FEMA και FIM ζητούν βελτιώσεις στην οδική ασφάλεια από την Ε.Ε.

Ανοιχτό γράμμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με συγκεκριμένα αιτήματα
fema-fim
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/3/2023

Με αφορμή τον μεγάλο αριθμό ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες που καταλήγουν σε θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς, FEMA & FIM συνέταξαν ανοιχτή επιστολή, με την οποία καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, τα κοινοβούλια και τις οδικές αρχές να αναλάβουν δράση.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου των FEMA & FIM:

“Τα πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οδική ασφάλεια ήταν ιδιαίτερα άσχημα για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας. Αν και ο αριθμός των θανατηφόρων ατυχημάτων έχει μειωθεί τα προηγούμενα χρόνια κατά 12% (έναντι αύξησης του αριθμού των μοτοσυκλετιστών), το 2020 3.042 αναβάτες μοτοσυκλέτας και 495 αναβάτες μοτοποδηλάτων (50 κ.εκ.) έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία δυστυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις χώρες της ΕΖΕΣ (Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών).

Αυτό σημαίνει ότι 3.537 άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους και λείπουν από τους αγαπημένους τους. Σημαίνει επίσης υψηλό κόστος για την κοινωνία. Σύμφωνα με το SWOV, το ολλανδικό εθνικό ινστιτούτο για την έρευνα στην οδική ασφάλεια, το κόστος ανέρχεται σε περίπου 6,5 εκατομμύρια ευρώ ανά θάνατο σε τροχαίο και σε 0,7 εκατομμύρια ευρώ ανά σοβαρό τραυματισμό σε τροχαίο. Μόνο για τους θανάτους αυτό σημαίνει σχεδόν 23 δις. ευρώ κόστος για την κοινωνία. Τα χρήματα και οι προσπάθειες που δαπανώνται για την οδική ασφάλεια δεν αποτελούν επομένως κόστος αλλά επένδυση σε ζωές, ποιότητα ζωής και μείωση του κόστους για την κοινωνία.

Οι οργανώσεις μοτοσικλετιστών FIM και FEMA καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις εθνικές κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια και τις οδικές αρχές στην Ευρώπη:

  • να συμπεριλάβουν τους μοτοσικλετιστές στις πολιτικές τους για την κινητικότητα και την οδική ασφάλεια,
  • να κατασκευάσουν ασφαλέστερους δρόμους που συγχωρούν λάθη, και να τους διατηρήσουν ασφαλείς,
  • να βελτιώσουν την εκπαίδευση και την κατάρτιση (τόσο πριν όσο και μετά την απόκτηση του διπλώματος οδήγησης) των μοτοσυκλετιστών όπου να διδάσκονται όχι μόνο οι απαραίτητες δεξιότητες και γνώσεις, αλλά και η σωστή συμπεριφορά στον δρόμο, η αμυντική οδήγηση και η συνειδητοποίηση της έκθεσης σε κινδύνους,
  • να καθοριστούν πρότυπα για τις τεχνικές βελτιώσεις στις μοτοσυκλέτες και την ευδιάκριτη εμφάνιση των μοτοσυκλετιστών με τη χρήση πρόσθετων φωτιστικών σωμάτων, και τέλος
  • να διευκολυνθούν αποτελεσματικές εκστρατείες προώθησης για τη χρήση κράνους, τη χρήση προστατευτικού ρουχισμού και την επικίνδυνη συμπεριφορά, αλλά και προς τους οδηγούς αυτοκινήτων να προσέχουν περισσότερο τους μοτοσυκλετιστές.

Δείτε ΕΔΩ την πλήρη ανοιχτή επιστολή που υπογράφουν ο Jesper Christensen, Διευθυντής της Επιτροπής Κινητικότητας της FIM και ο Dolf Willigers, Γενικός Γραμματέας της FEMA.

Ετικέτες

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο - Στον αρκτικό κύκλο του Καναδά [Gallery]

Ασταμάτητη βροχή, λάσπη, 4° βαθμοί Κελσίου και πυκνή ομίχλη στον Dempster Highway
SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/7/2025

Στον καναδικό βορρά συνεχίζει το SYM Arctic Route με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το SYM ADXTG 400 να προσεγγίζουν τον Αρκτικό Κύκλο του Καναδά μέσω της απαιτητικής Dempster Highway. 

Παρά τη συνεχή βροχή, την ομίχλη και τις δυσκολίες του χωμάτινου τερέν, το adventure scooter της SYM κατάφερε να φτάσει σε ακόμα ένα ορόσημο του ταξιδιού, χωρίς να παρουσιάσει κάποιο τεχνικό πρόβλημα.

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Η επόμενη αποστολή του SYM ARCTIC ROUTE 2025 ήταν η προσέγγιση του Αρκτικού κύκλου του Καναδά. Για να επιτευχθεί ο στόχος θα έπρεπε – με αφετηρία την Dawson City – να οδηγήσω περίπου 410 χλμ. πάνω στον χωμάτινο οδικό άξονα Dempster Highway, προκειμένου το απροβλημάτιστο SYM ADXTG 400 να πατήσει τη νοερή γραμμή του καναδέζικου Αρκτικού κύκλου. Πάμε ξανά βορρά…
 Δυστυχώς, οι καιρικές συνθήκες καθοδόν κάθε άλλο παρά ευνοϊκές ήταν! Ασταμάτητη βροχή, τσουχτερό κρύο (4°C) και πυκνή ομίχλη επικρατούσαν σε όλη τη διαδρομή προς τον αρκτικό προορισμό, γεγονός που με υποχρέωσε να διακόψω προσωρινά την πορεία μου (μετά από 8 ώρες οδήγησης και μόλις 280 χλμ.) και να κατασκηνώσω στην άκρη του δρόμου. Όμως, το δυσκολότερο πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα η κατάσταση του δρόμου, ο οποίος είχε μετατραπεί σ’ ένα εργοτάξιο λάσπης, δυσχεραίνοντας αφάνταστα την οδήγηση…
Την επόμενη μέρα, επιστρατεύοντας πολύ κουράγιο και επιμονή, κατάφερα να προσεγγίσω εντέλει τον Αρκτικό κύκλο μετά από 130 βασανιστικά χιλιόμετρα και να πανηγυρίσω (κάτω από εκνευριστικό ψιλόβροχο) την ολοκλήρωση άλλου ενός αρκτικού άθλου. Κι όταν σίγησαν οι μοναχικοί πανηγυρισμοί, έκανα αμέσως μεταβολή και κατευθύνθηκα στον κοντινό οικισμό Eagle Plains, όπου και διανυκτέρευσα ξανά στη σκηνή μου. Πάντα με το σπρέι πιπεριού στο προσκέφαλο, υπό τον φόβο των αρκούδων…
Στην Dawson City όπου επέστρεψα με λιακάδα, ξεκουράστηκα και ανασυγκροτήθηκα για την επικείμενη επιστροφή στο μακρινό Montreal – μόλις 6.500 χλμ. με χώριζαν πλέον από το φινάλε του βορειοαμερικανικού οδοιπορικού μου! Ωστόσο, η πιο δυνατή ανάμνηση που μου χάρισε η πόλη των χρυσοθήρων ήταν αναμφίβολα η συνάντησή μου με τον καλοσυνάτο Αντώνη Ντόβα, τον ιδιοκτήτη του ελληνικού εστιατορίου “The Drunken Goat”. Εγκαταστημένος στην Dawson City τα τελευταία 25 χρόνια, ο Αντώνης με καλωσόρισε με περίσσια χαρά και προχώρησε σε μια αυθόρμητη κατάθεση ψυχής για την ζωή του εδώ στον παγωμένο βορρά του Καναδά, η οποία με συγκίνησε αφάνταστα. Φίλε Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ…”