Honda Africa Twin 2020: Μεγαλύτερος κινητήρας περισσότερος όγκος

Με την πιθανότητα ειδικής, χωμάτινης, έκδοσης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/2/2019

Βρέθηκε η πηγή της είδησης για ανανεωμένο Africa Twin το 2020, που θα παρουσιάζει μικρή αύξηση κυβισμού και ιπποδύναμης, και ταυτόχρονα θα πληροί τις προδιαγραφές Euro5. Τις τελευταίες πέντε μέρες τα Αγγλικά site αναπαράγουν την ίδια είδηση, πως το Africa Twin θα έχει περισσότερα κυβικά από την νέα χρονιά και τις κατάλληλες αλλαγές για τις νέες προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό από μόνο του δεν θα πρέπει να έχει καμία έκπληξη από την στιγμή που για τα επόμενα δύο χρόνια όλα τα μοντέλα της αγοράς θα βρίσκονται σε καθεστώς ανανέωσης. Ακόμη κι αν δεν ξέρεις τίποτα λοιπόν, μπορείς να βγεις και να πεις πως ανανεώνεται το ένα ή το άλλο για να δημιουργήσεις εντυπώσεις και να έχεις θέμα, χωρίς να κινδυνεύεις να πεις κάτι που δεν θα συμβεί κιόλας. Λες δηλαδή το αυτονόητο, περιμένοντας την απήχηση από εκείνον που δεν το έχει σκεφτεί. Στην περίπτωση του Africa Twin όμως, οι Άγγλοι επικαλούνται πηγές από την Ιαπωνία για να δώσουν περισσότερες πληροφορίες, χωρίς να αποκαλύπτουν ποιος τις έχει μεταφέρει. Φαίνεται όμως η πηγή να είναι γνωστός Ιάπωνας δημοσιογράφος, συνεργάτης της Honda, με αγωνιστικές περγαμηνές σε παγκόσμια Rally τις προηγούμενες δεκαετίες. Στην Ιαπωνία, χρόνια τώρα, υπάρχουν δημοσιογράφοι που εργάζονται ανοικτά για τους κατασκευαστές αποτελώντας τον τρόπο επικοινωνίας με το κοινό τους, σαν να λέμε για ένα γραφείο τύπου με προσωπικότητα, την στιγμή που στην επέκτασή του αυτό έχει περιλαμβάνει και ολόκληρες εφημερίδες, λειτουργώντας περίπου όπως τα πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο...

Από τον Δεκέμβριο του 2015 που το οδηγήσαμε στην Ν. Αφρική, το Africa Twin έχει πέσει εντός όλων των χρονοδιαγραμμάτων που είχαμε γράψει τότε, καθώς σε ακριβώς τρία χρόνια απέκτησε ηλεκτρονικό έλεγχο του γκαζιού και σε ακόμη δύο, έρχεται η πρώτη του μεγάλη ανανέωση. Αυτή, όπως λέει ο εντεταλμένος φίλος, περιλαμβάνει μία μικρή αύξηση του κυβισμού, φτάνοντας τα 1.080 κυβικά ώστε όχι μόνο να διατηρήσει την ιπποδύναμή της ενώ πλέον στριμώχνεται σε αυστηρότερα πλαίσια ρύπων, αλλά και να την αυξήσει. Αν και η ονομαστική αύξηση της ιπποδύναμης είναι κάτι που η Honda να θέλει να αποφύγει, ώστε να συνεχίσει να βρίσκεται στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών ορίων διπλωμάτων για οδήγηση με μικρότερη ιπποδύναμη. Άλλωστε, όπως οι ίδιοι χαρακτηριστικά έχουν δηλώσει, η Africa Twin και ιδιαίτερα η έκδοση του Mega Test, θεωρείται πολύ ψηλή στην Ιαπωνία κι έτσι ευδοκιμεί κυρίως στην Γηραιά Ήπειρο. Η αλλαγή αυτή πέρα από μία καλή λύση απέναντι στις νέες προδιαγραφές, βοηθά και στην διατήρηση μία απόστασης από τις μικρότερες μοτοσυκλέτες που αποδίδουν το ίδιο ζυγίζοντας λιγότερο, όπως για παράδειγμα το αναμενόμενο 790 Adventure της KTM. Ταυτόχρονα έρχεται πιο κοντά και στο 1090 που επίσης απομακρύνθηκε περισσότερο όταν μεγάλωσε καθώς και πιο κοντά, ονομαστικά και μόνο, στα μεγαλύτερα on-off με την τεράστια διαφορά ιπποδύναμης.

