Εκατοστά πριν την παραλίγο μετωπική [VIDEO]

Παράδειγμα για την στιγμή της κακής απόφασης…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/3/2020

Ο νεαρός Arthur Malléjac έχει βγει βόλτα με έναν φίλο του, οδηγώντας KTM Duke 790 και πηγαίνοντας πάνω από το όριο στις αχανείς ευθείες που έχει το Βέλγιο, ανάμεσα στα χωράφια. Σε μία ελαφριά ανύψωση του εδάφους που κρύβει την ορατότητα, συναντά ξαφνικά στο ρεύμα του τρεις μοτοσυκλέτες, οι δύο από αυτές πηγαίνουν δίπλα – δίπλα και κόβοντας στα 140 χιλιόμετρα, από τα 160 που πήγαινε πριν, ουσιαστικά κλείνοντας το γκάζι μιας και δεν πρόλαβε να κάνει κάτι άλλο, ο Arthur περνά ανάμεσά τους, μόλις εκατοστά από τα κλιπονς του Kawasani Ninja και του BMW S1000R.

Μία μετωπική σύγκρουση θα είχε ολέθρια αποτέλεσμα για τους αναβάτες και ήταν θέμα τύχης που αποφεύχθηκε, αν και πηγαίνοντας τέρμα δεξιά ο αναβάτης του Kawasaki πέφτει, ευτυχώς μόνος του.

Η παρέα των αναβατών επέλεξε την προσπέραση στο προπορευόμενο αυτοκίνητο πάνω ακριβώς στο σημείο του δρόμου που λόγο υψομετρικής διαφοράς έκρυβε το αντίθετο ρεύμα. Ο νεαρός Arthur, μαζί με τον φίλο του που τον ακολουθούσε κατά πόδας, παραβιάζοντας και οι δύο το όριο ταχύτητας, ευτυχώς δεν συγκρούστηκαν με μετωπικά με τους υπόλοιπους μοτοσυκλετιστές που τόσο απερίσκεπτα βγήκαν στο αντίθετο ρεύμα, διαπράττοντας ολέθριο και βλακώδες λάθος.

Χρησιμοποιούμε το Video ως παράδειγμα προς αποφυγή, καθώς τώρα που ο καιρός καλυτερεύει βλέπουμε να αυξάνονται οι βόλτες με μοτοσυκλέτες, αλλά δυστυχώς ταυτόχρονα αυξάνονται και τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα.

Κομμάτι της διασκέδασης του μοτοσυκλετιστή είναι να οδηγεί γρήγορα σε επαρχιακούς δρόμους με την παρέα του, τότε όμως θα γίνουν και πολλά ατυχήματα, καθώς η ευφορία της στιγμής, η τάση ανταγωνισμού που υπάρχει λίγο – πολύ στον κάθε ένα και η ένταση της στιγμής, οδηγούν σε αποφάσεις που κανονικά δεν θα τις έπαιρνε κανείς. Αυτό το πλαίσιο της απόφασης, είναι που πρέπει να προσέχουμε και εδώ στην Ελλάδα, καθώς βλέπουμε αναβάτες που κανονικά δεν θα λειτουργούσαν με τρόπο απερίσκεπτο όπως συμβαίνει στο video, που κοροϊδεύουν όσους φέρονται απερίσκεπτα, να παρασύρονται από την στιγμή και να κάνουν λάθη…

Το κακό παράδειγμα των πιο πάνω, είναι το παρά κάτω:

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες