FIM: Εγκαίνια για το Μουσείο Αγωνιστικών Μοτοσυκλετών της - Στην Ελβετία

Στις παλιές εγκαταστάσεις της FIM βρήκε στέγη η αγωνιστική ιστορία της μοτοσυκλέτας - Παρόντες νέοι και παλιοί Παγκόσμιοι Πρωταθλητές
FIM Motorcycling Racing Museum
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Με παρουσία ιστορικών προσωπικοτήτων και Παγκόσμιων Πρωταθλητών από τον χώρο της μοτοσυκλέτας εγκαινίασε η FIM το νέο Racing Motorcycle Museum (RMM) στη Mies της Ελβετίας, δημιουργώντας έναν μόνιμο χώρο αφιερωμένο στην ιστορία και την εξέλιξη των αγώνων μοτοσυκλέτας.

Τα εγκαίνια έγινα υπό την παρουσία στελεχών της τοπικής αυτοδιοίκησης, μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της FIM, προσκεκλημένων εκπροσώπων των εθνικών ομοσπονδιών, Παγκόσμιων Πρωταθλητών του 2025 και της ευρύτερης οικογένειας της FIM.

FIM Motorcycle Racing Museum

Το νέο μουσείο στεγάζεται στο κτίριο που μέχρι πρόσφατα βρισκόταν η έδρα της FIM, στη μικρή Ελβετική κοινότητα Mies, και φιλοδοξεί να αποτελέσει το σημείο αναφοράς για την πορεία και κληρονομιά των αγώνων μοτοσυκλέτας, από την εποχή των πρωτοπόρων έως και σήμερα.

FIM Motorcycle Racing Museum

Μετά την επίσημα εγκαίνια, ο πρόεδρος της FIM, Jorge Viegas και ο αθλητικός διευθυντής, Fabio Muner, κάλεσαν στη σκηνή τέσσερις θρυλικές μορφές του αθλήματος: τον 15 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ταχύτητας Giacomo Agostini, τον 4 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Motocross Harry Everts, τον Trial & Road Racing Legend Sammy Miller και τον Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna. Οι ανωτέρω αποτέλεσαν και τους πρώτους επίσημα εισαχθέντες στο νέο FIM Hall of Fame.

FIM Motorcycle Racing Museum

Κάθε τιμώμενος έλαβε ένα ειδικής έκδοσης ρολόι, προτού αφήσει το αποτύπωμα της παλάμης του για μία μοναδική σύνθεση σε μοτίβο καρό σημαίας που θα κοσμεί τον κήπο του RMM.

FIM Motorcycle Racing Museum

Ανάμεσα στα εκθέματα που φιλοξενούνται στο μουσείο δεσπόζουν οι μοτοσυκλέτες των Πρωταθλητών του 2025: Marc Márquez (FIM MotoGP), Toprak Razgatlioglu (WSBK), Toni Bou (TrialGP), Daniel Sanders (Rally-Raid), Josep Garcia (EnduroGP), Bartosz Zmarzlik (Speedway GP) και Romain Febvre (MXGP).

FIM Motorcycle Racing Museum

Το RMM όμως αφηγείται όλη την ιστορία των αγώνων, παρουσιάζοντας εμβληματικές μοτοσυκλέτες κειμήλια από κάθε κατηγορία, μεταξύ των οποίων:

  • η AJS Porcupine με την οποία ο Leslie Graham κατέκτησε το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα Grand Prix το 1949
  • η θρυλική εξακύλινδρη Honda RC166, 250 κυβικών του 1967, του Mike Hailwood
  • η Yamaha YZR-M1 του Valentino Rossi από το 2004
  • η Kawasaki ZX-10R του Jonathan Rea του 2016
  • η Honda RC213V του Marc Márquez από το 2018
  • η Yamaha YZ450F του Stefan Everts (2006)
  • η Beta Zero prototype του Jordi Tarres (1989)
  • η Zaeta DT450RS του Francesco Cecchini (2019)
  • η BMW R80 G/S του Hubert Auriol από το Dakar του 1981
  • η GASGAS EC350F του Andrea Verona (2024)
  • η Yamaha YZF-R7 της Team Europe από τα πρώτα FIM Intercontinental Games του 2025.

Μετά το τέλος των εγκαινίων, οι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του 2025 φωτογραφήθηκαν στην είσοδο του μουσείου, πριν από την τελετή βράβευσης FIM Awards 2025 στο συνεδριακό κέντρο SwissTech στη Λοζάνη.

FIM Motorcycle Racing Museum

Ο Πρόεδρος της FIM, Jorge Viegas, υπογράμμισε τη σημασία της δημιουργίας μιας μόνιμης στέγης για την ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, τονίζοντας πως το νέο μουσείο αποτελεί “έναν ανεκτίμητο εκπαιδευτικό θησαυρό για τις μελλοντικές γενιές”.

FIM Motorcycle Racing Museum

Ο Δήμαρχος της Mies, Pierre-Alain Schmidt, χαρακτήρισε το RMM “κεφάλαιο τοπικής υπερηφάνειας και διεθνούς εμβέλειας”, επισημαίνοντας τη συμβολή της FIM στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και στην ενίσχυση της ασφάλειας.

FIM Motorcycle Racing Museum

Τέλος, ο Fabio Muner ανέφερε πως το έργο ολοκληρώθηκε σε ιδιαίτερα στενό χρονικό πλαίσιο, με στόχο να αποτελέσει όχι ένα απλό μουσείο, αλλά μια ολοκληρωμένη εκπαιδευτική διαδρομή μέσα από την τεχνολογική εξέλιξη και την ιστορία των αγώνων.

FIM Motorcycle Racing Museum

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.