Έρχεται το ΕΜΟΤΥ με την αποκλειστική συμμετοχή του ΜΟΤΟ

Η ευρωπαϊκή ψηφοφορία για την μοτοσυκλέτα της χρονιάς

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/12/2021

Οι πιο παλιοί μας αναγνώστες θα θυμούνται τον θεσμό του IBOTY (International Bike Of The Year), όπου περιοδικά από όλο τον κόσμο ψήφιζαν για την ανάδειξη της μοτοσυκλέτας της χρονιάς. Στο IBOTY συμμετείχε αποκλειστικά για την Ελλάδα το ΜΟΤΟ, άλλη μία διεθνής αναγνώριση για το περιοδικό που συγκαταλέγεται στα κορυφαία του κόσμου.

Με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, οι ισορροπίες άλλαξαν και πολλά μέσα έπαψαν να υπάρχουν και μοιραία αυτό συμπαρέσυρε στην καταστολή και τον θεσμό του IBOTY. Τώρα όμως ξεκινά ένας εξίσου σημαντικός και με διεθνή βαρύτητα θεσμός, από τους ανθρώπους που οργάνωναν το IBOTY, με τη συμμετοχή όμως των κορυφαίων περιοδικών της Ευρώπης. Σε αυτόν το νέο θεσμό, το EMOTY (European Motorcycle Of The Year), επιλέχθηκε για άλλη μια φορά να εκπροσωπήσει την Ελλάδα αποκλειστικά το ΜΟΤΟ.

Μαζί με εμάς συμμετέχουν μερικά από τα πλέον δημοφιλή και έγκυρα περιοδικά της Ευρώπης με παγκόσμια απήχηση, όπως το γερμανικό MO, το KicXstart από την Ολλανδία, το "δικό μας" (λόγω της στενής συνεργασίας) Moto Mag από την Γαλλία, το ιταλικό Moto.It, το Solo Moto από την Ισπανία και φυσικά το Motorrijder από το Βέλγιο που έχει και την ευθύνη της διοργάνωσης.

Σε ό,τι αφορά την διαδικασία της ψηφοφορίας, όπως στο IBOTY έτσι και στο EMOTY οι συντακτικές ομάδες των περιοδικών ψηφίζουν τις τρεις καλύτερες μοτοσυκλέτες της χρονιάς κατά την δική τους άποψη, αιτιολογώντας με ένα μικρό κείμενο το σκεπτικό πίσω από τις προτιμήσεις τους, και στο τέλος αθροίζονται οι ψήφοι για την ανάδειξη των τριών καλύτερων με σειρά κατάταξης.

Αν και έχει ολοκληρωθεί η ψηφοφορία και μας έχουν γνωστοποιηθεί τα αποτελέσματα, θα περιμένουμε να ολοκληρωθεί το τυπικό κομμάτι της ολοκλήρωσης του άρθρου με τις απαντήσεις των εργοστασίων που έχουν μοτοσυκλέτες τους στην κορυφαία τριάδα, ώστε να τα ανακοινώσουμε και επίσημα, τόσο μέσα από το περιοδικό, όσο και εδώ στο site του ΜΟΤΟ.

Για να δώσουμε όμως ένα teaser στοιχείο, θα σας πούμε ότι μοτοσυκλέτα της χρονιάς αναδείχθηκε μία μεγάλη on-off που έκανε αίσθηση όταν παρουσιάστηκε, ενώ στις άλλες δύο θέσεις βρίσκονται μια ακόμη adventure έκπληξη και μια μοτοσυκλέτα που απέκτησε φανατικό κοινό μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα και πλέον διανύει την καλύτερη φάση της. Υπομονή λοιπόν για μερικές μέρες, μέχρι να την επίσημη ανακοίνωση!

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.