Ελληνική πρόκριση: Το Γερμανικό MOTORRAD εκθειάζει DCR-018!

Θα εκτεθούν στο MOTO Test Ride Event 2019!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2019

Απίθανο αφιέρωμα στην ειδική έκδοση του MOTORRAD που ξεκινά από το εξώφυλλο με τις λέξεις Ελληνική, Θεϊκή και Λαμπρή για να επεκταθεί ακόμη πιο διθυραμβικά σε ένα μεγάλο αφιέρωμα στις επόμενες σελίδες κλείνοντας με ένα «ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ»!

Μιας και δεν είσαστε όλοι αναγνώστες της έντυπης έκδοσης του ΜΟΤΟ, διότι αν ήσασταν θα είχατε ήδη αντιληφθεί πως οι Γερμανοί λένε λίγα και όχι υπερβολές, να κάνουμε μία πολύ σύντομη εξήγηση για το πώς έφτασαν οι ξένοι ένας-ένας να παθαίνουν υστερία: Διότι δεν είναι Έλληνες! Ορίστε, τώρα το έχουμε εξηγήσει...

Ο κύκλος των αναγνωστών που παρακολουθεί σε κάθε τεύχος την δημιουργία της DCR-018 -κατά αποκλειστικότητα- από την σχεδίαση, το σετάρισμα των μηχανημάτων, την δημιουργία των ειδικών εργαλείων και όλα τα υπόλοιπα - αντιλαμβάνεται πως είναι ένα μικρό θαύμα όταν κατεβάζεις μία μοτοσυκλέτα που έχει τόση πολύ δουλειά από τον πάγκο, και δύο αναβάτες με διαφορετικό ύψος την καβαλούν με μηδέν χιλιόμετρα και πηγαίνουν γρήγορα, πραγματικά γρήγορα!

Αυτό σημαίνει ένα πράγμα, πως ότι έχει γίνει, έχει γίνει αλάνθαστα! Παρουσιάζουμε αρκετές custom μοτοσυκλέτες στο περιοδικό, εξαιρετικές δουλειές που τις οδηγούμε πρώτα ή που έχουμε παρακολουθήσει την εξέλιξή τους, όπως και των δύο DCR. Μία τέτοια περίπτωση είναι του Πέτρου Χατζηροδέλη και των πανέμορφων custom μοτοσυκλετών που επίσης τους κάναμε τα πρώτα τους χιλιόμετρα.

Για αυτό και όταν εμείς λέμε πως δεν είναι το ίδιο, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό.

Η DCR-018 είναι μία περίπτωση που αντίστοιχη δεν έχει υπάρξει στην Ελλάδα, και για αυτό ίσως θα δει κανείς κάποιους που αδυνατούν να καταλάβουν για πιο λόγο εκστασιάζονται οι υπόλοιποι, εμείς και ο ξένος ειδικός τύπος, για την ιδιαίτερη σε εμφάνιση DCR-018. Δεν είναι μία μοτοσυκλέτα που φτιάχτηκε για να λες τι όμορφη που είναι.

Δεν πωλείται - εκτός κι αν κάποιος θέλει να ξοδέψει μία μικρή περιουσία – δεν είναι στατική επίσης.

Δουλεύει εξαιρετικά και εκκωφαντικά μπορούμε να σας πούμε, και ο στόχος της ήταν να αποκαλύψει την κατασκευαστική δεινότητα της DNA Filters και να τραβά τον κόσμο, δηλώνοντας την παρουσία της. Να αναδεικνύει τα καλύτερα φίλτρα του κόσμου, τα ελληνικά. Κι αυτό το έχει καταφέρει πλήρως και με το παραπάνω! Κι αφιερώματα όπως αυτό στο MOTORRAD για μία εταιρία καθαρά εξαγωγική, όπως η ελληνική DNA, είναι εργαλεία για την δουλειά της.

