H ιστορία πίσω από το Honda CRF250 RALLY (+ video)

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

18/3/2015

Από την Osaka και το Tokyo μας έρχεται ένα λαχταριστό μηχανάκι, μέσω Καναδά, Μαρόκου και με έναν Ελληνικό "δάκτυλο" κάπου ανάμεσα!

 

Η Ηonda ανακοίνωσε πως θα παρουσιάσει το νέο CRF250 RALLY στα Ιαπωνικά σαλόνια μοτοσυκλέτας της Osaka και του Tokyo, ως παγκόσμια πρεμιέρα. Χαρακτηρίζει το μοντέλο ως “concept”, κάτι που μπορεί να σημαίνει τα εξής: 1) Δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα αν θα το βγάλουμε σε παραγωγή, 2) Έχουμε αποφασίσει, αλλά δεν σας το λέμε, ή 3), Θα το βγάλουμε σε παραγωγή, αλλά επειδή δεν θα είναι απόλυτα ίδιο με αυτό που δείχνουμε, το λέμε concept, έστω κι αν οι διαφορές θα είναι μόνο σε αυτοκόλλητα και αξεσουάρ.

Τι είναι λοιπόν αυτό που έδειξε; Ένα CRF250L ντυμένο σαν CRF450 RALLY. Πόσο "παραγωγήs" είναι; Εντελώς! Κάθε λεπτομέρειά του φωνάζει πως αυτό που βλέπουμε δεν είναι ένα concept, μια μελέτη για να δούμε πως θα ήταν, αλλά μια μοτοσυκλέτα παραγωγής φορτωμένη με αξεσουάρ, βαμμένη έτσι ώστε να μοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο με το factory 450. Δεν είναι μόνο ότι έχει φλας και μαρσπιέ συνεπιβάτη. Με την πρώτη ματιά το πιρούνι μοιάζει από μακριά με κάποιο factory Showa, αλλά αν προσέξει κανείς τον εμπρός άξονα, που είναι λεπτός και βιδώνει στο αριστερό νύχι, όπως ακριβώς και του L, καταλαβαίνει πως δεν πρόκειται για motocross πιρούνι CRF. Τα πλαστικά του είναι κι αυτά παραγωγής, και περιλαμβάνουν ακόμα και κάλυμμα για την κόρνα, κάτι που κανένα concept bike δεν θα είχε. Υπάρχουν ακόμη και οι μακριές βίδες για να πιάνουν τα χταπόδια, όπως στο L. Όπως φαίνεται, στα έξτρα θα υπάρχει και GPS, με χειριστήριο στο τιμόνι. Το ρεζερβουάρ είναι μεγαλύτερο από του L, υποθέτουμε γύρω στα 12-14 λίτρα. Αυτά που σίγουρα δεν θα έχει το παραγωγής, εκτός αν βγει και special έκδοση HRC, είναι τα αυτοκόλλητα των χορηγών, το κάλυμμα σέλας του Noguchi, τα διάφορα ανοδιωμένα αξεσουάρ της Zeta/DRC που περιλαμβάνουν και τις πλάκες, οι χούφτες και φυσικά τα δύο τελικά της Mugen. Το πράγμα είναι έτοιμο λοιπόν, και δεν μένει παρά να μάθουμε πότε θα βγεί σε παραγωγή, αφού η Honda ονομάζει την πρεμιέρα του παγκόσμια και όχι μόνο για την εγχώρια αγορά.

Η ιστορία όμως που δεν έχει ειπωθεί μέχρι τώρα, είναι αυτή που έκανε την Honda να πάρει την απόφαση, έχοντας απροσδόκητο σπρώξιμο από έναν Καναδό ιδιώτη, τον Patrick Trahan, που εμπνευσμένος από ένα video που είδε με το CRF250L, αποφάσισε να το εξελίξει σε rally, για να τρέξει στο Merzouga Rally στο Μαρόκο. Ο Trahan είχε στην πορεία βοήθεια από την Honda Καναδά μέσω του dealer της Hamel Honda, από την Hyperpro για τις αναρτήσεις, από την Ελληνική DNA για τα φίλτρα αέρα που χρειάστηκε για τον αγώνα, αλλά και από το ίδιο το ΗRC! Ειδικά για τα φίλτρα αέρα, ο Trahan δοκίμασε σε συνθήκες άμμου και σκόνης διάφορα της αγοράς, κατέληξε στο DNA και απευθύνθηκε στον Έλληνα κατασκευαστή, ο οποίος του χορήγησε όσα χρειαζόταν για τον αγώνα. Εξελίσσοντας το CRF250L, τοποθέτησε 14λιτρο ρεζερβουάρ IMS για CRF-X, ελατήρια πιρουνιού και αμορτισέρ Hyperpro, εξάτμιση, ποδιά με βάσεις για τα παγουράκια που κρατούσαν τα υποχρεωτικά δύο λίτρα νερού, και σχεδίασε μόνος του τη βάση των οργάνων.

Κάπου εκεί ενδιαφέρθηκε και το HRC για την προσπάθειά του, ενημερωμένο από την Honda Καναδά, και του έδωσε το εμπρός μέρος του φαίρινγκ από ένα factory CRF Rally, όπως και βοήθεια στον αγώνα Merzouga Rally. Τελικά δεν τερμάτισε, κυρίως λόγω ηλεκτρικών προβλημάτων (ο ανορθωτής κάηκε τέσσερις φορές), ενώ ο κινητήρας δεν είχε κανένα πρόβλημα με τις θερμοκρασίες. Η προσπάθειά του όμως έδωσε την ιδέα στην Honda για ένα μοντέλο παραγωγής, κάτι που όπως δήλωσε ο Trahan τον κάνει πολύ περήφανο, αν και προς το παρόν δεν μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα.

Ιδανικά, θα θέλαμε να δούμε το CRF Rally και στα 300 κυβικά (τον έχουν τον κινητήρα έτοιμο, από το CBR300), κι ακόμα καλύτερα, με 500 κυβικά (από το CB500X) αφού και η Honda Ταϋλάνδης έχει ήδη εξελίξει μοτοσυκλέτα Rally με τον δικύλινδρο κινητήρα.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.