Γερμανικός Στρατός: Από την BMW στη Yamaha για τις off road μοτοσυκλέτες του

Η Tenere 700 έπεισε τις Bundeswehr να... αλλαξοπιστήσουν
Yamaha Terene 700 Γερμανικός Στρατός 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/2/2025

Η Yamaha Tenere 700 είναι το νέο "όπλο" των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων που αναβαθμίζουν την επιχειρησιακή τους ικανότητα στις εκτός δρόμου αποστολές.

Με τις δυνατότητες που τη χαρακτηρίζουν η πολιτική έκδοση της Yamaha Tenere 700 μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί και ως στρατιωτικό όχημα και έτσι ίσως να μην προκαλεί και μεγάλη έκπληξη που έπεισε τον στρατό της Γερμανίας να την επιλέξει ως την επόμενη μοτοσυκλέτα "παντός εδάφους".

Yamaha Terene 700 Γερμανικός Στρατός 2025

Η Tenere 700 θα πάρει τη θέση των BMW F 850 GS που είχε μέχρι τώρα ο Γερμανικός Στρατός, τα οποία και χρησιμοποιούσε από το 2019 με την υπηρεσία που προσέφεραν οι μοτοσυκλέτες των Βαυαρών να περιορίζεται σημαντικά χρονικά για τα δεδομένα ενός στρατού. Μάλιστα οι Γερμανοί αναφέρουν ότι έναντι της μοτοσυκλέτας που αντικαθιστά η Tenere 700 είναι φθηνότερη, πιο ελαφριά και ευέλικτη και έχει μεγάλη απόσταση από το έδαφος. Από τους λόγους που οδήγησαν  στην επιλογή της είναι και η ευκολία που παρουσιάζει στην επισκευή ζημιών αλλά και στη συντήρησή της. Οι F 850 GS "κατατάχθηκαν" για να αντικαταστήσουν τις KTM 400 LS-E M που είχαν αγοραστεί το 2003, οι οποίες πήραν με τη σειρά τους τη θέση των Hercules K 125 BW και K 180 BW που χρησιμοποιούνται για 30 και σχεδόν 10 χρόνια αντίστοιχα.

Η εν σειρά δικύλινδρη adventure θα χρησιμοποιηθεί από τους ταχυδρόμους του γερμανικού στρατού για την παράδοση μηνυμάτων και εντολών (σε φυσική μορφή ή USB stick) σε μονάδες που επιχειρούν στο μέτωπο, όταν για τον οποιοδήποτε λόγο έχουν αχρηστευτεί ή δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ηλεκτρονικά μέσα που έχει πλέον ένας σύγχρονος στρατός. 

Yamaha Terene 700 Γερμανικός Στρατός 2025

Θα χρησιμοποιηθεί επίσης και από την Γερμανική Στρατονομία και θα φέρει για αυτόν τον σκοπό όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό - ασύρματο, φάρο, σειρήνα, βαλίτσες κτλ. Οι μοτοσυκλέτες θα φέρουν επίσης θερμαινόμενα γκριπ, αλλά και ένα κουμπί "συσκότισης" που θα σβήνει οτιδήποτε φωτίζεται όταν λειτουργεί ένα πάτημα.

German_Army_Tenere
Είδαμε από κοντά τις νέες μοτοσυκλέτες ΠΡΙΝ τις παραλάβει ο Γερμανικός στρατός στην Intermot και ρωτήσαμε στο περίπτερο για τις συνθήκες της επιλογής αυτής

Οι πρώτες 30 μοτοσυκλέτες παραδόθηκαν ήδη στο κέντρο εκπαίδευσης οχημάτων των Bundeswehr στο Kummersbruck και άλλες 140 αναμένεται να έχουν παραδοθεί έως και τον επόμενο Μάρτιο. Ο συνολικός αριθμός θα φτάσει λίγο πάνω από τις 250 Tenere 700 τα επόμενα δύο χρόνια. Για την άσφαλτο ο γερμανικός στρατός θα συνεχίσει με τις BMW R 1200 RT.

Tenere_German_Army
Η Yamaha Tenere είχε ντυθεί στα χακί μόλις την προηγούμενη ημέρα πριν φτάσει στο περίπτερο της Bundeswehr!

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι Γερμανοί συνεργάζονται με τη Yamaha, ούτε η πρώτη που παίρνουν μοτοσυκλέτα της αφού χρησιμοποιούν και WR 450. Ως ATV έχουν επιλέξει εδώ και χρόνια το Grizzly 450.

Yamaha Terene 700 Γερμανικός Στρατός 2025

 

Yamaha_Tenere_German_Army

 

Yamaha Terene 700 Γερμανικός Στρατός 2025Yamaha Terene 700 Γερμανικός Στρατός 2025

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.