Από την σχεδίαση ενός πλαισίου που είναι ρεζερβουάρ, είναι ταυτόχρονα και φαίρινκγ, είναι και το βασικό δομικό στοιχείο για έναν κινητήρα που μέχρι πριν αποτελούσε ενεργό μέρος του πλαισίου, που δυσκολεύει τα πράγματα όταν δεν έχεις σχεδιάσει ο ίδιος και τον κινητήρα, μέχρι την επιλογή των γεωμετρικών στοιχείων, των αναρτήσεων, των φρένων και όλου του R&D που απαιτεί κάτι τέτοιο, ώστε να καταλήξεις να έχεις ένα έκθεμα που ταυτόχρονα αποτελεί μαγεία στον δρόμο, ο δρόμος που πρέπει να περάσεις δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, και δεν είναι ευθεία.

Πολλοί μπορούν να σχεδιάσουν, λίγοι να κατασκευάσουν, και ένας-δύο να φτιάξουν κάτι που δεν έχει λάθη και τραβά τα βλέμματα όλου του κόσμου. Και μέχρι τώρα δεν υπάρχει άλλος Έλληνας που να έχει καταφέρει κάτι αντίστοιχο!

Ο Ντίνος και ο Μάριος Νικολαΐδης δεν απολαμβάνουν αυτή την μοναξιά, για αυτό και σπαταλούν ακόμη περισσότερο από τον χρόνο τους για να αναλύσουν σε εμάς κάθε βήμα και για αυτό και εμείς καθόμαστε και ξημεροβραδιαζόμαστε για να τα μεταφέρουμε στο περιοδικό, ώστε στο τέλος να υπάρχει βήμα-βήμα όλη τους η εμπειρία αποτυπωμένη!

Βασικά και θεμελιώδη πράγματα, όπως το από που ξεκινούν να σχεδιάζουν, που τοποθετούν την τελεία στον τρισδιάστατο ψηφιακό κενό, μέχρι την γεωμετρία, το πώς μετρούν και ξανά μετρούν έναν εφιστάμενο κινητήρα, πως φτιάχνουν έναν άξονα ψαλιδιού που η BMW δεν έχει και στηρίζεται σε ρουλεμάν μόνο… όλα αυτά, είναι μαθήματα αποτυπωμένα που εξηγούν τα βήματα της DCR…

Οι Γερμανοί στο MOTORRAD -ναι και για αυτό- τράβηξαν το βλέμμα τους μόλις είδαν μπόξερ. Ξέρουν όμως να αναγνωρίζουν τι σημαίνουν οι κυψέλες που βλέπουν, αντιλαμβάνονται από τις φωτογραφίες ακόμη την μοναδικότητα και την κατασκευαστική αρτιότητα, διαφορετικά θα του έκαναν μία παρουσίαση ή και καθόλου. Ούτε ειδικές εκδόσεις, ούτε και εξώφυλλα.

Αυτά είναι για τους λίγους, κι εκεί ανήκει η DCR-018!

Το MOTORRAD δεν είναι το πρώτο, ούτε και το τελευταίο. Βλέπετε η DCR-018 από την ημέρα που παρουσιάστηκε στην EICMA δεν έχει σταματήσει να τραβά την δημοσιότητα, ενώ για πρώτη φορά σε ευρύ κοινό στην Ελλάδα θα εκτεθεί τώρα άμεσα, στο TEST RIDE EVENT του MOTO!

Αμέσως μετά αναχωρεί για το εξωτερικό όπου έχει προσκληθεί για μία σειρά από τα μεγαλύτερα events και εκθέσεις μοτοσυκλέτας, εκεί όπου θα την ξανά βρούμε κι εμείς…

Όσοι έρθετε στο MOTO Test Ride Event θα έχετε την ευκαιρία να την δείτε από κοντά μαζί με την μεγαλύτερη εξαδέλφη της, την DCR-017 και τρομάρα όλων μας… να την ακούσετε κιόλας!

