Honda CRB1000RR-R Fireblade: Βραβεύτηκε με Red Dot!

Τρία Red Dot Awards για τη Honda!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/3/2020

Όχι ένα, ούτε δύο, αλλά τρία Red Dot βραβεία κέρδισε η Honda στο φετινό διαγωνισμό, του οποίου οι νικητές ανακοινώθηκαν πρόσφατα, ωστόσο η απονομή τους θα πραγματοποιηθεί αργότερα, στις 22 Ιουνίου. Πρόκειται για έναν απ’ τους πιο σημαντικούς διαγωνισμούς σχεδιασμού, που η ιστορία του μετρά πάνω από 60 χρόνια. Με 50 κατηγορίες για να συμμετάσχει κανείς και με μια επιτροπή αποτελούμενη από 40 πολύ έμπειρους κριτές, το κάθε Red Dot βραβείο που απονέμεται αποτελεί μια ξεχωριστή διάκριση για τους βραβευθέντες. Ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος κι έτσι κάθε εταιρεία παρουσιάζει ό,τι καλύτερο έχει στο “οπλοστάσιό” της.

Φέτος, η Honda κατάφερε να αποσπάσει τρία βραβεία μέσα απ’ τις συμμετοχές της. Ανάμεσα σε αυτές φυσικά ήταν και η CBR1000RR-R Fireblade SP, της οποίας η δημιουργία αντιπροσωπεύει τις προθέσεις της Honda για τα Motul WSBK. Τα Fireblade μετρούν ήδη 28 χρόνια στην Ιστορία της Big-H και ανέκαθεν θεωρούνταν τα πιο φιλικά supersport, αποτελώντας σημείο αναφοράς για το πώς πρέπει να είναι η συμπεριφορά μιας μοτοσυκλέτας αυτής της κατηγορίας στους δημόσιους δρόμους. Ωστόσο, η Honda ετοίμαζε από καιρό μια στροφή 180ο μοιρών στη φιλοσοφία των Fireblade και φέτος παρουσίασε την πιο απόλυτη και σκληροπυρηνική μοτοσυκλέτα στην Ιστορία των CBR.

Στόχος της φυσικά είναι να βρεθεί στην κορυφή των Motul WSBK, για αυτό και η Fireblade είναι προσεγμένη μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Από το γεγονός ότι δεν έχει κλειδαριά ώστε ο εισερχόμενος αέρας απ’ τα ram-air να διαγράφει ευθεία πορεία έως ότου φτάσει στο φίλτρο αέρα, μέχρι στο ότι έχει τον καλύτερο συντελεστή οπισθέλκουσας (0,270) στην κατηγορία, η Fireblade αποτελεί ένα πραγματικό έργο τέχνης που συνδυάζει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας σε όλους τους τομείς.

Η CBR1000RR-R βραβεύτηκε φυσικά για τον σχεδιασμό της, ενώ ο Γενικός Διευθυντής του τμήματος σχεδιασμού μοτοσυκλετών της Honda, Satoshi Kawawa, ανέφερε: “Η CBR1000RR-R Fireblade SP εξελίχθηκε για να κερδίσει όλους τους αγώνες – είτε πρόκειται για εθνικά πρωταθλήματα είτε για παγκόσμια. Ο σχεδιασμός και η εμφάνισή της έχουν προκύψει απ’ την φιλοσοφία Born to Race και για τη δημιουργία όλων των εξαρτημάτων της έχουμε κινηθεί πάνω σε τρεις βασικούς άξονες: Να είναι κορυφαίο σε επιδόσεις, σε αεροδυναμική και ταχύτητα. Είναι μεγάλη τιμή που βλέπουμε ότι οι προσπάθειές μας διακρίθηκαν μέσα απ’ την απονομή ενός τόσο σημαντικού βραβείου.”

Όπως αναφέραμε, η Honda κατάφερε να αποσπάσει τρία βραβεία μέσα απ’ τις συμμετοχές της με διάφορα προϊόντα της. Τα Smart Product και Best of the Best δόθηκαν στο ηλεκτρικό πρωτότυπο αυτοκίνητό της, το Honda e. Το συγκεκριμένο πρωτότυπο της Honda, έχει μεγάλη ιστορία, αφού πρωτοπαρουσιάστηκε το 2017 στο Motor Show της Φρανκφούρτης. Αργότερα μάλιστα, βραβεύτηκε ως το Best Concept Car από το Car Design Awards, ενώ ως πρωτότυπο πλέον παρουσιάστηκε για πρώτη φορά πέρσι, στο Motor Show της Γενεύης. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που η Honda βραβεύεται στο διαγωνισμό, αφού στο παρελθόν πίσω στο 2001, πήρε το Best of the Best με το Honda S2000, ενώ πέντε χρόνια αργότερα έγινε πάλι το ίδιο με το Honda Civic.

Ετικέτες

Pan America Beyond the Map, Μέρος 5ο – Από τη Σκωτία στην Ιρλανδία ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Ο Μητσάκης συνεχίζει το ταξίδι του πάνω στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

19/9/2025

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε από το Μπέλφαστ στο Δουβλίνο με σύμμαχό τον εξαιρετικό καιρό. Αφού μάζεψε εικόνες και πληροφορίες από την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας, συνέχισε το ταξίδι του φτάνοντας στην Ουαλία, μέσω του πλοίου που συνδέει το Δουβλίνο με το Χόλιχεντ.

Στο Χολιχεντ ο Μητσάκης παρευρέθηκε στο μοτοσυκλετιστικό event “3th Adventure Gathering” που διοργάνωσε ο μοτοσυκλετιστής και συγγραφέας Nick Sanders. Έπειτα επιβιβάστηκε με την Harley-Davidson στο υποθαλάσσιο τρένο και βρέθηκε στην Γαλλία.

Ας δούμε παρακάτω τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην Πέμπτη ανταπόκρισή του:

“Από το συννεφιασμένο Belfast της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας, η γκρι Harley Davidson Pan America 1250 SP μάς οδήγησε κατόπιν στο Δουβλίνο (168 χλμ. νότια), την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας. Το “Pan America Beyond the Map” έβαζε ρόδα στην 5η κατά σειρά χώρα του ευρωπαϊκού οδοιπορικού και εμείς –με σύμμαχο έναν ιδανικό καιρό– περιηγηθήκαμε στα αστικά όρια της ιρλανδικής πρωτεύουσας, συλλέγοντας όμορφες παραστάσεις και εμπειρίες. Το άγαλμα Molly Malone, ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Πατρικίου, η πεζογέφυρα Ha’penny Bridge, το Κάστρο και το μνημείο του Λιμού μάς διηγήθηκαν την πολιτιστική–ιστορική διαδρομή του Δουβλίνου μέσα στο χρόνο, ενώ η παρουσία μας στην άκρως ενδιαφέρουσα ιρλανδική μητρόπολη γιορτάστηκε με άφθονη μπύρα Guinness σε μια παραδοσιακή pub του κέντρου…

   Με την κλεψύδρα του χρόνου να αδειάζει σιγά-σιγά, το “Pan America Beyond the Map” αποχαιρέτησε την Ιρλανδία κι εμείς μεταθέσαμε για μια άλλη φορά την γνωριμία με τη πανέμορφη ιρλανδική ύπαιθρο! Το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Dublin–Holyhead μάς μετέφερε και πάλι στο Ηνωμένο Βασίλειο (και συγκεκριμένα στην Ουαλία), εκεί όπου το φημισμένο πετρόκτιστο κάστρο της Ουαλίας Castell Harlech μάς χάρισε ένα ανεπανάληπτο ταξίδι πίσω στο χρόνο.

   Στην Ουαλία καταλύσαμε τις δυο επόμενες μέρες και ο λόγος ήταν η εκδήλωση “3th Adventure Gathering”, την οποία οργάνωνε στον φιλόξενο χώρο της φάρμας του ο διάσημος Άγγλος μοτο-ταξιδευτής και συγγραφέας Nick Sanders. Αποδεχόμενος την τιμητική πρόσκληση του Nick Sanders, παρουσίασα στους εκατοντάδες μοτοσυκλετιστές που είχαν έρθει και κατασκηνώσει στο χώρο της εκδήλωσης τις δίτροχες ταξιδιωτικές εμπειρίες μου στους δρόμους του κόσμου. Το γεγονός και μόνο πως ήμουν ο επίσημος προσκεκλημένος του “3th Adventure Gathering”, αποτέλεσε για μένα μια μοναδική τιμητική διάκριση!

   Μόλις 470 χλμ. χώριζαν την φάρμα του Nick Sanders (βρισκόταν στην τοποθεσία Machynlleth) από τον τερματικό σταθμό Eurotunnel Le Shuttle, απόσταση την οποία διατρέξαμε αυθημερόν. Κάπου εδώ αποχαιρετήσαμε οριστικά το Ηνωμένο Βασίλειο, επιβιβαστήκαμε στο υποθαλάσσιο τρένο και διασχίσαμε το στενό της Μάγχης. Μισή ώρα μετά, αντικρίζαμε ενθουσιασμένοι την τρικολόρε σημαία της Γαλλίας – η επιστροφή στην ηπειρωτική Ευρώπη ήταν πλέον γεγονός!”