Έσπασε το ρεκόρ στις Σέρρες! Απογειώθηκε το Βουλγάρικο V4R: 1:17:614

Κράτησε ψηλά τον πήχη ο δικός μας Λευτέρης Πίππος!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/3/2019

Έφυγε από τα ελληνικά χέρια και όχι απλά έσπασε, αλλά διαλύθηκε το ρεκόρ πίστας στις Σέρρες από το Ducati V4R του Angel Karanyotov στον αγώνα του Βουλγάρικου πρωταθλήματος που διεξάγεται στις Σέρρες. Δίχως πολλές αλλαγές από εργοστασιακή μορφή, με αγωνιστική εξάτμιση, ελαστικά Dunlop παρόλο που έχει αυτοκόλλητα της Pirelli, και ενώ ακόμη ψάχνει τις ρυθμίσεις του –όπως χαρακτηριστικά παρατήρησε ο Λευτέρης Πίππος- ο Angel έσπασε το ρεκόρ…

Έμπλεξε σήμερα σε μάχη με τον πατροπαράδοτα ικανό Martin Choy ο οποίος συμμετέχει με R1 προσωρινά, έως ότου ετοιμαστεί η μοτοσυκλέτα του, με την οποία όμως κατάφερε να κρατηθεί στο επίπεδο του προηγούμενο ρεκόρ πίστας και τέλος να σημειώσει πτώση. Ο Choy έπεσε προσπαθώντας να φύγει εμπρός και να κρατήσει πίσω το σαρωτικό V4R που στην ευθεία έκλεβε εκκλησίες με απίστευτη διαφορά και τρομακτική έξοδο από τις στροφές. Ευτυχώς μονάχα ένα διάστρεμμα ήταν το αποτέλεσμα...

Για την ιστορία το προηγούμενο ρεκόρ το είχε θέσει πριν από ακριβώς δύο χρόνια, πάλι σε γύρο του βουλγαρικού πρωταθλήματος, η R1 της Wolf-Racing Motul, στο 1:18.939! Το δυνατότερο R1 της Ελλάδας και όχι μόνο, κατάφερε να θέσει και να κρατήσει για καιρό αυτό το νούμερο που έσπασε σήμερα με μεγάλη διαφορά.

Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Πίππος που τερμάτισε τρίτος κρατώντας ψηλά την σημαία, το σημερινό ρεκόρ είναι μόνο η αρχή. Μόλις ο Angel βρει τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, μόλις την εξελίξει ακόμη περισσότερο τότε το ρεκόρ της πίστας θα πέσει στο 1:16!!!

Ο Λευτέρης Πίππος βρέθηκε στις Σέρρες, παλεύοντας με ελάχιστη βοήθεια απέναντι σε Βούλγαρους αγωνιζόμενους που επί πολλούς γύρους αυτές τις μέρες έκαναν προπόνηση, ξόδευαν ελαστικά και έψαχναν τις μοτοσυκλέτες τους. Το ρεκόρ που έθεσε σήμερα το V4R στις Σέρρες δεν ήρθε ούτε άμεσα, ούτε αβίαστα, και σίγουρα έχει περιθώριο να κατέβει κι ακόμη πιο κάτω.

Με 130 συμμετοχές και μία πίστα που έχουμε να την δούμε τόσο γεμάτη για πάνω από μία δεκαετία, το Βουλγάρικο πρωτάθλημα εξελίσσεται ομαλά, χωρίς να χαρακτηρίζεται από την καλύτερη δυνατή διοργάνωση. Ο τεχνικός έλεγχος είναι σποραδικός, η χρήση των ελαστικών δεν επιβλέπεται και οι μπλε σημαίες πρακτικά ανύπαρκτες. Όμως το κλίμα είναι όμορφο και όλοι τους πειθαρχημένοι. Είναι λοιπόν οι συμμετέχοντες που διατηρούν υψηλά το επίπεδο κι αυτό οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε στους γείτονες και μάλιστα να παραδειγματιστούμε. Δίχως φωνές, δίχως προστριβές, οι Σέρρες αυτή την στιγμή σφύζουν από ζωή και η εικόνα που παρουσιάζουν δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αντίστοιχη ελληνική, των μετρημένων συμμετοχών…

Ο αγώνας συνεχίζεται, ακολουθώντας το πρότυπο των WSBK και αύριο εκτός από ένα νέο ρεκόρ, μπορεί να έχουμε και ακόμα μεγαλύτερη μάχη…

Θερμά συγχαρητήρια στον Μαρκεσίνη επίσης που μπήκε εντός δεκάδας με αξιοπρεπέστατη προσπάθεια, όπως και σε όλους τους υπόλοιπους Έλληνες που ανέβηκαν στις Σέρρες για να πάρουν μέρος στο Βουλγάρικο πρωτάθλημα με δικά τους έξοδα, χωρίς την υποστήριξη των χορηγών.

 

Σε πελάγη ευτυχίας ο Angel Karanyotov με το 1:17:614!!

το Ducati V4R στην αρχή των προπονήσεων...
Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες