H ιστορία πίσω από το Honda CRF250 RALLY (+ video)

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

18/3/2015

Από την Osaka και το Tokyo μας έρχεται ένα λαχταριστό μηχανάκι, μέσω Καναδά, Μαρόκου και με έναν Ελληνικό "δάκτυλο" κάπου ανάμεσα!

 

Η Ηonda ανακοίνωσε πως θα παρουσιάσει το νέο CRF250 RALLY στα Ιαπωνικά σαλόνια μοτοσυκλέτας της Osaka και του Tokyo, ως παγκόσμια πρεμιέρα. Χαρακτηρίζει το μοντέλο ως “concept”, κάτι που μπορεί να σημαίνει τα εξής: 1) Δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα αν θα το βγάλουμε σε παραγωγή, 2) Έχουμε αποφασίσει, αλλά δεν σας το λέμε, ή 3), Θα το βγάλουμε σε παραγωγή, αλλά επειδή δεν θα είναι απόλυτα ίδιο με αυτό που δείχνουμε, το λέμε concept, έστω κι αν οι διαφορές θα είναι μόνο σε αυτοκόλλητα και αξεσουάρ.

Τι είναι λοιπόν αυτό που έδειξε; Ένα CRF250L ντυμένο σαν CRF450 RALLY. Πόσο "παραγωγήs" είναι; Εντελώς! Κάθε λεπτομέρειά του φωνάζει πως αυτό που βλέπουμε δεν είναι ένα concept, μια μελέτη για να δούμε πως θα ήταν, αλλά μια μοτοσυκλέτα παραγωγής φορτωμένη με αξεσουάρ, βαμμένη έτσι ώστε να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο με το factory 450. Δεν είναι μόνο ότι έχει φλας και μαρσπιέ συνεπιβάτη. Με την πρώτη ματιά το πιρούνι μοιάζει από μακριά με κάποιο factory Showa, αλλά αν προσέξει κανείς τον εμπρός άξονα, που είναι λεπτός και βιδώνει στο αριστερό νύχι, όπως ακριβώς και του L, καταλαβαίνει πως δεν πρόκειται για motocross πιρούνι CRF. Τα πλαστικά του είναι κι αυτά παραγωγής, και περιλαμβάνουν ακόμα και κάλυμμα για την κόρνα, κάτι που κανένα concept bike δεν θα είχε. Υπάρχουν ακόμη και οι μακριές βίδες για να πιάνουν τα χταπόδια, όπως στο L. Όπως φαίνεται, στα έξτρα θα υπάρχει και GPS, με χειριστήριο στο τιμόνι. Το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο από του L, υποθέτουμε γύρω στα 12-14 λίτρα. Αυτά που σίγουρα δεν θα έχει το παραγωγής, εκτός αν βγει και special έκδοση HRC, είναι τα αυτοκόλλητα των χορηγών, το κάλυμμα σέλας του Noguchi, τα διάφορα ανοδιωμένα αξεσουάρ της Zeta/DRC που περιλαμβάνουν και τις πλάκες, οι χούφτες και φυσικά τα δύο τελικά της Mugen. Το πράγμα είναι έτοιμο λοιπόν, και δεν μένει παρά να μάθουμε πότε θα βγεί σε παραγωγή, αφού η Honda ονομάζει την πρεμιέρα του παγκόσμια και όχι μόνο για την εγχώρια αγορά.

Η ιστορία όμως που δεν έχει ειπωθεί μέχρι τώρα, είναι αυτή που έκανε την Honda να πάρει την απόφαση, έχοντας απροσδόκητο σπρώξιμο από έναν Καναδό ιδιώτη, τον Patrick Trahan, που εμπνευσμένος από ένα video που είδε με το CRF250L, αποφάσισε να το εξελίξει σε rally, για να τρέξει στο Merzouga Rally στο Μαρόκο. Ο Trahan είχε στην πορεία βοήθεια από την Honda Καναδά μέσω του dealer της Hamel Honda, από την Hyperpro για τις αναρτήσεις, από την Ελληνική DNA για τα φίλτρα αέρα που χρειάστηκε για τον αγώνα, αλλά και από το ίδιο το ΗRC! Ειδικά για τα φίλτρα αέρα, ο Trahan δοκίμασε σε συνθήκες άμμου και σκόνης διάφορα της αγοράς, κατέληξε στο DNA και απευθύνθηκε στον Έλληνα κατασκευαστή, ο οποίος του χορήγησε όσα χρειαζόταν για τον αγώνα. Εξελίσσοντας το CRF250L, τοποθέτησε 14λιτρο ρεζερβουάρ IMS για CRF-X, ελατήρια πιρουνιού και αμορτισέρ Hyperpro, εξάτμιση, ποδιά με βάσεις για τα παγουράκια που κρατούσαν τα υποχρεωτικά δύο λίτρα νερού, και σχεδίασε μόνος του τη βάση των οργάνων.

Κάπου εκεί ενδιαφέρθηκε και το HRC για την προσπάθειά του, ενημερωμένο από την Honda Καναδά, και του έδωσε το εμπρός μέρος του φαίρινγκ από ένα factory CRF Rally, όπως και βοήθεια στον αγώνα Merzouga Rally. Τελικά δεν τερμάτισε, κυρίως λόγω ηλεκτρικών προβλημάτων (ο ανορθωτής κάηκε τέσσερις φορές), ενώ ο κινητήρας δεν είχε κανένα πρόβλημα με τις θερμοκρασίες. Η προσπάθειά του όμως έδωσε την ιδέα στην Honda για ένα μοντέλο παραγωγής, κάτι που όπως δήλωσε ο Trahan τον κάνει πολύ περήφανο, αν και προς το παρόν δεν μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα.

Ιδανικά, θα θέλαμε να δούμε το CRF Rally και στα 300 κυβικά (τον έχουν τον κινητήρα έτοιμο, από το CBR300), κι ακόμα καλύτερα, με 500 κυβικά (από το CB500X) αφού και η Honda Ταϋλάνδης έχει ήδη εξελίξει μοτοσυκλέτα Rally με τον δικύλινδρο κινητήρα.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.