Μεγαλύτερο θα είναι και το ρεζερβουάρ, ιδιαίτερα από την στιγμή που η Honda είδε την μεγάλη απήχηση της Adventure Sports, ή Big Tank, όπως είναι το παρατσούκλι που η ίδια της προσέδωσε. Ο κόσμος σε αυτή την ευρύτερη κατηγορία των μεγάλων on-off αρχίζει να διχάζεται ολοένα και περισσότερο, με άλλους να αποζητούν το όγκο κι άλλους να ζητούν την μείωσή του. Σε κάθε περίπτωση όμως επικρατεί ο όγκος στις προτιμήσεις, κι έτσι μία μικρή αύξηση πρέπει να είναι αναμενόμενη. Άγνωστο επίσης αν θα απαρνηθεί την σαμπρέλα, μία επιμονή που η Honda δικαιολογεί με την χωμάτινη ταύτιση του μοντέλου στο χώμα. Για τους αναγνώστες του ΜΟΤΟ, αυτό το είχαμε αναλύσει από τον Δεκέμβριο του 2015, όταν ο Ιάπωνας αυτός που τώρα δίνει τις πληροφορίες, διέλυσε τον εμπρός τροχό της Africa χτυπώντας ένα βράχο, την στιγμή που οι υπόλοιποι πίσω του είχαμε 150 στο κοντέρ. Απογειώθηκε στον αέρα, προσγειώθηκε άτσαλα και συνέχισε…. Όταν τελικά σταματήσαμε όμως φάνηκε πως η ζάντα ήταν για πέταμα και ο μόνος λόγος που συνέχιζε να έχει τιμόνι, παρά την τεράστια απόσταση που χώριζε το ελαστικό από την ζάντα σε ένα σημείο τους, ήταν το γεγονός πως τον αέρα συγκρατούσε η σαμπρέλα…

Ιδιαίτερα στην περίπτωση που θα θελήσουν να διατηρήσουν τον χαρακτήρα αυτό, οι πιθανότητες να παραμείνει η σαμπρέλα είναι μεγάλες. Κι ας φωνάζει η KTM πως με τόσα κιλά στα χίλια κυβικά δεν κερδίζεις αγώνα… όμως ζητούμενο για την Africa είναι η περιπέτεια στο χώμα και το ταξίδι, παρά οι αγωνιστικές περγαμηνές, κάτι που φαίνεται να παραμένει ως έχει. Αισιόδοξο λοιπόν το σκίτσο στην αρχική φωτογραφία για ένα «καθαρόαιμο» Africa Twin, αν και οι πληροφορίες συνεχίζουν, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να δούμε και μία ειδική έκδοση… Σε κάθε περίπτωση ανανεωμένο θα είναι και το DCT για να ανταπεξέλθει στα νέα δεδομένα του κινητήρα, αν και στο μοντέλο του 2018, η λειτουργία του είναι πραγματικά εξωπραγματική, σαν να μαντεύει τις κινήσεις σου. Το νέο Africa Twin ίσως το δούμε από κοντά στο Τόκυο, στο μεγάλο σαλόνι μοτοσυκλέτας που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια, κι αμέσως μετά στην EICMA…

φωτογραφία με την πιθανή μορφή της το 2020 από το Ιαπωνικό AutoBy, όπως την δημοσίευσε το Βρεττανικό Bennetts:

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.