η καθολική επικράτηση και το γεγονός πως δεν γνωρίζουν ακριβώς που οδηγεί αυτός ο δρόμος. Και ούτε και κάποιος μπορεί να ξέρει αν δεν γίνει έρευνα. Το γεγονός πως το να ανάβουν οι δαγκάνες της μοτοσυκλέτας σου, έτσι απλά χωρίς να κάνουν τίποτα άλλο με αυτή την νέα ιδιότητα, είναι οριακά χαζό και δίχως πρακτική αξία, φαίνεται από την ανακοίνωση της Brembo που ψάχνοντας να βρει για πιο λόγο να το θέλεις, σου λέει πως μία ιδέα είναι να την ξεχωρίζεις στο πάρκινγκ αφήνοντας τις δαγκάνες να αναβοσβήνουν. Πραγματικά το τελευταίο που θα ήθελες για να πληρώσεις ακριβότερα ένα νευραλγικό εξάρτημα αντί απλά να βάλεις μόνος σου ένα LED, αν πράγματι χρειαζόσουν ένα φωτάκι να αναβοσβήνει όταν την παρκάρεις. Προφανώς λοιπόν και η “New G SESSANTA” αλλού στοχεύει, σε όσα αναλύουμε πιο πάνω.

Από εκεί και πέρα το πλάνο αυτό της Brembo δεν γίνεται να ολοκληρωθεί απλά δίνοντας ψηφιακές επεκτάσεις σε ένα καθαρά αναλογικό έως τώρα εξάρτημα. Για να γίνεις η μοναδική στάση ενός προμηθευτή σε ότι αφορά το φρενάρισμα, απαιτείται να μπορείς να του δώσεις τα πάντα, ιδιαίτερα σε ένα μέλλον που το κάθε τι με οικολογική ατζέντα μπαίνει πρώτο στην λίστα. Η πρόσφατη εξαγορά της SBS (Νοέμβριος 2020) εκτός από την απόκτηση ενός στρατηγικού προμηθευτή σε τακάκια της έδωσε την ικανότητα να καθοδηγεί τις εξελίξεις και σε αυτό τον τομέα. Στόχος με την SBS είναι να αντικαταστήσουν μέχρι το 2024 όλα τα τακάκια όπως τα γνωρίζουμε με νέα που έχουν πράσινο παρονομαστή και χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά με πλήρη απεξάρτηση σε μέταλλα που είναι δύσκολο να βρεθούν και που κάθε χρόνο φέρνουν ανατιμήσεις. Μία από τις λίγες φορές που η πράσινη ατζέντα στην αυτοκίνηση γίνεται με όφελος στην τσέπη του καταναλωτή χωρίς να του ζητάνε να αλλάξει πλήρως τις συνήθειες του. Η παραπάνω τροπή με την SBS εξυπηρετεί παράλληλα και τον πιο μακρινό στόχο για να γίνει η Brembo τελικός σταθμός κάθε κατασκευαστή μοτοσυκλετών σε ότι αφορά το φρενάρισμα.

Για να αποφύγει και έναν από τους κινδύνους που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, μένοντας πιστή στον δρόμο που την έχει οδηγήσει στο σημερινό υψηλό σημείο, η Brembo ανακοινώνει και ένα νέο πρόγραμμα after market εξοπλισμού, ώστε να συνεχίσει να είναι το όνομά της εφάμιλλο με το καλύτερο σύστημα φρεναρίσματος. Προφανώς βέβαια και για να εισπράξει από ακόμη ένα κύκλο προϊόντων! Με το νέο “UPGRADE” πρόγραμμα να επεκτείνεται σε όλες τις γενικές κατηγορίες μοτοσυκλετών, Custon – Road – Off Road – Racing, κάθε αναβάτης μπορεί να αναβαθμίσει το υπάρχον σύστημα φρεναρίσματος με ένα νέο της Brembo. Που διαφέρει αυτό το νέο πρόγραμμα, που με περηφάνια ανακοινώνει η εταιρεία, από τις λύσεις που έδινε μέχρι τώρα; Στην διαθεσιμότητα και την εξειδίκευση των νέων προϊόντων, που είναι απλό να το λέει κανείς, αλλά βασικό και ταυτόχρονα κοστοβόρο να το επιτύχεις:

Στον ίδιο δρόμο είναι και η ανακοίνωση της GP4-MINI, της αγωνιστικής τετραπίστονης δαγκάνας που έρχεται να προστεθεί στην οικογένεια των GP4 και να δώσει μία ακριβή αλλά καλή λύση σε νέους αναβάτες που μπαίνουν στην αγωνιστική οδήγηση με τις μικρές μοτοσυκλέτες, αλλά και όσους τις χρησιμοποιούν για προπόνηση.

Ο σχεδιασμός αντιγράφει τις δαγκάνες των superbike και προσφέρει τον ίδιο βαθμό στρεπτικής ακαμψίας και απόδοσης, ξεκλειδώνοντας δυνατότητες που δεν έβρισκες εύκολα σε αυτή την κατηγορία, μειώνοντας την ποσότητα υγρών που απαιτούνται για μεγαλύτερη αμεσότητα στο φρενάρισμα, ασκώντας ταυτόχρονα περισσότερη δύναμη, αν και θα αργήσουμε να το δούμε στην πράξη καθώς θα φτάσει στην αγορά από το 2023.

Στόχος της Brembo λοιπόν είναι δημιουργήσει το επόμενο πεδίο εφαρμογής και να καθοδηγήσει τις εξελίξεις και σε αυτό.

Ετικέτες

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha