Χρόνια πολλά στον “Fast Freddie"!

Γενέθλια για τον βασιλιά της δεκαετίας του ‘80
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/12/2017

Σαν σήμερα, 20 Δεκεμβρίου 1961, γεννήθηκε ο Freddie Spencer ή "Fast Freddie", όπως άρχισαν να τον αποκαλούν οι οπαδοί των MotoGP, στο Shreveport της Louisiana. Ο Spencer αγαπά πολύ την Ελλάδα για τις διακοπές του και οι αναγνώστες του MOTO, θα θυμούνται πως τα τελευταία δύο χρόνια μας έχει δοθεί τρεις φορές η ευκαιρία, να οδηγήσουμε μαζί του σε δρόμο και πίστα!

θυμηθείτε:

Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Οδηγούμε στο Portimao Honda CBR1000RR & CBR1000RR SP

O Freddie Spencer στέλνει χαιρετίσματα στο MRCG, την μεγάλη ελληνική ομάδα Restoring & Customizing όπως και φέτος, εδώ, αδυνατισμένος από την υποχρεωτική δίετα της χορτοφάγου συντρόφου του -όπως τόνισε με μία αψάδα πίκρας-

Ο Spencer αυτή την στιγμή διοργανώνει μαθήματα ασφαλούς οδήγησης με έδρα την Ν. Γαλλία, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο, και παράλληλα τελεί πρεσβευτής εταιρικής παρουσίας για αρκετούς κατασκευαστές, όπως η Bridgestone και η Honda. Αποσύρθηκε επίσημα από την αγωνιστική δράση το 1996 και πλέον συζεί με την νεότερη κατά σχεδόν είκοσι χρόνια γραμματέα του, αν και σε όλη την πορεία της καριέρας του προσπαθούσε να μην δίνει αναφορές για την προσωπική του ζωή.

Ο Freddie Spencer ξεκίνησε να οδηγεί τεσσάρων χρονών και πήρε μέρος στον πρώτο του αγώνα ένα χρόνο μετά, ενώ μέχρι τα 11 μετρούσε ήδη μία σειρά από πρωταθλήματα σε dirt track αγώνες στο Τέξας και την Λουισιάνα. Σιγά – σιγά πέρασε στους αγώνες ταχύτητας και μόλις το ’79 κέρδισε τον πρώτο του αγώνα και αμέσως μετά έκλεψε κυριολεκτικά το πρωτάθλημα των 250 από τον Eddie Lawson! Εκείνη η σεζόν ήταν καθοριστική, καθώς δοκίμασε και τις superbike, αποφασίζοντας πλέον τον τρόπο που ήθελε να κινηθεί η καριέρα του. Η νίκη του με Kawasaki τον έκανε τον νεαρότερο πρωταθλητή στην ιστορία  του αμερικάνικου Superbike, ήταν μόλις 18,8 ετών.

Η Honda αμέσως του έδωσε την ευκαιρία την επόμενη χρονιά να αγωνιστεί μαζί της και ο Spencer ανταπέδωσε με μία νίκη, ενώ την ίδια χρονιά θα νικούσε τους θρύλους Barry Sheene και Kenny Roberts ξεχωρίζοντας μία για πάντα, παρόλο που εκείνη την χρονιά τερμάτισε τρίτος. Πλέον θεωρείται πως οι μάχες του με τον Lawson το ΄81 έφεραν τον κόσμο στο άθλημα και ευθύνονται για την απήχησή του σε πιο ευρύ κοινό. Ήδη όμως από το ’81 ο Spencer δοκίμαζε τους αγώνες στην Ευρώπη, ενώ συμμετείχε στην εξέλιξη της NR500, οπότε το ’82 φυσικά και υπέγραψε για να αγωνιστεί στα GP. Στην διάρκεια της καριέρας του ο Spencer θα κέρδιζε τρία παγκόσμια πρωταθλήματα και το ’85 θα κατάφερνε κάτι απλά εξωπραγματικό, θα κέρδιζε ταυτόχρονα τους τίτλους στα 250 και 500!

 

 

 

φωτογραφία από την αποστολή του MOTO στην παγκόσμια παρουσίαση της νέας Honda Fireblade CBR1000RR, όπου ο Spencer απόλαυσε ιδιαίτερα...

Θα θυμίσουμε κάτι που έχουμε γράψει λίγο καιρό πριν. Ο Freddie Spencer, ο άνθρωπος που δάμασε ατίθασες μοτοσυκλέτες, δηλώνει πλέον υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, τινάσσοντας θεωρίες «αγωνιστών του internet» για περιορισμένη απόλαυση κτλ.. Απλά θεωρεί πως η αγωνιστική εκμάθηση, σε πίστα και όχι σε δρόμο, θα πρέπει να ξεκινά με τα ηλεκτρονικά απενεργοποιημένα και ο αναβάτης να συνεχίζει στις ιπποδυνάμεις των 200 και βάλε αλόγων, με όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά.

Χρόνια Πολλά στον "Fast Freddie" λοιπόν, τον θρύλο μίας τόσο σημαντικής δεκαετίας για τους αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο!

Ετικέτες

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride