Harley-Davidson Strap Tank 1908 - Έπιασε 863.000 ευρώ σε δημοπρασία!

Από τα πρώτα μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας
Harley-Davidson Strap Tank δημοπρασία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/1/2023

Σε δημοπρασία της Mecum Auctions στις Η.Π.Α., μια κλασική Harley-Davidson Strap Tank του 1908 πωλήθηκε στα 935.000 δολάρια, ήτοι 863.737 ευρώ με την πιο πρόσφατη ισοτιμία.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ανακαλύφθηκε από τον David Uihlein το 1941 ως barn-find, μέσα σε στάβλο του Wisconsin, 110 χλμ. Μακριά από το Milwaukee. Το Strap Tank παρέμεινε με τον νέο του ιδιοκτήτη για τα επόμενα 66 χρόνια, ενώ αναπαλαιώθηκε με προσοχή από τον Paul Freehill. Διαθέτει το original ρεζερβουάρ, αλλά και τους πρώτους τροχούς, τον ιμάντα του κινητήρα, τη σέλα και την εξάτμιση.

Από τις 450 Strap Tank μοτοσυκλέτες που είχε κατασκευάσει η HD το 1908, λιγότερες από μια ντουζίνα πιστεύεται πως διασώζονται σήμερα, ελάχιστες εκ των οποίων σε τέτοια κατάσταση. Πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικό ιστορικό μοντέλο, και μια από τις παλαιότερες Harley που μπορεί κανείς να βρει.

Strap Tank

Η ιστορία ξεκινά το 1901, όταν ο 20χρονος William S. Harley σχεδίασε τον δικό του μονοκύλινδρο κινητήρα 116 κ.εκ.. Η Harley και ο φίλος του Arthur Davidson χρειάστηκαν δύο χρόνια για να κατασκευάσουν τον πρώτο κινητήρα, που τοποθετήθηκε σε πλαίσιο ποδηλάτου. Οι επιδόσεις της μοτοσυκλέτας ήταν μάλλον “αναιμικές”, και έτσι για την επόμενη προσπάθεια τους οι δυο Αμερικανοί φίλοι μεγάλωσαν τον κινητήρα στα 405 κ.εκ., με σύμβουλο τους τον θρυλικό μηχανικό εξωλέμβιων, Ole Evinrude.

Το δεύτερο project τελείωσε τον Σεπτέμβριο του 1904, και στις 8 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα στο Milwaukee State Fair Park, με αναβάτη τον Edward Hildebrand, κατακτώντας την 4η θέση. Η δεύτερη αυτή μοτοσυκλέτα μπορούσε να σκαρφαλώνει λόφους χωρίς τη συνδρομή των πεταλιών -που ήταν απαραίτητα για την πλειονότητα των μοτοσυκλετών της εποχής-, χαράζοντας τον δρόμο που θα ακολουθούσε η αμερικάνικη εταιρεία με την παρουσίαση ολοένα και μεγαλύτερων σε κυβισμό μοντέλων.

Strap Tank

Το 1905, η Harley-Davidson ξεκίνησε την μαζική παραγωγή μοντέλων της, σε μια ξύλινη παράγκα, με την εταιρεία να κατασκευάζει μόλις 5 μοτοσυκλέτες εκείνη τη χρονιά.

Εκείνοι οι πρώτοι κινητήρες παραγωγής είχαν χωρητικότητα 440 κ.εκ., με απόδοση γύρω στους 4 ίππους, ιδιαίτερα αξιοσέβαστο νούμερο για την εποχή. Το 1906, η εταιρεία έχτισε ένα νέο εργοστάσιο στην Chestnut Street, που αργότερα μετονομάστηκε σε Juneau Avenue, εκεί που βρίσκεται ακόμα και σήμερα το αρχηγείο της Harley Davidson, με την παραγωγή να ανεβαίνει στις 50 μοτοσυκλέτες για το 1906.

Strap Tank

Τα πρώτα εκείνα μοντέλα έγιναν γνωστά ως Strap Tank, από τους επινικελωμένους ατσάλινους ιμάντες που συγκρατούσαν το ρεζερβουάρ και τα ψυγεία λαδιού στο πλαίσιο. Το 1907, το εργοστάσιο κατασκεύασε 150 Strap Tank, και το 1908 η παραγωγή εκτινάχθηκε στις 450 μοτοσυκλέτες. Η Strap Tank είχε τη φήμη της αξιόπιστης κατασκευής στην εποχή, φήμη για την οποία η εταιρεία περηφανεύεται μέχρι και σήμερα

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα
Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2026

Το κόλπο των απευθείας αναθέσεων που σκαρφίστηκε το Υπουργείο Μεταφορών για να μετριάσει το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων δεν λειτούργησε και πλέον με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στις νέες μοτοσυκλέτες η Πολιτεία επιβάλλει πρόσθετη φορολογία κατά παράβαση των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα μέρος των εσόδων που εισπράττονται από αυτή την τακτική δεν καταλήγει στα Ταμεία του Κράτους, αλλά φεύγει στην Ε.Ε. για να καλύψει το πρόστιμο που μας επιβάλλουν.

