Honda - Πατέντα για νέα θέση στους καθρέπτες των naked μοτοσυκλετών της

Για καλύτερη ορατότητα, βελτιωμένη οδική συμπεριφορά και πιο όμορφη εμφάνιση
Πατέντα της Honda για καθρέπτες naked μοτοσυκλετών
Από το

motomag

29/8/2023

Σύμφωνα με πατέντες που κατέθεσε η Honda, φαίνεται να σκέφτεται ένα διαφορετικό σημείο έδρασης των καθρεπτών για τις γυμνές μοτοσυκλέτες της, με αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με την κλασική στήριξη στο τιμόνι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Honda ασχολείται με το συγκεκριμένο σημείο στις μοτοσυκλέτες της, καθώς το 2019 είχαν κάνει την εμφάνισή τους σχέδια τα οποία έδειχναν ένα Fireblade στο οποίο εκτός από την γνωστή μας λειτουργία να παρέχουν ορατότητα για το τι συμβαίνει πίσω από την πλάτη του αναβάτη, οι καθρέπτες εκτελούσαν και χρέη αεροδυναμικών φτερών. Το χαρακτηριστικό αυτό ωστόσο δεν έχει κάνει μέχρι σήμερα την εμφάνισή του στα νέα CBR 1000 RR-R και CBR 1000RR-R SP.

Τώρα η Honda κατέθεσε νέες πατέντες, αυτή τη φορά για την τοποθέτηση των καθρεπτών στις γυμνές μοτοσυκλέτες της. Όπως βλέπουμε, στα συγκεκριμένα σχέδια το σημείο έδρασης είναι κάτω από την άνω τιμονόπλακα της μοτοσυκλέτας, με τους καθρέπτες να είναι τοποθετημένοι πιο μπροστά και ελαφρώς πιο χαμηλά από την ευθεία του τιμονιού.

Πατέντα της Honda για καθρέπτες naked μοτοσυκλετών

Αν και στην αγορά aftermarket αξεσουάρ υπάρχουν αντίστοιχες επιλογές που “καθαρίζουν”, το πάνω μέρος της μοτοσυκλέτας, όλες οι μέχρι στιγμής εφαρμογές έχουν να κάνουν με καθρέπτες που εδράζονται στα άκρα του τιμονιού (bar-end mirrors). Μερικές εταιρείες μάλιστα έχουν προτιμήσει, να βάλουν εκεί τους καθρέπτες από το εργοστάσιο, χωρίς να δίνουν επιλογή για την τοποθέτησή τους πάνω στο τιμόνι, όπως για παράδειγμα κάνει η Triumph με το Street Triple 765 RS.

Αν και δίνουν μία πιο “καθαρή” εμφάνιση στην μοτοσυκλέτα, οι bar-end καθρέπτες στην πράξη εμφανίζουν αρκετά μειονεκτήματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η τοποθέτηση των καθρεπτών στο συγκεκριμένο σημείο δεν προσφέρει τα ίδια επίπεδα ορατότητας προς τα πίσω, ενώ για να δει τι συμβαίνει πίσω του ο αναβάτης χρειάζεται τις περισσότερες φορές να πάρει το βλέμμα του από το δρόμο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ’ ό,τι συμβαίνει με τους συμβατικούς. Εκτός αυτών, στις υψηλές στροφές, οι κραδασμοί που περνούν στο τιμόνι, φτάνουν συνήθως μέχρι και τους καθρέπτες, δημιουργώντας συντονισμούς και θολώνοντας την εικόνα που προσφέρουν. Επίσης, σε υψηλές ταχύτητες στις εθνικές οδούς -και ακόμα πιο έντονα στην πίστα- λειτουργούν σαν πηδάλια ανακατεύθυνσης του αέρα, δημιουργώντας ταλαντώσεις στο τιμόνι.

Πατέντα της Honda για καθρέπτες naked μοτοσυκλετών

Εδώ έρχεται το Big H, το οποίο όπως ισχυρίζεται στις πατέντες του, έχει επιλέξει το συγκεκριμένο σημείο στο πιρούνι, καθώς προσφέρει ακόμα καλύτερη ορατότητα, χωρίς να δημιουργούνται συντονισμοί, με τους καθρέπτες να τοποθετούνται πιο μπροστά από το τιμόνι και χαμηλότερα από τους αγκώνες του αναβάτη, έχοντας καλύτερο οπτικό πεδίο. Ταυτόχρονα η θέση αυτή δεν επηρεάζει την αεροδυναμική, καθώς δεν μεγαλώνει το πλάτος στα άκρα της μοτοσυκλέτας. Τέλος, το τρίτο πλεονέκτημα, σύμφωνα με την εταιρεία, είναι ότι λόγω της χαμηλότερης τοποθέτησης εξαλείφεται το ποσοστό της αδράνειας που εμφανίζουν οι συμβατικοί καθρέπτες, βελτιώνοντας την απόκριση στις αλλαγές κατεύθυνσης.

Honda Hawk

Η Honda χρησιμοποιεί ήδη ένα παρόμοιο σύστημα στο Hawk 11, το οποίο φέρει τον ίδιο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα με το Africa Twin, και παράγεται μόνο για την ιαπωνική αγορά. Εκεί, ωστόσο, οι καθρέπτες είναι τοποθετημένοι πάνω στο φαίρινγκ, που σημαίνει ότι το μόνο πλεονέκτημα που έχουν από όσα αναφέραμε παραπάνω είναι η καλύτερη ορατότητα που προσφέρουν.

Το πιο πιθανό μοντέλο που θα μπορούσε να εφαρμοστεί αρχικά η συγκεκριμένη πατέντα είναι το επόμενο CB1000R, το οποίο σύμφωνα με τον ιαπωνικό τύπο αναμένεται να είναι πολύ πιο ισχυρό από την τρέχουσα έκδοση.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.