Eysing PF40 by Pininfarina Design - Το όνομα πληρώνεται αδρά

Ηλεκτρική μικρή μοτοσυκλέτα με oversize τροχούς 26 ιντσών
Eysing PF40 by Pininfarina Design
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/12/2022

Το studio Pininfarina Design, που ανήκει πλέον κατα 76% στην ινδική Mahindra, βρίσκεται πίσω από τη μικρή ηλεκτρική μοτοσυκλέτα PF40 της ολλανδικής Eysing, με το όνομα του σχεδιαστή να εξαργυρώνεται στην τελική τιμή της.

Η τιμή του μοντέλου βάσης του PF40 (δηλαδή του Pioneer, που είναι και το μοναδικό ηλεκτρικό δίκυκλο της εταιρείας των 4 νεαρών Ολλανδών) ξεκινά από τα 7.070 ευρώ, ενώ ανάλογα τον εξοπλισμό φτάνουμε ακόμα και τα 10.110, ως τιμή έναρξης του ακριβότερου σε εξοπλισμό μοντέλου της Eysing. Την ίδια ώρα, η τιμή του PF40 ξεκινά από τα... 13.780 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.

Φτηνό δεν το λες, ενώ η τιμή γίνεται ακόμα πιο δύσπεπτη όταν ακούσεις τα τεχνικά χαρακτηριστικά του PF40. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα ντιζαϊνάτο μοτοποδήλατο ιπποδύναμης 2,7 hp, και μέγιστης τελικής 45 χλμ/ώρα στην ανοιχτή μορφή του. Εκεί που το PF40 εντυπωσιάζει είναι τόσο στο βάρος του (60 μόλις κιλά), όσο και στα oversize ελαστικά του στις 26 ίντσες, με τις ζάντες να θυμίζουν αμερικάνικο custom.

Το PF40 δεν μπορεί να δεχτεί συνεπιβάτη, ενώ στα φρένα έχουμε… ταμπούρα. Τα φώτα είναι LED, η αυτονομία ανακοινώνεται στα 100 χλμ., και η φόρτιση 0-100% θα πάρει 4 ώρες με ταχυφορτιστή και 8 ώρες χωρίς.

Άλλοι καιροί, άλλα ήθη, καθώς η Pininfarina Design που ίδρυσε ο Battista “Pinin” Farina το 1930, αρχικά έγινε γνωστή για το design των αυτοκινήτων των Ferrari, Alfa Romeo, Lancia, Maserati, κ.α., κατόπιν συνέχισε σχεδιάζοντας οχήματα ασιατικών εταιρειών όπως της Daewoo, Hyundai, κ.α., ενώ τώρα ασχολείται και με την ηλεκτρική κινητικότητα, σχεδιάζοντας πατίνια και ηλεκτρικά scooter -όπως το νέο concept αεροδυναμικού design για τα δίκυκλα της Vmoto Soco, που παρουσιάστηκε στην EICMA 2022.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.