Στο παραπάνω που αποτελεί παγιωμένη τακτική, προστίθεται και το νέο πρόβλημα στην πώληση νέων μοτοσυκλετών, να μην μπορούν να πάρουν πινακίδα κυκλοφορίας. Αν πραγματικά ήθελε η Πολιτεία να πολεμήσει για κάποιο λόγο την αγορά της μοτοσυκλέτας, δεν θα χρειαζόταν να κάνει περισσότερα από όσα προβλήματα δημιουργεί ήδη με τους χειρισμούς της.

Το ζήτημα το έχουμε αναδείξει από το τελευταίο τετράμηνο του 2025, όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως ξέμεινε από «τσίγκο» ο προμηθευτής και δημιουργείται έλλειψη πινακίδων.

Οι πινακίδες δεν είναι τσίγκινες και ο προμηθευτής δεν είχε ξεμείνει από πρώτες ύλες, ο διαγωνισμός του Υπουργείου Μεταφορών δεν είχε προχωρήσει, αυτό ήταν το πρόβλημα. Αρχικά φάνηκε αυτό στην Αττική και πολύ γρήγορα το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την πώληση και να προχωρήσουν σε είσπραξη καθώς είχαν ήδη αποδώσει ΦΠΑ και μάλιστα ορισμένα καταστήματα έχοντας πληρώσει και την μοτοσυκλέτα στην εισαγωγική εταιρεία, μερίδα επαγγελματιών άρχισε να εκδίδει πινακίδες από άλλες περιοχές. Εκτός από την αλλοίωση των στατιστικών για το που κυκλοφορούν τα οχήματα, το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων γρήγορα γιγαντώθηκε.

Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου όμως ο ανάδοχος ξεκίνησε να κόβει και να εκδίδει νέες πινακίδες, θυμίζουμε εδώ την ανάσα που δόθηκε εκείνη την περίοδο.

Αυτό συνέβη με απευθείας ανάθεση του Υπουργείου Μεταφορών με ένα σχετικά μικρό ποσό, που είναι κάτω από το όριο στο οποίο επιβάλλονται οι διαγωνισμοί.

Το πρόβλημα ήταν πως η εταιρεία που δεν κέρδισε τον διαγωνισμό έκανε ένσταση, κάτι αναμενόμενο όμως, και φυσικά συνέχισε να κάνει ενστάσεις, μεταφέροντας τις προσφυγές της ολοένα και σε ψηλότερο επίπεδο.

Αυτός ο πόλεμος για το ποιος θα πάρει την δουλειά, δεν γίνεται να αποτελεί δικαιολογία από την μεριά του Υπουργείου Μεταφορών, διότι είναι αναμενόμενο και θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες προτού στερέψει η αγορά.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο λοιπόν προχώρησαν σε απευθείας αναθέσεις ενώ παράλληλα μαινόταν ο πόλεμος των αναδόχων εταιρειών με την συγκεκριμένη ενέργεια να ανακοινώνεται από τον κ. Κυρανάκη ως επιτυχία, την στιγμή που όχι μόνο άργησε -θα μπορούσε να γίνει πριν δημιουργηθεί αυτή η τεχνική έλλειψη- αλλά δεν ήταν και μόνιμη λύση.

Με το νέο πλαίσιο οι απευθείας αναθέσεις προς έναν συγκεκριμένο ανάδοχο για μία συγκεκριμένη ενέργεια δεν γίνεται να έχουν την μορφή της παράκαμψης του διαγωνισμού, όπως ξεκάθαρα συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και έτσι πάγωσαν και αυτές.

Τα Ιόνια Νησιά, Νομοί στην Β. Ελλάδα και σε άλλες περιοχές που έχουμε καταγράψει, το πρόβλημα είναι απόλυτο, ενώ ελάχιστες είναι αυτή την στιγμή οι πινακίδες κυκλοφορίας που εκδίδονται, ενώ βαδίζουμε στην πλήρη διακοπή λίγο πριν την έναρξη της εμπορικής σεζόν.

Η ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών ξεκινά από την καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και έπειτα στον χειρισμό της υπόθεσης και χρειάζεται να δοθεί άμεση λύση.