 

 

Volonaut Airbike: Με 760.000 ευρώ δεν θα ξανά κολλήσεις στον Κηφισό!

Είναι πανάκριβο, ζυγίζει 30 κιλά και πετάει με 100 χλμ/ώρα
Volonaut
Από τον

Παύλο Καρατζά

20/8/2025

Ένας Πολωνός εφευρέτης παρουσιάζει το Volonaut Airbike – μια “ιπτάμενη μοτοσυκλέτα”. Εξαιρετικά ελαφριά και με μίνι τουρμπίνα, θα πετάει με ταχύτητα 100 χλμ/ώρα και όλα αυτά με μόλις 760.000 ευρώ!

Ο Tomasz Patan, εφευρέτης και επιχειρηματίας start-up από την Πολωνία, έχει ήδη γίνει γνωστός με το Jetson One. Η τελευταία του κατασκευή, το Volonaut Airbike, είναι ακόμα ελαφρύτερη και ακόμα πιο ριζοσπαστική. Θυμίζει αεροσκάφη από ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Το Volonaut Airbike κινείται από μια κεντρική μίνι τουρμπίνα που λειτουργεί με κηροζίνη, πετρέλαιο ή βιοκαύσιμο. Ο Tomasz Patan δεν θέλει να αποκαλύψει ακόμα τις ακριβείς τεχνικές λεπτομέρειες. Αρχικά είχε ανακοινώσει ότι η μέγιστη ταχύτητα θα ήταν 200 km/h, αλλά στην πραγματικότητα η μέγιστη ταχύτητα έχει οριστεί στα 102 km/h – σύμφωνα με τους κανονισμούς για τα ελαφριά αεροσκάφη χωρίς άδεια, τουλάχιστον στις ΗΠΑ.

Το χαμηλό βάρος είναι ακόμα πιο σημαντικό για μια “ιπτάμενη μοτοσυκλέτα”, με το συνολικό βάρος του Volonaut Airbike να είναι μόλις 30 κιλά. Ο Tomasz Patan χρησιμοποιεί ανθρακόνημα και εξαρτήματα από 3D εκτυπωτή για να επιτύχει μια πολύ ελαφριά κατασκευή. Η σχεδίαση του Volonaut Airbike είναι μίνιμαλ με μία μόνο θέση, εκείνη του αναβάτη, το μέγιστο βάρος του οποίου πρέπει να είναι 95 κιλά.

Η απογείωση και η προσγείωσή του γίνεται με ηλεκτρονικά βοηθήματα, χωρίς να γίνονται περισσότερες λεπτομέρειες γνωστές όσον αφορά τους αισθητήρες και τις παραμέτρους που παίρνουν υπόψη.

Η θέση του αναβάτη και το τιμόνι του Volonaut Airbike θυμίζουν μοτοσυκλέτα και ο Tomasz Patan δεν χρησιμοποιεί πιλοτήριο καθώς η κατασκευή δεν έχει εκτεθειμένους έλικες.

Μόλις λίγες ημέρες πριν η Volonaut δημοσίευσε το παρακάτω βίντεο από μια δοκιμαστική πτήση με το πρωτότυπο Airbike. Ωστόσο, ένα πρακτικό πρόβλημα είναι ότι μπορεί να παραμείνει στον αέρα μόνο για 10 λεπτά το πολύ και στη συνέχεια πρέπει να προσγειωθεί για ανεφοδιασμό.

Οι προπαραγγελίες έχουν πλέον ξεκινήσει για το Volonaut Airbike, που κοστίζει 760.000 ευρώ που περιλαμβάνει και το κόστος για την εκπαίδευση πτήσης!

Όσοι πιστοί λοιπόν μισούν την κίνηση και μπορούν να διαθέσουν αυτό το τεράστιο ποσό, ζυγίζουν κάτω από 95 κιλά και είναι διατεθειμένοι ανά δέκα λεπτά να σταματάνε για ανεφοδιασμό, παρακαλώ να σπεύσουν!